योग्य थुमा, परमेश्वरको पुत्रको सबैभन्दा शक्तिशाली र अद्भुत प्रस्तुतिहरू मध्ये एक, प्रकाश, अध्याय १ मा दिइएको छ। र आज बिहान हामी परमेश्वरको वचनको अध्ययनमा आउँदा म तपाईंलाई तपाईंको बाइबल खोल्न आमन्त्रित गर्न चाहन्छु। प्रकाश, अध्याय १; र म यस महान् प्रकटीकरणमा दिनुभएको प्रभु येशू ख्रीष्टको पहिलो दर्शन तपाईंहरूसँग साझा गर्न चाहन्छु। प्रकाशको सुरुमा, अध्याय १, पद ९, हामी पढ्छौं:

“म यूहन्‍ना, तिमीहरूका दाजु, तिमीहरूका साथसाथै येशूमा भएका कष्‍ट, राज्‍य र सहनशीलतामा सहभागी छु। परमेश्‍वरको वचन र येशू ख्रीष्‍टको गवाहीको खातिर म पत्‍मोस भन्‍ने टापूमा थिएँ। प्रभुको दिनमा म आत्‍मामा थिएँ, र तुरहीको जस्‍तो एउटा चर्को आवाज मेरो पछाडि यसो भनिरहेको मैले सुनें, “तिमी जे देख्‍तछौ, सो एउटा पुस्‍तकमा लेख, र सातै वटा मण्‍डलीलाई पठाऊ, अर्थात्‌ एफिसस, स्‍मुर्ना, पर्गामम, थिआटीरा, सार्डिस, फिलाडेल्‍फिया र लाउडिकियालाई।” मसँग बोल्‍नेलाई हेरौं भनेर म पछि फर्के। फर्केर हेर्दा सात वटा सुनका सामदान र सामदानहरूका माझमा मानिसको पुत्रजस्‍तै पाउसम्‍मै पोशाक लाउनुभएको र छातीमा सुनौला चौडा फित्ता लाउनुभएको एक जनालाई मैले देखें। उहाँका शिर र केश ऊनजस्‍तो सेता र हिउँजस्‍तै सेता, र उहाँका आँखा आगोका ज्‍वालाजस्‍तै थिए। उहाँका पाउहरू आगोको भट्टीमा खारेर टल्‍काएका काँसाजस्‍ता थिए, र उहाँको सोरचाहिँ उर्लिंदो पानीहरूको आवाजजस्‍तै थियो। उहाँको दाहिने बाहुलीले सात वटा ताराहरू पक्रिराखेको थियो, र उहाँको मुखबाट धारिलो दुईधारे तरवार निस्‍केको थियो। उहाँको मुहारचाहिँ पूरा तेजमा चम्‍केको सूर्यजस्‍तै थियो”।

यहून्नासंग एक अविश्वसनीय दर्शन छ; र उसले देखेको कुरा प्रभु येशू ख्रीष्ट, अल्फा र ओमेगा बाहेक अरू कोही होइन। र उसले यस दर्शनमा ख्रीष्टलाई सातवटा सुनका सामदानहरूका बीचमा हिँडिरहेको देख्छ। तिनीहरूले पद ११ मा सातवटा मण्डलीहरूलाई प्रतिनिधित्व गर्छन्। उहाँको हातमा भएका सात ताराहरू, पद २० अनुसार, ती मण्डलीहरूका सात सेवकहरू हुन्। त्यसोभए तपाई यहाँ के देख्नुहुन्छ? तपाईंले ख्रीष्टलाई उहाँका मण्डलीहरूका बीचमा सर्दै गरेको देख्नुहुन्छ। जसलाई अध्याय २ र ३ मा लेखिएको छ र यहाँ सूचीबद्ध एशिया माइनरका सात मण्डलीहरू, चर्चको सम्पूर्ण इतिहासमा सबै प्रकारका चर्चहरूका प्रतिनिधि गर्छन्। र यहाँ तपाईंसँग प्रभुको चित्र छ उहाँका मण्डलीहरूका बीचमा, उहाँका मानिसहरूका बीचमा सर्दै, उहाँको आफ्नै बहुमूल्य रगतले किन्नुभएको मण्डलीको हेरचाह गर्दै हुनुहुन्छ; र त्यो परिवर्तन भएको छैन।

म विश्वास गर्छु कि प्रभु आज उहाँको मण्डलीमा त्यति नै जीवित र सक्रिय हुनुहुन्छ जसरी उहाँ पहिले हुनुहुन्थ्यो; र यहून्नाले देखेको दर्शन त्यो ठाउँ र त्यो समयको लागि मात्र होइन, तर मण्डलीको सबै समयको दर्शन हो। ख्रीष्ट सधैं जीवित हुनुहुन्छ र उहाँको मण्डलीमा सक्रिया हुनुहुन्छ; र तपाईंले पद १३ मा याद गर्नुहुन्छ कि उहाँले खुट्टासम्म लुगा लगाएको हुनुहुन्छ, सुनको पट्टिले कम्मरमा बाँधिएको हुनुहुन्छ। यदि तपाईंले यसलाई नजिकबाट हेर्नुभयो भने, तपाईंले फेला पार्नुहुनेछ कि त्यो अगमवक्ताको पोशाक हुन सक्छ। यो एक पुजारी को पोशाक हुन सक्छ। यो राजाको पोशाक हुन सक्छ। र के यो उपयुक्त छैन कि उहाँ, वास्तवमा, राजा, अगमवक्ता, र पुजारी हुनुहुन्छ? उहाँको मण्डलीमा सार्वभौमको रूपमा सक्रिया हुर्दै, उहाँको मण्डलीमा परमेश्वरबाट बोल्ने व्यक्तिको रूपमा हुनुहुन्छ, जसले मानिसहरूलाई परमेश्वरमा लैजानुहुन्छ। पद १४ मा, हामी उहाँको टाउको र उहाँको कपाल ऊन जस्तै सेतो, हिउँ जस्तै सेतो, यसले उहाँको पूर्ण र पूर्ण शुद्ध पवित्रता को संकेत गर्दछ। र यसरी परमेश्वरको पवित्र पुत्र, सिद्ध राजा, पुजारी, अगमवक्ता, उहाँको चर्चमा सक्रिया हुनुहुन्छ। र जब उहाँ आफ्नो मण्डलीमा सक्रिया हुनुहुन्छ, पद १४ मा भनिएको छ, “उनका आँखाहरू आगोको ज्वाला जस्तै थिए”। त्यो एक मर्मज्ञ नजर हो। जब उहाँ मण्डलीमा सर्दै हुनुहुन्छ, उहाँका आँखाहरूले यसको बल र कमजोरीहरू खोजिरहेका छन्। वास्तवमा के भइरहेको छ भनेर पुष्टि गर्न र पत्ता लगाउन उहाँको आँखा सतहमा देखा परेको कुराको पछाडि घुसिरहेका छन्।

ओह, ख्रीष्ट उहाँको मण्डलीमा जीवित हुनुहुन्छ भन्ने थाहा पाउनु कस्तो अचम्मको कुरा छ; यो हाम्रो काम होइन, उहाँको काम हो। यो हाम्रो चतुरताले निर्धारण गर्दैन वा के सही भइरहेको छ वा के गर्नुपर्छ भनेर पत्ता लगाउन हाम्रो उपकरणहरूमा छोडिदैन; तर ख्रीष्ट उहाँको मण्डलीमा जीवित हुनुहुन्छ। र उहाँले भित्री नजरले खोज्नुहुन्छ; र “उहाँका खुट्टाहरू भट्टीमा जलेको काँसाजस्तै छन्, र उहाँको आवाज धेरै पानीको आवाजजस्तै छ”। र यी न्यायका खुट्टा र न्यायको आवाज हुन्। जब उहाँले मण्डलीमा उहाँलाई असन्तुष्ट पार्ने कुरा भेट्टाउनुहुन्छ, उहाँ न्यायमा आउनुहुन्छ। उहाँले त्यो मण्डलीको न्यायमा बोल्नुहुन्छ।

तपाईं भन्नुहुन्छ, “तपाई किन यो पढ्दै हुनुहुन्छ”? किनकि मलाई लाग्छ कि आज सुरु गर्नको लागि र यो सम्झनाको लागि यो राम्रो ठाउँ हो: कि हामी ख्रीष्टले निर्माण गरिरहनुभएको मण्डली हौं, हैन र? हामी सामदान हौं जसको ख्याल ख्रीष्टले गरिरहनुभएको छ। हामी ज्योति हौं, जस्तो कि ख्रीष्टले काट्दै हुनुहुन्छ। र उहाँले मर्मस्पर्शी नजरले त्यसो गर्नुहुन्छ। अनि उहाँले हामीमा सही नभएको कुरा फेला पार्न र त्यो उहाँले आफ्नै आवाजको विरुद्धमा भएको कुराको गर्जन, उहाँको आफ्नै अनुशासनात्मक न्यायको शक्तिको ल्याउन खोज्नुहुन्छ, किनभने उहाँले हामीलाई परिष्कृत गर्न खोज्नुहुन्छ। र यदि हामीले परिष्करणको प्रतिरोध गर्यौं भने, उहाँले आफ्नो आशिष् हटाउनुहुनेछ। र सबै धर्मशास्त्रको मिश्रित खण्डहरू मध्ये एक प्रकाश २ र ३ हो, जहाँ तपाईंले केही चर्चहरूको प्रशंसा गरिएको भेट्टाउनुहुनेछ छ, तर धेरै जसोको निन्दा गरिएको छ; किनभने परमप्रभुले त्यहाँ भेट्टाउनु पर्ने कुरा भेट्टाउनु भएन।

एक अर्थमा,प्रकाश १ मा ग्रेस चर्च खडा छ; र ख्रीष्ट यस मण्डलीमा सक्रिया हुनुहुन्छ; र मलाई विश्वास छ कि उहाँले प्रशंसा र निन्दा गर्नुहुन्छ। मलाई विश्वास छ कि उहाँले खोज्नुहुन्छ र आशिष् दिनुहुन्छ। म विश्वास गर्छु कि उहाँले खोजी गर्नुहुन्छ र अनुशासन दिनुहुन्छ, किनकि उहाँले आफ्नो इच्छा अनुसार भएका कुराहरू पत्ता लगाउँनुहुन्छ र नभएका कुराहरू पनि। र यसैले यो मेरो प्रार्थना छ कि, म यी दिनहरूमा उभिएर तपाईंसँग मेरो आफ्नै हृदयका विचारहरू साझा गर्दैछु, र म केवल मेरो हृदय साझा गर्दैछु, तर जब म यो गर्दैछु,म साँच्चै विश्वास गर्छु कि, म ख्रीष्ट खडा हुने ठाउँमा उभिएको छु। उहाँका खोजी गर्ने आँखाहरूले के देख्न चाहन्छन्, र कहिलेकाहीँ देख्छन् र अरू बेला देख्दैनन् भनेर बताउन म उहाँको पक्षमा खडा हुन्छु। अब, म कुनै भ्रममा छैन कि म परमेश्वरको अभिषिक्त अगमवक्ता हुँ, अरू कुनै भन्दा फरक छु भनेर। म विश्वास गर्छु कि परमेश्वरको आत्माले हामीलाई हाम्रो मण्डलीमा यस समयमा ल्याउनुभएको छ, र परमेश्वरको आत्माले हामीलाई यो विशेष श्रृंखलामा उत्प्रेरित गर्नुभएको छ। जब मैले पाँच हप्ता अघि चर्चको शरीर रचनाहरुको बारेमा कुरा गर्न थालेँ, म, मलाई वास्तवमै थाहा थिएन कि म यो किन गरिरहेको छु भनेर। मैले यो गर्न बाध्य भएको महसुस गरें। त्यो भन्दा पनि नराम्रो कुरा, म के भन्न गइरहेको छु भन्ने मलाई थाहा थिएन। मैले एउटा सानो रूपरेखा लेखेँ, र म अझै पनि त्यही रूपरेखाबाट काम गरिरहेको छु, जस्तो यो थियो, ख्रीष्टको औजार बन्न जसरी मण्डलीमा खोजी गरिन्छ र उहाँ के देख्नुहुन्छ त्यहि देख्नको लागि हामीलाई मद्दत गर्नुहुन्छ।

मलाई थाहा छ कि यो आत्माको हो किनभने तपाईंले यति राम्रो प्रतिक्रिया दिनुभएको छ। मलाई थाहा छ कि हामीले कुरा गरेका यी सबै परमेश्वरको वाट हो भनेर। मैले तपाईको प्रतिक्रियामा देखेको छु। मलाई लाग्छ कि, मैले अहिलेसम्म प्रचार गरेको अरू कुनै पनि भन्दा पछिल्ला केही बचनहरूबाट मैले धेरै पत्रहरू प्राप्त गरेको छु, र मेलले सरगम लाई दायरा गर्छ। मैले दुईवटा पत्रहरू प्राप्त गरें जुन म समझ्न सक्छु, हिजो झन बढी, हुनसक्छ पाँच वा सो, तर ती मध्ये दुईवटा वडो रोचक थिए। तिनीहरूमध्ये एकले भने, “म चाहन्थिँए कि यो काला मानिसको चर्च भएको भए, जहाँ म उठेर चिच्याएर भन्न सक्थिँए, “यसलाई प्रचार गर्नुहोस्, भाइ! प्रचार गर्नुहोस्”! र त्यो ठीक छ। तपाईलाई थाहा छ, म, म कालो मानिसहरुको चर्चमा थिएँ जहाँ तिनीहरू उठ्छन् र कराउँछन्, “तिम्रो तुरही बजाउँ” र, तपाइँलाई थाहा छ, मेरो मतलब यो हो, यदि तपाइँको गति कम छ भने यसले तपाइँलाई पुन: प्राप्त गर्नु हुनेछ। मेरो मतलब, त्यस प्रकारको प्रतिक्रिया सकिन्जेल सम्म पाउनुहुने छ। मैले हिजो एउटा चिठ्ठी पनि हेरेँ, र एकजना प्रिय व्यक्तिले भने, “म लज्जित भएको छु। म लज्जित भएको छु। म लज्जित भएको छु। म लज्जित भएको छु” म लज्जित भएको छु, र परमेश्वरले उहाँको मण्डलीमा चाहेको भन्दा धेरै कम हुनुको वास्तविकताको सामना गरेर “एक पश्चात्ताप गर्ने व्यक्ति” मा हस्ताक्षर गरें। मलाई थाहा छैन तपाईं चिच्याउदै, “भाइ, प्रचार गर्नुहोस्,” वा चुपचाप भएर लज्जित महसुस गरेको लाइनमा उभिएको हुनुहुन्छ, तर मैले, यस मार्फत, मैले परमेश्वरले हाम्रो र मेरो पनि, हृदयलाई छुनु भएको देखेको छु, र त्यसैले म आज बिहान हाम्रो शरीर रचनाको बारेमा हाम्रो विचारहरूमा फर्कन चाहन्छु, र ख्रीष्टलाई हाम्रो मण्डलीलाई अलि गहिरो रूपमा प्रवेश गर्न दिनुहोस् र, र हामीले देख्नु पर्ने कुराहरू हामीलाई प्रकट गर्नु भएकोहोस्।

अब, हामीले पहिले नै कंकालको बारेमा कुरा गरेका छौं। यदि हामी शरीर जस्तै छौं भने, यदि हामी शरीरको समानता प्रयोग गर्दैछौं भन्ने हामीले कुरा गरेका छौं। र हामी एक शरीर जस्तै हौँ; हामीसँग कंकाल हुनुपर्छ। र हामीले, ती कंकाली चीजहरूको बारेमा कुरा गरेका छौँ: परमेश्वरको उच्च दृष्टिकोण, धर्मशास्त्रको पूर्ण प्राथमिकता, सैद्धान्तिक स्पष्टता, व्यक्तिगत पवित्रता, र आत्मिक अधिकारको विचार। र त्यसपछि हामी आन्तरिक प्रणालीहरूमा सर्यौं: जुनमा जीवनका सिद्धान्तहरूको प्रवाह हुन्छ। शरीरमा जस्तै, शरीर जीवनको लागि ती प्रणालीहरूको माध्यमबाट प्रवाहमा निर्भर हुन्छ। त्यसरि नै हामी निश्चित आत्मिक मनोवृत्तिमा निर्भर छौं; र ती मनोवृत्तिहरू शरीरमा प्रवाह हुनुपर्छ। र हामीले तपाईलाई सबैभन्दा महत्वपूर्ण मनोवृत्तिहरूको सुझाव दिइरहेका छौं। हामीले आज्ञाकारिताको बारेमा कुरा गरेका छौं, जुन मलाई एकदमै महत्त्वपूर्ण मनोवृत्ति जस्तो लाग्छ। नम्रताको मनोवृत्ति, प्रेम, एकता, सेवा, आनन्द, शान्ति, कृतज्ञता, आत्म-अनुशासन, उत्तरदायित्व र मलाई लाग्छ गत समयमा हामीले क्षमा संगै समाप्त गर्यौ।

अब, यी सबै परमेश्वरका जनहरूमा खेती गर्नुपर्ने मनोवृत्तिहरू हुन्। र जब प्रभु उहाँको मण्डली मार्फत जानुहुन्छ, म विश्वास गर्छु कि उहाँले खोज्नु हुने कुराहरू यी हुन्। प्रेमको मनोवृत्ति, शान्तिको मनोवृत्ति, अनुशासनको मनोवृत्ति, आज्ञाकारिताको मनोवृत्ति, सेवाको, आनन्दको, कृतज्ञताको, शान्तिको मनोवृत्ति भएका मानिसहरू खोज्नु हुन्छ; र ती सबै चीजहरू। बाहिरी पन होइन हृदयमा के छ भनेर खोज्नु हुन्छ, किनकि प्रभुले हृदय खोज्नुहुन्छ। र ती मध्ये एघार हामीले पहिले नै कुरा गरिसकेका छौं; र म तपाईंलाई आज बिहान बाँकी पाँच दिन जाँदैछु; र म तिनीहरूलाई आज बिहान सक्न चाहन्छु, त्यसैले म ती पाँच वाट मार्फत प्राप्त गर्ने प्रयास गर्दैछु। मेरो सूचीमा नम्बर बाह्र छ - त्यो नम्बर महत्त्वपूर्ण छैन – यो निर्भरता हो। निर्भरता। यदि तपाइँ यसलाई नकारात्मक सर्तहरूमा राख्न चाहनुहुन्छ भने, यो अपर्याप्तताको मनोवृत्ति वा तपाइँमा पर्याप्त छैन भन्ने भावना हुनु हो, ताकि तपाइँमा आधारभूत निर्भरता छ; र यो सक्षम मानिसहरूलाई सजिलो छैन। यो हाम्रा जस्तै ईश्वर-आशिषित मण्डलीहरू मा प्रभावकारी हुन सजिलो छैन, हेर्नुहोस्, हाम्रो चर्च एक अर्थमा राम्रोसँग तेलले भरिएको छ। मेरो मतलब, मेसिनरी चल्छ। कुराहरू पूरा हुन्छन्। हामीसँग दक्ष व्यक्तिहरू छन्। हामीसँग मेहनती मान्छेहरु छन्। हामीसँग रचनात्मक व्यक्तिहरू छन्। हामीसँग विगतको कार्यक्रम विकास छ जसले भन्छ, हेर्नुहोस्, “मानिस, हामी यो गरिरहेका छौं,” । र, हामी त्यो बिन्दुमा पुग्न सक्छौं जहाँ हामीले अपर्याप्तताको भावना गुमाउँछौं। हामीले निर्भरताको भावना गुमाउँछौं, किनकि हामीले यसलाई कसरी गर्ने भनेर पत्ता लगाएका छौं; र तपाईले जे गरिरहनु भएको छ, यदि तपाई सावधान हुनुहुन्न भने, परमेश्वरलाई हटाउनु हनेछ। र तपाइँ तपाइँको सेवकाईको बिन्दुमा पुग्नुहुन्छ, जहाँ तपाइँको कार्यबल र तपाइँका रचनात्मक व्यक्तिहरूको बल र पहिले नै स्थानमा रहेको कार्यक्रमको आधारमा, तपाइँ केवल परमेश्वरलाई अलविदा भन्नुहुन्छ र बाहिर जानुहुन्छ।

र सायद यो गर्न त्यति सजिलो छैन कि यदि तपाईं फलामको पर्दा पछाडि विश्वास गर्नेहरूको सानो समूह हुनुहन्छ जुन कुनै पनि स्रोत बिना मृत्युको डरमा हरेक दिन बाँचिरहेका छन्। तर हामी जसको लागि धेरै छ, जसलाई परमेश्वरले धेरै आशिष् दिनुभएको छ, जुन हामीले उल्लेख गरेझैं पुरानो इजरायल जस्तै, जो भूमिमा आएर हामीले वास्तवमा काम नगरेको भूमि प्राप्त गरे, र हामीले नखनेका इनारहरूबाट भाग लियौं। हामीले परमेश्वरलाई बिर्सन्छौं; र हामी केवल गतिविधि र उत्कृष्ट विचारहरू र उज्ज्वल आशाहरू र चुनौतीपूर्ण विचारहरूको लहरमा बाहिर जान्छौं। मानिसहरू हो, मलाई लाग्छ कि म के भन्दैछु भने, यो हो कि हामी वास्तवमा कुनै पनि काम गर्न चाहँदैनौं जुन हामी विश्वास गर्दैनौं कि हाम्रो लागि परमेश्वरको सिद्ध उद्देश्य हो भनेर, र त्यसैले हामीले निर्भरताको मनोवृत्ति कायम राख्नुपर्छ। निर्भरता।

र हामी यसको बारेमा धेरै कोणबाट कुरा गर्न सक्छौं। आज बिहान मैले पढेको भजन, भजनसंग्रह १९, दाऊद भन्छन्, “मलाई अहंकारी पापहरूबाट टाढा राख्नुहोस्”। परमेश्वरको हृदय र परमेश्वरको को दिमागको खोजी नगरी, वास्तवमा परमेश्वरमा निर्भर नभई अगाडि बड्न यो धेरै सजिलो हुन्छ। तपाईं बैठकमा बसेर यो गर्ने वा त्यो गर्ने निर्णय गर्न सक्नुहुन्छ। अनि प्रार्थना कहाँ छ? अनि धैर्यता कहाँ छ? र हृदयले यो गर्न स्वतन्त्र नभएसम्म, तर परमेश्वरको काम गर्ने भावना नहुँदासम्म ईश्वरसँगको स्थायी संगत कहाँ छ? म सँधै, मेरो सम्पूर्ण सेवकाईमा, परमेश्वरको भाग नभई मैले त्यस्तो काम गर्छु कि भनेर डराएको छु। म सधैं पक्का हुन चाहन्छु कि म उहाँको दिशामा एउटै गतिमा उही दिशामा उही लक्ष्यको साथ अघि बढिरहेको छु, किनकि ख्रीष्टले आफ्नो मण्डली निर्माण गर्दै हुनुहुन्छ, र म उहाँसँग प्रतिस्पर्धा गर्न चाहन्न। त्यो हारुवापन हो। तर हामी सजिलै अहंकारी पापहरूमा जान सक्छौं। राम्रो विचार छ भनेर हामी जान्छौं।

मलाई याद छ जब म सेमिनरीमा थिएँ, ट्याल्बोट सेमिनरीमा, ती दिनहरूमा सबैले प्रचार गर्नुपर्थ्यो, दुई पटक चैपलमा। हामीसँग अहिले धेरै विद्यार्थीहरू छन्; र मलाई लाग्दैन कि सबैले गर्नुपर्छ भनेर। तर सबैले गरे; र जब हामीले प्रचार गर्थियौ, सम्पूर्ण संकाय हाम्रो पछाडि मञ्चमा बसेका हुन्थिएँ। र तिनीहरूसँग ८ र १/२ बाइ १७ आलोचना गर्ने पानाहरू थिए; र तपाईंले प्रचार गरिरहनुभएको सम्पूर्ण समयमा, तिनीहरूले तिनीहरूलाई भरीरहन्थिइ, जुन तिनीहरूको लागि राम्रो अभ्यास थियो, मलाई लाग्छ, किनभने यसले तिनीहरूलाई अधिक अल्छि लाग्दो वचनहरूमा जागा राख्थियो। तर तिनीहरू त्यहाँ बस्नथए, र तपाईंले कागज पल्टाएको सुन्नुहुन्थियो; र यदि तपाईं दस मिनेट भित्र हुनुहुन्थ्यो, र उहाँले पहिले नै आफ्नो कागज पल्टाउँदै हुनुहुन्थियो भने, तपाईंलाई थाहा हुन्थियो कि तपाईं साँच्चै तातो पानीमा हुनुहुन्छ भनेरे, हैन र? तर तपाईंले प्रचार गर्न सक्दो प्रयास गर्नुभयो। र मलाई २ शमूएल, अध्याय ७ नियुक्त गरियो; र २ शमूएल, अध्याय ७, मैले यसलाई कहिल्यै बिर्सेको छैन। मेरो मतलब, म त्यो वचनलाई यत्तिको थाप्न चाहन्थें कि जब मैले त्यो कुरा प्रचार गरें कि मैले यसमा भएका हरेक चीजहरू, म कतिचोटि रकिनि पर्छ भन्ने समेत कण्ठ गरें। मलाई लाग्थियो कि मेरो सास फेर्न तरिका मैले पत्ता लगाएको छु भनेर। म साँच्चै त्यसमा होसियार हुन गइरहेको थिएँ, र म अध्यायमा पुगें, र दाऊदले आफ्नो दरबारलाई हेर्छन्। उनी भन्छन्, “मैले यो सुन्दर दरबार पाएको छु”। उसले परमेश्वरको घर हेर्छ। परमेश्वर ती दिनहरूमा पालमा बस्नुहुन्थ्यो, तपाईंलाई थाहा छ, पाल। उनी भन्छन्, “म यो विशाल दरबारमा बस्दा परमेश्वर यस पालमा बास गर्नु उचित छैन,” उनी भन्छन्। “म परमेश्वरको लागि एउटा घर बनाउँछु। के यो प्रशंसनीय छ? धेरै प्रशंसनीय छ। र यसरी उनी अगमवक्ता नाथन कहाँ गए, र उसले भन्यो, “नाथन, यो मेरो इच्छा छ,” र नाथन भन्छन्, “प्रशंसनीय” छ। जानुहोस्, तपाईंको मनमा जे छ, दाऊद, राम्रो विचार छ गर्नुहोस्”। अनि परमेश्वरले ठूलो अंकुश तल राख्नुभयो र नाथनलाई झ्याक दिनुभयो र भन्नुभयो, “नाथन, तिमीले परमेश्वरसंग सोध्नौँ। कसले तिमीलाई उसलाई त्यो भन्न भन्यो? उसले मेरो घर कहिल्यै बनाउनेछैन, किनकि ऊ रगत बगेको हातको मानिस हो”। यो घर बनाउने सोलोमन थिए; तर जब परमेश्वरले केही हटाउनुहुन्छ, र उहाँले त्यसको सट्टामा केही राख्नुहुन्छ; र उहाँले दाऊदलाई एउटा अद्भुत प्रतिज्ञा दिनुभयो।

त्यसैले मैले परमेश्वरमा विश्वास गर्ने, परमेश्वरलाई मन नपर्ने असल कुराहरूमा लाग्ने पापको बारेमा प्रचार गरें। यो वास्तवमै मेरो लागि जीवन परिवर्तन गर्ने अनुभव थियो, किनकि त्यो सन्देश मेरो दिमागमा वर्षौंदेखि अड्किएको छ। यो एउटा आकस्मिक फुटनोट हो, यद्यपि, म जाँदै गर्दा, डा. फेनबर्गले मलाई आफ्नो आलोचनाको पाना दिए। उहाँ डीन हुनुहुन्थ्यो। फोल्ड गरियो, र मैले त्यो सन्देशको बारेमा धेरै राम्रो महसुस गरेको थिएँ, किनकि यसले मेरो हृदयसँग कुरा गरेको थियो; अनि मैले यसलाई खोलें। र उहाँले केहि पनि जाँच गर्न कष्ट गर्नुभएन। उहाँले अगाडि मात्र यो लेख्नुभएको थियो, “तपाईंले यस अध्याको सम्पूर्ण बिन्दु छुटाउनु भएको छ” त्यो नराम्रो दिन थियो, धेरै नराम्रो दिन थियो र धेरै राम्रो पाठ थियो। उहाँले सोच्नु भएको थियो कि मैले राज्यको प्रतिज्ञाको प्रचार गर्नुपर्छ भनेर। यो एक विकल्प थियो। मलाई राज्यको प्रतिज्ञा गरिएको अंश थाहा थियो, तर मैले अनुमानको बारेमा सुन्न मेरो आफ्नै हृदय आवश्यक महसुस गरें; किनभने म त्यस प्रकारको व्यक्ति छुँ जो नयाँ दिशामा साँच्चै छिटो दौडन्छु, र के गर्न सकिन्छ भन्ने महान विचार वा महान दृष्टि हन्छ; र मलाई निर्भरताको बिन्दुमा पछाडि सर्न आवश्यक छ, एक अपर्याप्तता महसुस गर्न जसले मलाई परमेश्वरको हृदय र दिमाग खोज्न प्रेरित गर्दछ। तपाईले गर्नु पर्ने कुरा भनेको आफैंबाट केहि सुरु गर्नु हो जसमा परमेश्वर हुनुहुन्न र केवल त्यो अंगबाट बाहिर निस्कनुहोस् र यसलाई केहि पटक काटिएको हेर्नुहोस्। यसले तपाईंलाई निको पार्न मद्दत गर्छ। म वास्तवमा जे कुरा गरिरहेको छु त्यो प्रार्थना हो। मण्डलीमा निर्भरताको भावना हुनुपर्छ। मानिसहरू हो, हेर्नुहोस्, हामी आइपुगेका छैनौं। मेरो मतलब म, हामी हिँड्छौं। हामीले यो सबै सामान पाएका छौँ। हामी यहाँ आउँछौं। यो सबै हाम्रो लागि तयार छ, यी सबै अद्भुत कार्यक्रमहरू र सेवकाईहरू; र हामी यो विचार प्राप्त गर्न सक्छौं कि हामीले अब परमेश्वरमा भर पर्नु पर्दैन भनेर। तर यो छिटो हराउन सक्छ। त्यहाँ निरन्तर निर्भरता हुनुपर्छ।

यहून्ना १४ मा एक क्षणको लागि मसँग हेर्नुहोस्, केवल अर्को कोणबाट निर्भरताको यो अवधारणालाई छुन। यहून्ना १४ मा, तपाईलाई अवस्था थाहा छ म पक्का छु, यहून्ना १४ को। प्रभु जाँदै हुनुहुन्छ। यो माथिल्लो कोठा हो, उहाँका चेलाहरूसँग हाम्रा प्रभुको अन्तिम वचन, र उहाँले तिनीहरूलाई सबै प्रकारका अद्भुत चीजहरूको प्रतिज्ञा गरिरहनुभएको थियो किनभने तिनीहरू साँच्चै डराँएका थिए। तिनीहरू सबै कुराको लागि उहाँमा निर्भर थिए। उनीहरूले उहाँलाई तीन वर्षसम्म पछ्याएका थिए। उहाँले तिनीहरूलाई खुवाउने खाना बनाउनुभयो। तिनीहरूले कर तिर्न सकून् भनेर उहाँले माछा समात्नु भयो। उहाँले तिनीहरूलाई राज्यको बारेमा, परमेश्वरको बारेमा, मानिसको बारेमा, पापको बारेमा, धार्मिकताको बारेमा जान्न आवश्यक पर्ने सबै कुरा बताउनुभयो। तिनीहरू उहाँमा पूर्ण रूपमा निर्भर थिए र अब उहाँ जाँदै हुनुहुन्थ्यो, र तिनीहरू चिन्तित थिए। तिनीहरू गहिरो समस्यामा परेका थिए किनभने तिनीहरू आफ्नो निर्भरताको लागि जागृत भएका थिए। उनीहरूलाई उहाँको अत्यन्तै आवश्यकता थियो। मेरो मतलब जब उहाँ त्यहाँ हुनुहुन्थ्यो, तिनीहरू बरु लगातार फड्को मार्छन्, होइन र? र यसैले उनीहरूलाई उनीहरूको निर्भरता थाहा थियो।

र जब उहाँले तिनीहरूलाई उहाँ जाँदै हुनुहुन्छ भन्ने घोषणा गर्नुभयो, यो आतंकको समय थियो। साँच्चै आतंकित समय। तर त्यसको बीचमा, उहाँले तिनीहरूलाई एउटा प्रतिज्ञा गर्नुहुन्छ जुन धेरै अद्भुत छ। यो यहून्ना १४ को पद १३ र १४ मा छ। “तिमीहरूले मेरो नाउँमा जेसुकै मागे तापनि पुत्रमा पिताको महिमा होस्‌ भनेर म त्‍यो गर्नेछु।तिमीहरूले मेरो नाउँमा कुनै थोक माग्‍यौ भने म गरिदिनेछु”। तपाईंले त्यो भन्दा राम्रो प्रतिज्ञा पाउन सक्नुहुन्न, के तपाईंले सक्नुहुन्छ? हामीले उहाँको नाममा जे पनि माग्न चाहन्छौं, उहाँले त्यो गर्नुहुनेछ। तपाईं भन्नुहुन्छ, “ठीक छ, त्यसोभए, यसको मतलब, तपाईले सोध्नुहुन्छ, मागेको जे पनि हो”? ठीक छ, उहाँको नाममा तपाईले जे पनि माग्नु हुन्छ, होइन। तपाईं भन्नुहुन्छ, “ठीक छ, यसको मतलब के हो? तपाईंको प्रार्थनाको अन्त्यमा टाँस्नुहोस्, 'येशूको नाममा, आमेन,' र परमेश्वरले यो गर्नुहुन्छ हो? केही मानिसहरू त्यो सोच्छन्। यसको मतलब यो होइन। पुरानो नियम, परमेश्वरले भन्नुभयो, “मेरो नाम हो, 'म त्यो हुँ जो म हुँ”। अर्को शब्दमा, “मेरो नाम नै म हुँ” र ख्रीष्टको नाम नै उहाँ हुनुहुन्छ, त्यसैले तपाईले कुनै पनि कुरा संगसंगत माग्दा येशू को हुनुहुन्छ र उहाँको काम के हो र उहाँको इच्छा के हो र उहाँको इच्छा के हो र उहाँको योजना के हो र उहाँको उद्देश्य के हो, यस अनुसार उहाँले यो गर्नुहुनेछ। यसको मतलब यो होइन कि तपाईंले सबै कुरा अन्त्यमा प्रार्थनामा बजारेर माग्न सक्नुहुन्छ र तपाईलाई दिईनेछ। यसको अर्थ यो हो, जब तपाईं उहाँको इच्छा र उहाँको उद्देश्यसँग निरन्तर माग गर्नुहुन्छ, तब उहाँले यो गर्नुहुनेछ।

र त्यसैले हामीले विश्वासीहरूको रूपमा, निरन्तर निर्भरताको जीवनमा बाँच्न सिक्न आवश्यक छ, जुन प्रार्थनामा हो, “हे प्रभु, तपाईंको इच्छामा जे छ, त्यो गर्नुहोस्। गर्नुहोस्”। त्यसैले यदि यो बाहिर आएन भने, यदि यो पूरा भएन भने, यदि यो हुँदैन भने त्यहाँ कुनै तीतोपन हुदैन। यदि हामी उहाँमा निर्भर छौं भने यसलाई उर्जा दिन र यो उहाँको पूर्ण इच्छा अनुरूप छ भने मात्र पारित गर्नुहुन्छ। अनि, तपाईले देख्नुभयो, यसरी नै पिताको को महिमा हुन्छ किनभने पिताले आफ्नो महिमाको लागि पिताले जे गर्न चाहनुहुन्छ त्यही गरिरहनुहुन्छ। र त्यसपछि चलिरहेको सेवाकाई पुत्रको नाममा परमेश्वरको सेवाकाई हो।

र, प्रियहरु हो, म यस मण्डलीमा यही चाहन्छु। मलाई चतुर मान्छेको सेवकाई चाहिदैन । मलाई सृजनशील व्यक्तिको सेवकाई चाहिएको छैन। हामी परमेश्वरको महिमाको लागि परमेश्वरको पुत्रको नाउँमा परमेश्वरको आत्माको सेवा चाहन्छौं, होइन र? र म तपाईसँग सामान्य परिप्रेक्ष्य अर्थमा कुरा गर्दैछु; तर के गर्ने र कसरी राम्रो गर्ने भनेर जान्नको लागि हाम्रो हृदयमा अपर्याप्तताको भावना हुनु आवश्यक छ जसले हामीलाई परमेश्वरमा निर्भरतामा डोर्‍याउँछ, जहाँ हाम्रो प्रार्थनाको बीचमा हामी येशूले चाहेको कुराको लागि पुकार्छौं।

धेरै महत्त्वपूर्ण छ, यो मत्ती ६ मा चेलाहरूको प्रार्थनाको हृदय हो, स्पष्ट रूपमा, जहाँ तिनीहरूले येशूकहाँ आएर भने, “हामीलाई प्रार्थना गर्न सिकाउनुहोस्”, उहाँले भन्नुभयो, “यसरी प्रार्थना गर्। “हे हाम्रा पिता, जो स्‍वर्गमा हुनुहुन्‍छ, तपाईंको नाउँ पवित्र होस्‌। अर्को शब्दमा, तपाईंको नामको महिमा होस्। तपाईको नाम पवित्र होस्। तपाईको नाम अलग भएकोहोस्। तपाईंको नाम अद्वितीय भएको होस्। अर्को शब्दमा, प्रभु, हामी साँच्चै चाहन्छौं कि तपाईको महिमा भएको, तपाईको नाम उच्च पारिएको, तपाई जे हुनुहुन्छ र तपाईले जे चाहानुहुन्छ सबै कुराको लागि र तपाईले चाहानु भएको सबै कुरा पूरा भएको होस्। त्यसपछि, “तपाईको राज्य आओस्”।: तपाईं आफ्नो राज्यमा आफ्नो काम आफ्नो तरिकाले गर्नुहोस्। “तपाईंको इच्छा [के?] पृथ्वीमा पूरा होस्, जस्तै यो स्वर्गमा छ”। र त्यो प्रार्थना हामीलाई दिनुहोस्, हामीलाई दिनुहोस्, हामीलाई दिनुहोस्, भनेर सुरु हुदैन तर: “तपाईंको नाम पवित्र होस्। तपाईंको राज्य आओस्। तपाईंको इच्छा पूरा होस्”। र जबसम्म हामीले त्यो परिप्रेक्ष्य स्थानमा प्राप्त गर्दैनौं, हामीसँग केहि माग्ने अधिकार छैन। र यसैले हामीलाई सिकाइएको छ, म विश्वास गर्छु कि त्यहाँ, एक निर्भर तरिकामा प्रार्थना गर्न, अपर्याप्तताको भावनामा जसले परमेश्वरलाई उहाँको काम उहाँको मार्गमा गर्नको लागि पुकार्छ। हाम्रो चाहना यहाँ सधैं यो थियो। त्यो सँधै हाम्रो लक्ष्य भएको छ कि, ख्रीष्टले आफ्नो मण्डली निर्माण गरिरहनु भएको छ, र हामी मात्र त्यसको हिस्सा बन्नेछौं। र मलाई कहिलेकाहीँ चिन्ता लाग्छ कि हामी यति कार्यक्रम-उन्मुख हुन्छौं, हामी जे गर्छौं त्यसमा हामी धेरै राम्रो हुन्छौं, हामी हाम्रो योजनाहरूको साथ यति धेरै तल पुग्छौं, जब प्रकोपले नाआए सम्म त्यो प्रार्थनाको कुनै अंश हुँदैन। यो तथ्य पछि छ। उफ्, हामीलाई यसबाट बाहिर निकाल्नुहोस्, प्रभु; र हामीले सायद सोधेको भए हामी यसमा हुने थिएनौं।

तपाईको बारेमा मलाई थाहा छैन, तर परमेश्वरले मेरो लागि नचाहेको कुरा जुन छ म चाहन्न। के तपाई चाहाँनु हुन्छ? केहि पनि चाँहिदैन, र त्यसैले मलाई लाग्छ कि त्यहाँ निर्भरताको मनोवृत्ति हुनुपर्छ-- र, परमेश्वरलाई आशीर्वाद दिनुहोस्, त्यहाँ भएको छ-- र म तपाईंलाई प्रोत्साहन दिन्छु कि त्यहाँ त्यो मनोवृत्ति बढि मात्र मा भएकोहोस्। हामी परमेश्वरमा मा भर परेका छौं। हामी उहाँको वचनमा भर परेका छौं। हामी प्रार्थनामा भर परेका छौं। तर हामीलाई अझै चाहिन्छ। मलाई लाग्छ कि हामी समकालीन ईसाई धर्मको यस प्रकारको परिवेशमा फसेका छौं जहाँ हामी धेरै काम गर्छौं र थोरै प्रार्थना गर्छौं। प्रार्थनामा समय बिताउनु, कुनै कुरामा प्रवेश गर्न र इच्छा व्यक्त गरिरहनुभएको मुक्तिदाताको छेउमा बाटोमा हिंडिरहेको थाहा पाउने हृदयमा आउने ठूलो स्वतन्त्रतालाई महसुस गर्नुभन्दा ठूलो अरू केही छैन। त्यसैकारण मैले त्यो भनें, किनभने, तपाईलाई थाहा छ, यो सधैं यसरी हुँदैन; तर जब मैले यो शृङ्खोला सुरु गरें, मलाई थाहा थिएन कि प्रभुले हामीलाई कहाँ लैजाँदै हुनुहुन्छ भनेर। मैले यो नभनेसम्म म के भन्न जाँदैछु मलाई अझै थाहा छैन। तर मैले यस सम्पूर्ण कुराको माध्यमबाट चरण-दर-चरण येशू ख्रीष्टको साथको भावना पाएको छु; किनकि म साँच्चै मेरो हृदयमा विश्वास गर्छु कि, हाम्रो मण्डलीलाई यस समयको लागि के चाहिन्छ भनेर मैले उहाँलाई मागेको थिएँ, र उहाँ यी दिनहरूको लागि हाम्रो संगतिमा के गर्न चाहनुहुन्थ्यो, उहाँले मलाई यसरी ल्याउनुभयो। र यो हाम्रो लागि उहाँको हृदयको अभिव्यक्ति हो; र त्यसैले यो उहाँ चलिरहनु भएको छ, यदि तपाईं चाहनुहुन्छ भने, मैनबत्तीहरू मार्फत। निर्भरता। हामी धेरै चीजहरू राम्रोसँग गर्छौं, त्यति राम्रो होइन जुन हामी तिनीहरूलाई शरीरमा गर्न चाहन्छौं, हैन र?

म तपाईंलाई अर्को मनोवृत्ति दिन्छु जुन मण्डलीमा हुनु आवश्यक छ। लचकता। लचकता। म यस बारे लामो समय बोल्न जाँदैछैन, तर यो महत्त्वपूर्ण छ: लचिलोपन। यो हो कि, हामीले परिवर्तन गर्न सक्षम हुन आवश्यक छ। कसैले एउटा पुस्तक लेखे, मण्डलीका सात अन्तिम शब्दहरू यी हुन् भने, “हामीले यसरी पहिले कहिल्यै गरेका थिएनौं”। र त्यो साँच्चै सत्य छ। केही मानिसहरूले मत्ती १५ मा येशूले भन्नुभएको कुरालाई प्रतिस्थापन गरेका छन्। तपाईंलाई याद छ? उहाँले फरिसीहरू र शास्त्रीहरूको सामना गर्नुभयो। तिनीहरू उहाँकहाँ आए। तिनीहरूले उहाँको सामना गरे, र तिनीहरूले भने, “किन तपाईंका चेलाहरूले आफ्ना हात नधोएर मानिसहरूको आज्ञाहरू उल्लङ्घन गर्छन्”? तिनीहरूले खाना खाइरहेका थिए, तपाईंलाई थाहा छ, बिना शारीरिक रूपमा सफा नगरी जुन हात धुने कुरा होइन, तर औपचारिक अनुष्ठान थियो। अनि उनले भने, “किन तपाईंका चेलाहरूले मानिसहरूको आज्ञा वा मानिसहरूको परम्परा, एल्डरहरूको परम्परालाई उल्लङ्घन गर्छन्? उस्ले भन्यो। अनि येशू भनुभयो, “तिमीहरूका परम्पराहरूले परमेश्वरका आज्ञाहरू किन उल्लङ्घन गर्छन्”? अब, म तपाईंलाई बताउन दिनुहोस्। हामी सबैले अनुभव गरेका छौं। चर्चहरू परम्पराको साथ उच्च ढेर हुन सक्छ जुन परमेश्वरको वचनले जे गर्न भन्यो त्यसको लागि पर्खाल बन्न सक्छ, हैन र? सँधै हुन्छ: “ठिक छ, हामी, हामी पक्कै पनि हाम्रो चर्चमा त्यो गर्न सक्नेछैनौँ। हामीसँग यो परम्परा छ, हेर्नुहोस्”। चर्चहरूको संगठन हुन सक्छ जुन पूर्णतया गैर-बाइबलीय छ। तिनीहरूको सेवाको शैली हुन सक्छ जुन पूर्णतया गैर-बाइबलीय छ। र जब तपाईं स्वयंले परमेश्वरको आज्ञाको ईश्वरीय आदेश अन्तर्गत परमेश्वरले चाहेको कुरालाई परिचय गराउन प्रयास गर्नुहुन्छ, योपरम्परा ढुङ्गाको पर्खाल हुन पुग्छ। । र त्यसकारण त्यहाँ चर्चमा लचिलोपनको मनोवृत्ति हुनुपर्दछ। अब, यदि तपाईं धेरै लामो समयसम्म ग्रेसमा हुनुहुन्छ भने, तपाईं लचिलो हुनुपर्दछ। मेरो मतलब हामी केवल परिवर्तन गरिरहन्छौं। मानिसहरू भन्छन्, “कसरी तपाईंको, चर्च संगठित छ र हुन्छ? के तपाइँ हामीलाई संगठनात्मक चार्ट पठाउन सक्नुहुन्छ”? हामी सधैं यस्तै पत्रहरू पाउँछौं। यो साँच्चै मजाक हो। यो एक सोह्र मिलिमिटर फिल्म हुनुपर्छ। चल्नु पर्छ, यो जस्तै, यो कहिल्यै रोक्दैन। हामी यसलाई कब्जा गरेर बाकासमा राख्न सक्दैनौ, किनभने परमेश्वरले मानिसहरू मार्फत काम गर्नुहुन्छ; र तिनीहरू बलिया छन् र प्रवाह गर्छन्, र तिनीहरू बलियो र कमजोर छन् र प्रतिबद्ध छन् र कम प्रतिबद्ध छन्; र धेरै मानिसहरू कतै थुप्रिएका हुन्छन्। त्यसैले हामीले यसको बारेमा केही गर्नुपर्छ भन्छन; त्यहाँ एक परिवर्तनशील, निरन्तर प्रकारको जैविक प्रकार्य छ जुन मलाई धेरै अद्भुत लाग्छ; किनकि यसले हामीलाई कहिले पनि रोक्न र प्रशासन गर्न दिँदैन। तपाईं कहिल्यै बसेर कागजहरू क्र्याङ्क गर्न सक्नुहुन्न। यो सधैं मानिसहरू हुन; र यो सधैं यो उठाउँछन् र यसलाई बलियो बनाउनु र यसलाई परिवर्तन गर्छन् र यो अद्भुत छ; किनकि आशा छ, हामी कहिले पनि भ्रमित हुँदैनौं, दिनचर्या र वास्तविकता बीचको भिन्नता। हामी यसको बारेमा भ्रमित हुन चाहँदैनौं। मेरो मतलब, किनभने हामीले सधैं त्यसै गरेका छौं भनेर हामी सत्यको सट्ठा झूटालाई प्रतिस्थापन गर्न चाहँदैनौं।

मेरी श्रीमतीको एउटी बुढी काकी थिइन् जसको धेरै समय अघि निधन भयो, मलाई लाग्छ वा टाढाको नातेदार हो, वास्तवमा काकी होइनन्। तर जे भए पनि, हामी उनलाई छुट्टीको मौसममा भेट्न जान्थ्यौं, उनको सानो कुकीहरू र चीजहरू लिएर जान्थ्यौं। र त्यसैले अन्तिम पटक हामी उनलाई भेट्न गयौं, यो क्रिसमसको मौसम थियो। र उनले भनिन्, “ठीक छ, जोन”। (उनी मेथोडिस्ट चर्चमा जान्छिन्।) उनले भनिन्, “तिमीहरुको क्रिसमसको पूर्वसन्ध्यामा सेवा हुन्छ?” मैले भने, “हुदैन, हाम्रो क्रिसमस इभ सेवा हुदैन”। उनीले भनिन, “हुदैन?" मैले भने, “हुदैन, हामी गर्दैनौं”। हामी सबैलाई घर जान र आफ्नो परिवारसँग रहन र क्रिसमसको अर्थ र प्रभुको जन्मको बारेमा कुरा गर्न प्रोत्साहन दिन्छौं; तर हामी सेवा गर्दैनौँ”। उनले भनिन्, “ओह, धेरै नराम्रो”। उनी धेरै दुखी थिइन्। उनले भनिन्, “तिमीलाई थाहा छ, हाम्रो चर्चमा, हामीले सधैं क्रिसमसको पूर्वसन्ध्यामा सेवा गर्छौं”। मैले भने, “साँच्चै”? उनी: “ओह, होनी”। मैले भने, “के तपाईं जानुहुन्छ”? उनले भनिन्, “ओह, कोही जाँदैनन्, तर हामी सधैं क्रिसमसको पूर्वसन्ध्यामा सेवा गर्”छौं। “कोही जाँदैन”? म उनले भनिन्, “ओह, ठीक छ, यो धेरै नराम्रो छ कि तिमीहरुको क्रिसमस ईभ सेवा हुदैन भन्दै कुराकानी बन्द गरिन्।

ओहो, म तपाईलाई भन्छु, हामी बानीका प्राणी हौं। तपाईलाई त्यो थाहा छ? यसमा राम्रो र नराम्रो दुवै छ। तपाईले राम्रो बानी पाउनुहुन्छ, यो राम्रो कुरा हो तपाई बानीको प्राणी हुनुहुन्छ। नराम्रो बानी पाउँछौ। तिनीहरूलाई तोड्न गाह्रो हुन्छन, होइन र? तपाईंले मानिसहरूको सम्पूर्ण संग्रह सँगै पाउनुहुन्छ जो मूल रूपमा बानी प्रवृत्तिका साथ सिर्जना गरिएका हुन्छन्, र तिनीहरू काम गर्नको लागि एक निश्चित तरिकामा बन्द हुन्छन्, र तपाईंले तिनीहरूलाई सार्न प्रयास गर्नुहुन्छ, र यो आश्चर्यजनक छ कि तिनीहरू कत्तिको प्रतिरोधी हुन्छन्। तर कहिलेकाहीँ तपाईले चीजहरू परिवर्तन गर्नुपर्दछ ताकि मानिसहरू दिनचर्या र वास्तविकता बीच भ्रममा नहुन् भनेर। त्यसकारण त्यहाँ अलिकति उतारचढाव, अलिकति परिवर्तन, अलिकति लचकता हुनुपर्छ। हामी सबै त्यस्तै हुनुपर्छ; र जब तपाइँ यसलाई पहिलेको बिन्दुसँग जोड्नुहुन्छ जुन हामीले निर्भरतामा सन्देश सुरु गर्‍यौं, हामी लचिलो हुनुपर्दछ, किनकि हामी परमेश्वरमा निर्भर हुन्छौं, र परमेश्वरले विभिन्न चीजहरू गरिरहनुभएको हुन सक्छ। यो मेरो हृदय दुखी हुन्छ जब एक जवान पास्टर एक चर्चमा जान्छ, र उसलाई वचन सिकाउने ठूलो इच्छा हन्छ, र उहाँ परम्पराको ढुङ्गाको पर्खालमा दौडिनुहुन्छ, र मानिसहरूले उसलाई जान दिदैनन्। तिनीहरूलाई, “ठीक छ, यदि हामीले त्यसो गर्ने प्रयास गर्यौं भने हामीलाई साँच्चै समस्या हुनेछ, किनकि हामीले यो सम्झौता यहाँ पाएका छौं। मानिसहर हो, यदि तिनीहरू गरे भने, ती मानिसहरू धेरै निराश हुनेछन्”। तर, तर तिमीहरू किन मानिसहरूका परम्पराहरूलाई परमेश्‍वरको आज्ञाको बाटोमा खडा हुन दिइरहेका छौ?

तपाईंले देख्नुभयो, यो बारेमा यो चर्च धेरै अद्भुत छ। जब, जब हामीले वर्षौं अघि परमेश्वरको वचन पत्ता लगाउन थालेका थियौं, हामीले भन्यौं, “हेरुनुहोस्, त्यो बाइबलमा छ। हामीले त्यसलाई परिवर्तन गर्नुपर्छ। हामीले त्यो परिवर्तन गर्नुपर्छ। हामीले परिवर्तन गर्नुपर्छ। हामीले यससँग मिल्नुपर्छ” । र ग्रेस चर्च सधैं त्यस तरिकाम भएको छ। यो धेरै अद्भुत छ। कहिलेकाहीँ हामी युवाहरूलाई पठाउँछौं, र तिनीहरू छ महिना पछि घाऊ र रगत बगाएर फर्केर आउँछन्, “म यो परम्पराको पर्खालमा आफैंलाई प्रहार गर्दै आएको छु। मलाई थाहा छैन यो कहिले परिवर्तन हुन्छ भनेर। तर हामी लचिलो हुनुपर्छ।

यो व्यक्तिगत जीवनमा पनि आउँछ। म सधैं प्रेरित १६ को बारेमा सोच्छु, र पावल एक किसिमको गएर घरिहालौँ भन्ने खाल्लका केटा थिए, हैन र? मलाई लाग्दैन ऊ कहिल्यै बस्यो भनेर। ऊ सधैं चलिरह्यो । र उसले आफ्नो सेवकाई गालाटिया र फ्रिगियामा समाप्त गर्यो - जुन आधुनिक टर्कीको क्षेत्र हो - र उनले निर्णय गरे कि हामी एशिया, दक्षिण, तल एसियामा, उत्कृष्ट ठाउँमा जानेछौं भनेर। मानिस, एउटा महत्त्वपूर्ण ठाउँ, एशिया माइनरका सात चर्चहरू त्यहाँ, त्यो क्षेत्र थिए। र उ त्यहाँ जान थाल्यो, र बाइबलले प्रेरित १६:६ देखि १० मा पवित्र आत्माले उनलाई जान रोकेको भनेर भन्दछ। अब, मलाई थाहा छैन कि पवित्र आत्माले यो कसरी गर्नुभयो, तर कुनै न कुनै रूपमा ठूलो बाधा खडा गर्नुभयो। यो भनुभयो, “हुदैन, त्यो हुदैन, पावल”। पावलले के गरे जस्तो लाग्छ? के घरमा, घरमा फर्केर गए र यसो भने, “ठीक छ, तिनीहरूले मेरो सेवकाई चाहँदैनन्। एसिया सेवकाईको लागी खुल्ला छैन।“ होइन, उसले भन्यो, “ठीक छ साथीहरू, हामी जान सक्दैनौं। हामी पहिले नै पूर्वमा पुगिसकेका छौं। हामी दक्षिण जान सक्दैनौं। उत्तर जाऔं। बिथिनिया। हामी जाऔं। हामी बिथिनिया जाऔंले। पवित्र आत्मा:हामो, "त्यहाँ जान सक्दैन”। ओह, हेरौं, हामी पहिले नै पूर्व गइसकेका छौं, दक्षिण जान सक्दैनौं, उत्तर जान सक्दैनौं। पश्चिम, हामी पश्चिम जाँने छौँ। " सिसिसि, समुन्द्रमा। त्यसोभए ऊ सुत्न जान्छ, र ऊ सायद परमेश्वरले उसलाई कहाँ गएको चाहनुहुन्छ भनेर प्रार्थना गर्दै सुत्न गएको हुनुपर्छ, किनकि मध्यरातमा उसले दर्शन पाएको थियो। अनि त्यहाँ म्यासेडोनियाका एकजना मानिसले यसो भन्दै थिए, "आऊनुहोस् र [के?] हामीलाई मद्दत गर्नुहोस्”। र उहाँ जानुभयो, र सुसमाचार मध्य पूर्वी गुट भन्दा बढि भयो। यसले संसारलाई छोयो। लचकता। लचकता।

मार्टी वुल्फ हाम्रा एल्डरहरू मध्ये एक हुनुहुन्छ। मैले परमेश्वरको इच्छामा मेरो पुस्तकमा यसको बारेमा लेखेको थिएँ, र मलाई याद छ जब उहाँ जाँदै हुनुहुन्थ्यो, उहाँ आफै यहूदी भएकोले यहूदी मानिसहरूसम्म पुग्ने भार थियो। र उनको बोझ फ्रान्स गएर पेरिसमा पुग्नु थियो। र यो उनको महान लक्ष्य थियो। र त्यसैले उनी फ्रान्समा सेवा गर्ने बाइबल क्रिश्चियन युनियन मिशनमा संलग्न भए। र,मानिसहर हो, यो रोमाञ्चक थियो। उनले सबै तालिम र तयारी पूरा गरे । हामीले चर्चमा एउटा विपति आयो। र भन्नुभयो यो मेरो बुबाको चर्च थियो, “मार्टी वुल्फ, फ्रान्स”। अनि क्यानडा जाने दिन आयो । उनी त्यहीँ गए । फ्रान्सेली बोल्ने यहूदीहरू पनि मोन्ट्रियलमा बस्छन्। परमेश्वरको उहाँको लागी फरक ठाउँ थियो। लचकता। ख्रीष्टको सेवा गर्नु भनेको यस्तै हो। र मण्डलीलाई त्यो लचकता, त्यो निर्भरताको भावना, लचिलोपनको भावना चाहिन्छ जसले भन्छ, “हे परमेश्वर, हामी तपाइँले हामीलाई नेतृत्व गर्ने बाटोमा भर पर्छौ, र तपाइँले गर्दा हामी लचिलो हुन्छौँ।" त्यो धेरै महत्त्वपूर्ण छ। म तपाईंलाई प्रोत्साहन दिन चाहान्छु, जब चर्चमा चीजहरू परिवर्तन हुन्छन् र परिवर्तन हुन्छन् र सर्छन्, केवल हामीसँग प्रार्थना गर्नुहोस् कि परमेश्वरले हामीलाई त्यो दिशा दिनुभएको होस् र त्यो महत्त्वपूर्ण मनोवृत्तिको साथ अघि बढ्न लचिलो बन्नुहोस्।

मलाई तपाईंलाई अर्को दिन दिनुहोस्: वृद्धि। वृद्धि को मनोवृत्ति। वृद्धि को मनोवृत्ति। मलाई लाग्छ कि यो कुनै पनि कुरा जत्तिकै महत्त्वपूर्ण छ, बढ्ने चाहना, बढ्ने इच्छा, बढ्ने प्रक्रियामा हुन, यो हामीसँग बगिरहेको छ। पहिलो पत्रुस २:२ ले यसलाई यसरी सारिएको छ, “नयाँ जन्‍मेका बालकहरूजस्‍तै शुद्ध आत्‍मिक दूधको तृष्‍णा गर, र त्‍यसबाट तिमीहरू आफ्‍नो मुक्तिमा (के) बढ्‌दैजान सक्‍नेछौ”। अब, त्यो समानता अद्भुत छ, किनकि यसले यो भन्छ। यो मासुको विपरीत शब्द दूध हो जस्तो होइन। त्यो फरक समानता हो, १ कोरिन्थी ३। उसले त्यहाँ के भनिरहेको छ, जसरी भनाइमा, पत्रुसले भनिरहेका छन्, “जसरी बालकहरूले दूधको चाहना राख्छन्, त्यसरी नै तपाईंले वचनको विकासको चाहना गर्नुपर्छ”। अब, बलाकलाई दूध कति चाहिन्छ? भर्खरै वरिपरि एक बच्चा पाउनु भएको छ? लात्ति हान्छ, कराऊँन्छ, नपाउँन्जेल सम्म त्यो तपाइँले उसबाट पाउनुहुन्छ, हैन र? मेरो मतलब, मूलतया, बच्चाहरूले मात्र दुई कुराको ख्याल राख्छन्। तिनीहरूलाई दूध दिनुहोस् र परिणामहरूको सामना गर्नुहोस्। त्यो शुरुवात हो, सम्पूर्ण व्यवसायको अन्त्य। हेर्नुहोस्, त्यो एकल मनको भक्ति हो। पत्रुसले ड्राइभ गरिरहेको एउटा चीजको लागि त्यो खपत गर्ने इच्छा हो। वचनको लागि तपाईंको इच्छा कत्तिको बलियो छ? तपाईं यसलाई कि लिन वा छोड्न सक्नुहुन्छ? के तपाई आज बिहान के भइरहेको छ भनेर थोरै अल्छी लागेको छ? के तपाई आफ्नो घडी हेर्दै भन्दैहुनुहुन्छ, “पाँच दिनमा पहिलो पटक घाम लागेको छ। म यो ठाउँबाट बाहिर निस्कनु पर्छ”। मेरो मतलब, के तपाई साँच्चै वचनको लागि भोकमा हुनुहुन्छ? के यो कुनै प्रकारको, अत्याचारमा, अभ्यास हो, कि तपाईंले यसलाई पढ्न बाइबल खोल्नु पर्छ? वा त्यहाँ केहि चुम्बकीय छ जुनले तपाईंको हृदयलाई आकर्षित गर्दछ? के तपाई साँच्चै महसुस गर्नुहुन्छ कि तपाई बढ्दै हुनुहुन्छ? मेरो मतलब यो धेरै महत्त्वपूर्ण छ।

अब, हामी सबैसँग बढ्नको लागि समान क्षमता छैन। तर हामीसँग जति क्षमता छ, त्यो हदसम्म बढ्नुपर्छ । र हामी परमेश्वरको वचनमा खुवाएर बढ्छौं। तपाईलाई थाहा छ, हाम्रो चर्चमा मानसिक रूपमा असक्षम भएका मानिसहरूका लागि हाम्रो चर्चमा एउटा अद्भुत सेवा छ, र तिनीहरूमध्ये केही मेरा असल साथीहरू, उत्कृष्ट, असल साथीहरू छन्। वास्तवमा, मलाई लाग्छ कि मैले रोडनीलाई यहाँ दोस्रो पङ्क्तिमा देखेको छु। रोडनी मेरो असल साथी हुनुहुन्छ, हुनुहुन्न र? ठीक छ, मलाई याद छ जब रोडनीले बप्तिस्मा लिनुभएको थियो। रोडनी, के तपाईलाई याद छ कि तपाईले बप्तिस्मा लिनुभएको थियो? त्यो केही समय अगाडिको कुरा हो । र त्यसैले उहाँले भन्नुभयो, “हो”, "म बप्तिस्मा लिन चाहन्छु; र म बप्तिस्मा लिन चाहन्छु किनभने, उहाँले भने, “जोनले अरू सबैलाई बप्तिस्मा दिनुहुन्छ जसको हृदयमा येशू हुनुहुन्छ, र मेरो हृदयमा येशू हुनुहुन्छ। म बप्तिस्मा लिन चाहन्छु”। त्यसैले मैले ग्रेग बारशालाई भनें, “अद्धभुत”। त्यसोभए हामी यहाँ छेउमा थियौं, र मैले भने, “रोडनी, अब, म यस बारे निश्चित हुन चाहन्छु”। सायद उहाँलाई यो याद छैन होला। मैले भनें, "रोडनी, केवल, किनकि तपाईं बाहिर आउनुहुनेछ, र तपाईंले आफ्नो गवाही दिनुहुनेछ।" मैले भनें, “अब, तपाईले मलाई बताउँनुहोस् कि। येशू ख्रीष्ट को हुनुहुन्छ?" उहाँले नाक खुम्च्याउदै भनुभयो, "तपाईलाई त्यो पनि थाहा छैन”? मैले भने, "कस्तो मूर्ख प्रश्न। अवश्य पनि, मलाई थाहा छ। म प्रचारक हुँ। म सेवक हुँ”। अनि उहाँले बप्तिस्मा लिनुभयो, र उहाँले प्रभुप्रति आफ्नो प्रेमको गवाही दिनुभयो। र, पछि, म, मैले उहाँलाई बाइबल दिने मौका पाएँ, किनभने उहाँको अन्य बाइबल सबै पिटिएको थियो। र उहाँले मलाई भन्नुभयो कि उहाँ ठूलो संख्याको बाइबल चाहानुहुन्छ, किनकि उहाले मैले कुरा गरिरहेको नम्बर देख्न सक्थे, र उसले पदहरूको संख्या आदि देख्न सक्थे, र मानिसहरूले उहाँलाई मद्दत गरे। त्यसको केही हप्तापछि--तपाईलाई यो याद छ कि छैन मलाई थाहा छैन, या त-- तपाईं अगाडि आउनुभयो, र तपाईंले भन्नुभयो, तपाईंले भन्नुभयो, “बस्नुहोस्”। तपाईंले भन्नुभयो, “सेवा पछि बस्नुहोस्”। त्यसैले मैले भने, “ठीक छ”। त्यसैले म बसें, र उहाँले भनुभयो, “म संग तिम्रो लागि एक आश्चर्य कुरा छ”। र उहाँले २३ औं भजनसंग्रह पढ्नुभयो, र यसले मेरो हृदयलाई आशिष्त तुल्यायो।

तपाईलाई थाहा छ, हामी सबैमा फरक-फरक क्षमताहरू छन्, तर परमेश्वरको आत्माले हृदयमा काम गर्नुहुन्छ, के उहाँले गर्नुहुन्न र हामीलाई उहाँको वचनलाई प्रेम गर्न र हामी बढ्न सक्ने गतिमा बढ्नको लागि ल्याउनुहुन्छ। र म अनुमान गर्छु कि मेरो हृदयमा सबैभन्दा डर लाग्ने कुरा यो हो कि यदि मण्डलीले कहिल्यै बढ्न छाड्यो भने। मेरो मतलब यदि मानिसहरूले यो मात्र भन्छन, “ठीक छ, मसँग पर्याप्त छ। मैले लिन सक्ने शिक्षा मसँग छ। मसँग धेरै प्रदर्शनि छ। मलाई, मलाई साँच्चै, मैले, चाहेको भन्दा बढी थाहा छ। मेरो मतलब म टेपहरूको लागि ठाउँहरू पनि फेला पार्न सक्दिन। मैले तिनीहरूलाई ग्यारेजमा पाएँ। मेरो ट्रंकमा छन्। म, र म, मैले तिनीलाई दिनको लागि कोहि पनि भेटिन, किनकि सबैसंग ती छन्। मेरो मतलब , मलाई साँच्चै थप जान्न आवश्यक छैन। म, म मात्र, म मेरो पाल टाँस्ने छु र राती जाने छु।

तर, तपाईलाई थाहा छ, त्यहाँ निरन्तर भोक आवश्यक छ बढ्न को लागी, होइन र? म परमेश्वरसँग प्रार्थना गर्छु कि हामीले त्यो मनोवृत्ति कहिल्यै नगुमाऔं भनेर। तपाईंलाई थाहा छ, पत्रुसले आफ्नो दोस्रो पत्रको, अध्याय ३, पद १८ मा अर्को तरिकामा भनेका छन्। “तर हाम्रा प्रभु र मुक्तिदाता येशू ख्रीष्‍टको अनुग्रह र ज्ञानमा बढ्‌दैजाओ”। हामी किताबमा भएका तथ्यहरू मात्र सिक्ने होइन। हामी हाम्रा प्रभु र मुक्तिदाता येशू ख्रीष्टको ज्ञानमा बढ्दैछौं। हामीले तथ्य थाहा पाउनको लागी मात्र होइन। तर हामीले उहाँलाई चिन्दैछौं, हैन र? तपाईंले देख्नुहुन्छ, जब तपाईं परमेश्वरको परिवारमा जन्मनुभएको छ, १ यहून्ना २:१३ ले भन्छ कि तपाईं सानो बालक हुनुहुन्छ, र तपाईंले पितालाई चिन्नुहुन्छ: बा-बा, मा-मा, आधारभूत। अनि तब तपाई आत्मिक जवान बन्नुहुन्छ, परमेश्वरको वचन तपाईमा वास गर्छ। तपाईं बलियो हुनुहुन्छ। तपाईंले दुष्टलाई जित्नुहुन्छ, तर यो त्यहाँ समाप्त हुँदैन। पहिला परमेश्वरलाई सरल तरिकाले चिन्नु हुन्छ। तब तपालाई सिद्धान्त थाहा हुन्छ, र त्यसपछि यसले भन्छ कि तपाई एक आत्मिक पिता बनुहुन्छ जसले सुरुदेखि नै उहाँलाई चिनुहुन्छ। हामीले सिद्धान्त जान्नको लागि सिकेका छैनौं। हामी परमेश्वरलाई चिन्न लागि सिक्छौँ; र जति धेरै तपाईंले परमेश्वरलाई चिन्नुहुन्छ, त्यति नै संगति समृद्ध हुदै जान्छ।

सुन्नुहोस्, सम्पूर्ण फराकिलो संसारमा सबैभन्दा अद्भुत व्यक्तिको बारेमा सोच्नुहोस्, तपाईंले कहिल्यै भेट्नु नभएको सबैभन्दा अद्भुत व्यक्तिको बारेमा सोच्नुहोस्, र यो सोच्नुहोस् कि सम्बन्ध बढ्दै र बढ्दै र बढ्दै जानु कत्ति राम्रो हुन्छ होला; र त्यसपछि बढ्दो सम्बन्धमा, बढ्दै गएको ब्रह्माण्डको असीम पवित्र परमेश्वरलाई चिनेको साथ तुलना गर्नुहोस्। वचनको भोजन गर्नुहोस्। के तपाईलाई यसको लागि भोक छ? के तपाई यसमा ध्यान गर्नुहुन्छ? के यसको सत्यता तपाईको दिमागमा घुम्छ? के यो तपाईको दैनिक खाना हो? के तपाईं अय्यूबसँग भन्न सक्नुहुन्छ कि तपाईं आफ्नो आवश्यक खाना भन्दा परमेश्वरको वचनलाई माया गर्नुहुन्छ भनेर?

हामी बढ्नुपर्छ, र तपाईं भन्नुहुन्छ, “ठीक छ, म यहाँ लामो समयदेखि छु। मलाई धेरै थाहा छ”। ठिक छ, यदि तपाइँ त्यो बिन्दुमा पुग्नुभएको छ जहाँ तपाइँ सोच्नुहुन्छ कि तपाइँ धेरै जान्नुहुन्छ, बने तपाइँ केवल त्यो बिन्दुमा हुनुहुन्छ जहाँ तपाइँलाई वास्तवमा यो थाहा छैन कि तपाइँलाइ के थाहा छ भनेर; र त्यो हो कि तपाईलाई पर्याप्त थाहा छैन। ओह, तपाईंसँग पर्याप्त तथ्य हुन सक्छ; तर के तपाईंले मलाई भन्न सक्नुहुन्छ कि परमेश्वरलाई चिन्नुहुन्छ र उहाँलाई अझै चिन्न चाहाँनुहुन्छ भनेर? हेर्नुहोस्, जब म एउटा खण्डको अध्ययन गर्छु, म सधैं त्यहाँ परमेश्वरको चरित्रको बारेमा के पत्ता लगाउन सक्छु भनेर खोज्छु, ताकि म उहाँलाई अझ राम्ररी चिन्न सकूँ; यो वृद्धि हो।

म तपाईलाई थप दुईवटा मनोवृत्ति दिन दिनुहोस्: विश्वासयोग्यता, विश्वासयोग्यता। मानिसहरु हो, तपाईलाई थाहा छ, त्यहाँ धेरै क्रिस्चियनहरू छन् जो आत्मिक धावकहरू हुन्। चुउउउउ, तिनीहरू सकिन्छन्। यो सवै सकियो। तिनीहरू आत्मिक सेवा तिनीहरु साइन अप गर्छन, पट्टकिन्छन्, यो सबै सकिन्छ। तिनीहरू आत्मिक सेवानिवृत्ति खोजिरहेका छन्, र परमेश्वरले के खोज्दै हुनुहुन्छ भने म्याराथनहरू, लामो दूरीका मानिसहरू, दूरी धावकहरू। “त्यसबाहेक, भाइहरू,” १ कोरिन्थी ४:२ ले भन्छ, “यो आवश्‍यक छ

[के?] भण्‍डारेहरू विश्‍वासयोग्‍य ठहरिनुपर्छ। सहनशीलताको लागि, लामो-अवधिको आत्मिक प्रतिबद्धताको लागि भन्नु पर्ने कुरा हो: मलाई यो मनपर्छ जब बूढा मानिसहरूले मलाई भन्छन्, “तपाईलाई थाहा छ, ओह, तपाईंलाई थाहा छ, तपाईं बिस्तारै गर्न सक्नुहुन्छ, किनकि मलाई मेरा सबै नोटहरू टिप्न समस्या भएको छ”। र कसैले मलाई भर्खरै भने, तिनीहरू ८० मा हुनुहुन्छ। मलाई मात्र त्यो मन पर्छ। ८० वर्षको वृद्धले नोट टिपेको ? अझै उत्साहित, अझै पनि परमेश्वरको वचनमा विश्वासयोग्य, परमेश्वरको सत्यमा, परमेश्वरको जीवनमा, परमेश्वरको मण्डलीमा, सेवकाईमा विश्वासयोग्य छन्; मेरो मतलब, तिनीहरू थाकेका छैनन्।

र त्यहाँ ती व्यक्तिहरू छन् जसले वर्षौ वर्ष सिकाउँछन्, जसले वर्षौ वर्ष चेलापनको काममा हुन्छन्, जसले लामो दूरीको प्रतिबद्धताहरू गर्छन् र ती पालना गर्छन्। यद्यपि, तिनीहरू विश्वासका वास्तविक अटलहरू हुन्; किनभने, तपाईंले देख्नुहुन्छ, तिनीहरूले के गर्छन् भावनात्मक अपीलमा आधारित छैनन्। यो तत्काल प्रतिक्रियामा आधारित छैन। यो चरित्रमा आधारित छ, र चरित्रमा त्यो स्थायी गुण छ। त्यहाँ, त्यहाँ धेरै व्यक्तिहरू छन् जो ग्रेस चर्चमा जो छन् तिनीहरूले सके आउँछन्, र तिनीहरूले सकेसम्म केही गर्न पनि खोज् छन्; तर तिनीहरू सामान्यतया सक्दैनन् किनभने तिनीहरूसँग अन्य चीजहरू छन्। र त्यसपछि त्यहाँ ती छन् जो केवल विश्वासपूर्वक अगाडि बढ्छन्। ओह, हामीलाई कति विश्वासको आत्मा चाहिन्छ। वास्तविक चरित्रको चिन्ह स्थायी प्रतिबद्धता, स्थायी प्रतिबद्धता हो। २ तिमोथीलाई हेर्नुहोस्। मलाई एक प्रकारले पावललाई प्रयोग गर्न दिनुहोस्, जो अवश्य पनि, एक उदारण हुन। र २ तिमोथी ४, पद ६ मा, उहाँले भन्नुभयो, “किनभने, म त बलिको रूपमा अर्पण हुन लागेको छु, र मेरो बिदाइको बेला आएको छ।

[र उनलाई थाहा थियो कि उनी बलिदान हुनेछन् भनेर] , र मेरो बिदाइको बेला आएको छ। मैले उत्तम लड़ाइँ लड़ेको छु। मैले दौड सिद्ध्याएको छु। मैले विश्‍वासलाई बचाइराखेको छु”। आहा, कस्तो राम्रो बयान। उनले के भनेका छन, तपाइलाई थाहा छ? “परमेश्वर, म अब मर्न सक्छु। मेरो काम सकियो। मेरो काम सकियो। यो सकियो। मैले यो पूरा गरेको छु। मैले डौड पूरा गरेको छु। मैले लडाइँ लडेको छु। मैले विश्वास बचाइराखेको छु”।

ओह, तपाईंलाई थाहा छ, यो धेरै अद्भुत छ। मलाई लाग्छ कि यो एक किसिमको दुःखको कुरा हो जब तपाईले एक सन्त बूढो र उदासीन भएको देख्नुहुन्छ, वा ख्रीष्टसँग सम्बन्धित एक वृद्ध तीतोपनमा हुन्छ; र कहिलेकाहीं तपाईंले प्रचारकहरू वा शिक्षकहरू वा जुनसुकै ईसाई कामदारहरूलाई पनि देख्नुहुन्छ। तिनीहरू बूढो हुन्छन्, र तिनीहरू एक प्रकारको खट्टा र एक प्रकारको तीतो र प्रकारको आत्मकेन्द्रित हुन्छन्। र तपाई गल्ती के भयो भनेर सोच्नुहुन्छ। तर इमानदार सेवाको जीवनमा बुढ्यौली हुने मिठो अनुग्रह जहाँ छ, त्यो सुन्दर कुरा हो। यस्तो सुन्दर आत्मा: विश्वासयोग्यता, विश्वासयोग्यता ।

तपाईं जिम्मेवारी हुनुहुन्छ, र तपाईं त्यहाँ हुनुहुन्छ, तपाईंले यसलाई पूरा गर्नुहुन्छ; र जब प्रभुका मानिसहरू भेट्छन्, तपाईं त्यहाँ हुनुहुन्छ। तपाईलाई थाहा छ, हामीले सधैं भनेका छौं यदि सबैजना जो ग्रेस चर्चमा जान्छन् भने वास्तवमा यहाँ आए भने, यो अचम्मको हुनेछ। यो अचम्मको हुनेछ। मेरो मतलब, म सधैं यस्तै मान्छेहरु भेट्छु। मेरो मतलब धेरै समयमा, जहाँ भए पनि। यदि म मेरी श्रीमतीसँग बजार गए भने, म कार्ट धकेल्छु, उसले सामान किन्छ। कोही गल्लीबाट तल आउन्छन् र भन्छन्, “ओह, म तपाईंलाई चिन्छु। तपाईं जोन म्याकआर्थर हुनुहुन्छ। म तपाईंको चर्च जान्छु”। "ओह, तपाई हो र ? खैर, कति राम्रो। उह, मैले तिपाइलाई त्यहाँ देखेको छैन”। “ओहो, खैर, म आउँछु। हो, म आउँछु”। “ओह, के तपाईं साँच्चै? के तपाईं त्यहाँ आइतबार हुनुहुन्थियो”? “ओह,म आइतबार त्यहाँ थिइनँ। थिइन, ओह, यो धेरै समय भयो। ओह, हामी यसलाई माया गर्छौं”। “ओह, राम्रो, राम्रो”। तपाईंलाई थाहा छ? त्यो दुखद कुरा हो, मलाई अलिकति नराम्रो महसुस गराउँछ। वा म सुन्छु, ‘ठीक छ, जब हामी जान्छौं, हामी सधैं ग्रेसमा जान्छौं। हामीलाई यो रमाइलो लाग्छ” विश्वासयोग्यता, विश्वासयोग्यता। त्यहाँ निरन्तर आरधाना गर्न, निरन्तर सेवा गर्न, निरन्तर प्रार्थना गर्न, यी सबै कुराहरू; र यो यस्तो विचलित समाज हो जहाँ हामी सबै अनगिन्ती दिशाहरूमा च्यातिएका छौं। प्राथमिकताहरू राख्न गाह्रो छ।

अन्तिममा, म त्यो बारे थप भन्न सक्छु। तर समय बितिसकेको छ। अन्तिम मनोवृत्ति आशा हो। आशा। ओह, कस्तो राम्रो शब्द, आशा। यसको अर्थ भविष्यको लागि सुरक्षा हो। यसको मतलब हामी मृत्युसँग डराउँदैनौं। यसको मतलब हामी वास्तवमा जीवन र मृत्युमा हाम्रो अगाडि के छ भनेर तत्पर हुन्छौँ। वास्तवमा, मलाई रोमी १२:१२ मा “आशामा आनन्द गर्नु भन्ने” भनाइ मन पर्छ। हेरनुहोस्, मृत्युको हामीलाई कुनै डर छैन। मेरो मतलब, हामीसँग यहाँ वरपर अन्त्येष्टिको सेवा हुदै छ र यो उत्सव हो। र हामी रमाईलो गर्छौं र हामी परमेश्वरको प्रशंसा गर्छौं किनभने हामी एक जनालाई माया गर्छौं जसले यस आँसुको ठाउँबाट सबै आँसुहरू सधैंका लागि सुक्ने ठाउँमा राख्नु हुन्छ। रोग भएको ठाउँ वाट कुनै रोग नभएको ठाउँमा। मृत्यु मृत्युको ठाउँ देखि मृत्यु नभएको ठाउँमा; सीमितताको ठाउँ देखि असीमित अनुभूतिको ठाउँमा। हामी आशामा बाँचिरहेका छौं। हामीले रोमी ८ मा सिकिरहेका छौं। हामी आशामा मुक्ति पाएका छौं। हामी आशामा मुक्ति पाएका छौं, र हामी अनन्तताको लागि पर्खिरहेका छौं, ख्रीष्ट जस्तै हुन। हामी रोमी ८ को प्रतिज्ञाको पूर्तिको लागि पर्खिरहेका छौं कि हामीसँग हाम्रो उद्धार गरिएको आत्मासँग जानको लागि उद्धार गरिएको शरीर हुनेछ, र हामी येशू ख्रीष्टको स्वरूपमा हुनेछौं। हामी आशामा बाँचिरहेका छौं। ओह, मानिसहरू हो, हामी आशावादीको मनोवृत्ति राख्नुपर्छ। र यसले हामीलाई व्यावहारिक रूपमा के भन्छ भने। हामी यहाँ के भइरहेको छ मा धेरै बाध्य छैन, हैन र? मेरो मतलब हामीले तस्विर पाउँछौं जब येशूले भन्नुभयो, “आफ्‍नो निम्‍ति पृथ्‍वीमा धन-सम्‍पत्ति नथुपार, जहाँ कीरा र खियाले ती नष्‍ट पार्छन्‌ र जहाँ चोरहरूले घर फोरेर ती चोर्छन्‌”। [मत्ती ६:१९ देखि २१] तर आफ्‍नो निम्‍ति स्‍वर्गमा धन-सम्‍पत्ति थुपार, जहाँ कीराले वा खियाले नष्‍ट पार्दैन, र चोरले पनि चोर्दैन। किनकि जहाँ तिम्रो धन हुन्‍छ, त्‍यहीँ तिम्रो मन पनि हुन्‍छ”।

त्यसोभए यदि हाम्रो हृदय अनन्तको लागि आशामा छ भने, हाम्रो धन-सम्‍पत्ति त्यहाँ हुनेछ; र अरू सबै कुरा यसको साथ जाँन्छ। मलाई आशा छ तपाईं समयको लागि बाँच्नुहुन्न। मलाई आशा छ कि तपाईं अस्थायीको लागि बाँच्नुहुन्न। मलाई आशा छ कि तपाईं बितिजानेको लागि बाँच्नुहुन्न भनेर। सुन्नुहोस् मानिसहरू हो, हामी आशामा बाँच्नुपर्दछ, र आशाको अर्थ हामी समयको तुलनामा सधैंभरि लगानी गर्ने हाम्रो प्रतिबद्धतामा धेरै ठूलो हुन्छौँ। र यसैले हाम्रो ऊर्जा, हाम्रा विचारहरू, हाम्रा प्रार्थनाहरू, हाम्रा सपनाहरू, हाम्रा दर्शनहरू र हाम्रो पैसा र हामीसँग भएका सबै कुराहरू अनन्त वास्तविकतामा लगानी गर्ने माध्यमको रूपमा मात्र राखिएको छ। हामी आशामा बाँचिरहन्छौं। हामी अनन्तको प्रकाशमा बाँचिरहेका छौं। हामीले त्यो भविष्यलाई हेर्दा यो एक अद्भुत दिन हो।

हिजो म अस्पताल गएँ । ज्याक कोलम्यान - जो हाम्रो गायन निर्देशक, न्यानो र कोमल र मायालु, अद्भुत मानिसको - हृदयघात भएको थियो। र म कोठामा गएँ र हामीले उहाँ र सारासँग प्रार्थना गर्यौं, र उहाँले भन्नुभयो, “तीन दिन अघि, म झन्डै मरिन”। र उहाँलौ भन्नुभयो, “मलाई, मलाई थाहा थियो कि मेरो केही सास बाँकी छ, र, र म अझै यहाँ छु भनेर”। र साराले भनिन्, “तपाईलाई थाहा छ, जब उहाँ तीन दिनअघि मर्न लाग्नु भएको थियो, यो उहाँले भनिरहनु भयो, र मैले उसलाई दायाँले हिर्काए, र मैले उसलाई देब्रेले हिर्काए, र मैले उसलाई दायाँले हिर्काए। उसलाई देब्रे हातले हिर्काए”।'र उनले भनिन्, “मलाई थाहा थिएन कि उहाँले के गरिरहनु भएको थियो। यो उहाँलाई बक्स लगाउने जस्तो थिएन, तपाईंलाई थाहा छ”? त्यसैले उनी बाहिर आएपछि उनले उहाँलाई भनिन्, उनले भनिन्, तपाई के गर्दै हुनुहुन्थियो”? उनी भन्छिन्। उहाँले भनुभयो, "मैले शैतानलाई हिर्काईरहेको थिएँ, र मैले उसलाई बाहिर निकालें”। हेर्नुहोस्, शैतानले उहाँलाई चाँडै लैजान खोजिरहेको थियो भन्ने विचार उहाँलाई थियो, र उहाँले गर्न बाँकी केही कुराहरू थिए। र उहाँले मलाई भनुभयो, “मैले तपाईलाई एउटा चिठी लेखेको छु, र म तपाईलाई त्यो पत्र लेखेर तस्विर पठाउन सक्छु भन्ने निश्चित हुन चाहन्थेँ”। ठिक छ, मेरो मतलब त्यो सायद धेरै साना चीजहरू मध्ये एक हो जुन उहाँले अझै पूरा गर्न सकेका थिएनन्; र त्यसैले उहाँ यो भन्न तयार हुनुभएन, “मैले मेरो डौड पूरा गरें। मैले विश्वास राखें। मेरो काम सकियो। मलाई यहाँबाट लैजानुहोस्”। त्यसैले उहाँले आफ्नो दिमागमा सोच्नुभयो कि उसले शैतानसँग कूस्ति खेलरहेको छ भनरे जसले उसलाई चाँडै लिन खोजिरहेको थियो। अब, मलाई यसको सबै आत्मिक असरहरू थाहा छैन, वास्तवमा, वा यदि, त्यो सत्य थियो भनरे; तर उहाँले यो त्यसरी बुझ्नुभयो तर हामी सँगै रमायौं, र हामीले सँगै प्रार्थना गर्यौं, किनकि यदि उहाँ प्रभुसँग हुन जानुभयो भने, त्यो अन्तिम पदोन्नति हुनेथियो। त्यो आशा हो: के तपाईं यो बिना यो संसारमा बाँच्न चाहनुहुन्छ? त्यसोभए हाम्रो आशाको लागि परमेश्वरलाई धन्याबाद दिनुहोस्, हुन्छ? र यदि हामीसँग त्यो आशा छ भने, यहून्ना भन्छन् कि यो एक पवित्र आशा हो। पहिलो यूहन्ना ३:३, “उहाँमाथि यो आशा राख्‍ने हरेक मानिसले आफूलाई पवित्र पार्छ”।

सुन्नुहोस्, यदि तपाईं साँच्चै अनन्तकालको लागि बाँच्नुहुन्छ भने, जुन तपाईं समय मा अवस्थित हुनुहुन्छ यो नाटकीय रूपमा परिवर्तन हुनेछ। यो साँच्चै हुनेछ। ओह, मण्डली मार्फत प्रवाहित मनोवृत्तिले यसले ख्रीष्टले चाहेको जस्तो बनाउँदछ। झुकौं।

हाम्रा पिता, हामी तपाईंलाई धन्यवाद दिन्छौं कि तपाईंले हामीलाई फेरि यस्तो स्पष्ट वचन दिनुभएको छ। तपाईंले हामीलाई आज्ञाकारिता, र नम्रता, र प्रेम, र एकता, र सेवा, र आनन्द, र शान्ति, र कृतज्ञता, आत्म-अनुशासन, जवाफदेहिताको लागि बोलाउनुभएको छ। तपाईंले हामीलाई क्षमा, निर्भरता, लचिलोपन, वृद्धि, विश्वासयोग्यता, आशाको लागि बोलाउनुभएको छ। र, प्रभु, यो, ताकि हामी तपाईंको चर्चको महिमा, महिमा, तपाईंको नामको प्रशंसा गर्न सकौं, र ताकि तपाईंले प्रतिक्रियामा हामीलाई आशिष दिनुहुनेछ। हामी मार्फत अगिबड्नुहोस्, ओह, ख्रीष्ट, बत्तीलाइ छाट्नुहोस्। हामीलाई खोज्नुहोस्। हामी कहाँ कमजोर छौं हेर्नुहोस्, र हामीलाई तपाईंको पवित्र उद्देश्य अनुरूप बनाउनको लागि अनुशासनको मायालु हात ल्याउनुहोस्। हाम्रो पुजारी, अगमवक्ता र राजा बन्नुहोस्, शुद्ध पवित्रताको हाम्रो उदाहरण बन्नुहोस्, ताकि हामी एउटा चर्च बन्न सकौं जसवाट तपाईंको महिमा भएको होस्।