आज बिहान हामी “चर्चको शरीर रचना” मा हाम्रो पछिल्लो पाँच हप्ताको विषयवस्तुमा छलफल गर्न जाँदैछौं। म विश्वास गर्छु, कि उहाँले आफ्नो मण्डलीवाट विशेषता बन्न चाहनुहुने कुरा के हो भन्ने कुराको छलफलमा प्रभुले हामीलाई अगुवाइ गर्नुभएक छ। परमेश्वरले हामीलाई यहाँ धेरै आशिष् दिनुभएको छ। परमेश्वरले यहाँ बनाउनुभएको छ, म विश्वास गर्छु, एउटा चर्च जसले आफ्ना मानिसहरूको हृदयमा,उहाँले चाहेको सबै कुरा हुन चाहन्छ। पक्कै पनि त्यो सत्य अगुवाहरुको हृदयमा छ, र मलाई तपाइँको हृदयमा पनि त्यो छ भनि जान्दछु। परमेश्वरले हामीलाई अद्वितीय र अद्भुत, अद्भुत तरिकामा आशिष् दिनुभएको छ। हामी कुनै पनि मण्डली जत्तिकै आत्मिक कुरामा धनी छौं। र यो हाम्रो लागि महत्त्वपूर्ण छ, कि जब हामी यी चीजहरूको आनन्द लिन्छौं, यदि तपाईं चाहनुहुन्छ भने, आधारहरू बुझ्न, कारणहरू बुझ्न, जसले परमेश्वरको आशीर्वाद ल्याउनेछ, जसले हामीलाई उहाँले दिनु भएको उत्तम प्राप्त गर्न अनुमति दिन्छ। र त्यसैले हामीले गरिरहेकाछौं, जसरी मैले यसलाई भनिसकेको छु, अलिकति आत्मिक पुरातत्व र हामी केमा प्रति प्रतिबद्ध छौं भनेर हेर्नको लागि हाम्रो जग खन्दै छौँ। परमेश्वरले हामीलाई धेरै नयाँ मानिसहरू दिनुभएको छ; र हामी उहाँको प्रशंसा गर्छौं र उहाँको नामलाई तिनीहरूका लागि आशीर्वाद दिन्छौं, तिनीहरू सबैका लागि। र पछिल्ला केही वर्षहरूमा आएका तपाईंहरू मध्ये धेरैले ग्रेस चर्च के हो, यो वास्तवमा के हो, यसले के फरक पार्छ, हामी के मा प्रति प्रतिबद्ध छौं भन्ने कुरा बुझ्ने मौका पाउँनुभएको छैन होला। र त्यसैले हामी फिर्ता जाँदैछौं र हामीले राम्ररी थाहा पाएका केही चीजहरूको साथको आधारलाई छुने प्रयासमा छौं।

हामी नयाँ कुरा भन्न खोजिरहेका छैनौं। हामी केवल हाम्रो लागि आधारभूत कुराहरूलाई जोड दिन कोशिस गर्दैछौं, हाम्रो चर्च वास्तवमा के हो भनेर हामीलाई एक परिप्रेक्ष्य दिनको लागी। र मलाई लाग्छ, जब हामी यसलाई सक्छौँ-- र आशा छ, हामी अर्को आइतवार समाप्त गर्नेछौं-- हामीसँग टेपहरूको राम्रो सानो प्याकेज हुनेछ जुन हामी मानिसहरूलाई दिन सक्छौं जब तिनीहरू हाम्रो चर्चमा आउँछन्, र तिनीहरू भन्छन्, “यो चर्च के हो? यो चर्च लाई के ले यस्तो बनाँयो? यो मण्डलीको जोड केमा हुनुपर्छ”? र हामी भन्न सक्षम हुनेछौं कि, “यहाँ, यहाँ ती चीजहरू छन् जसमा हामी प्रतिबद्ध छौं”।

अब, जसरी हामी आज सुरु गर्छौं म भन्न चाहन्छु, कि म प्रभुमा रमाउँछु, किनकि म तपाईहरूमा परमेश्वरको काम देख्छु, र जब म तपाईसँग यसरी बोल्छु, यो होइन कि म यी कुराहरू तपाईमा नदेखेकोले म तपाईलाई हप्काइरहेको छु भनेर। किनभने म यी चीजहरू देख्छु र तिनीहरूलाई जारी राखेको र तिनीहरूलाई थप हेर्न चाहन्छु। जब पावलले लेखे र भनेका थिए, उनी भन्छन्। “मलाई थाहा छ कि कसैले तिमीहरुलाई प्रेम गर्न सिकाउनु पर्दैन, किनकि परमेश्वरले तपाईंलाई कसरी प्रेम गर्ने भनेर आफैले सिकाउनुभएको छ; तर तपाईंको प्रेम झन्-झन् बढ्दै जाओस्,” र यो त्यस प्रकारको परिप्रेक्ष्यमा म तपाईकहाँ आएको छु, यी अवस्थित छैनन् भन्नको लागि होइन, तर तिनीहरूले छन्, र तिनीहरूको अस्तित्वको लागि अझ बढी आवश्यक छ। म अनुमान गर्छु कि मेरो डर यसमा छ कि, जसरी मण्डली बढ्दै जान्छ र परमेश्वरले हामीलाई आशिष् दिनुहुनेछ र आधारभूत चीजहरूबाट हामी झन् टाढा जान्छौं र जुन उहाँको आत्माले निर्माण गर्नुभएको छ, हामीले ती चीजहरूसँग सम्पर्क गुमाउछौं। र त्यसपछि हामी उहाँको उपयोगिता र उहाँको आशीर्वादको सन्दर्भमा उक्लनुको सट्टा घट्न थाल्छौं। तर म यस मण्डलीको सेवकाईमा र तपाईंका हृदय र जीवनहरू, उहाँका मानिसहरू, यी सद्गुणहरू र अनुग्रहहरू र परमेश्वरका आत्माले पूरा गर्नुभएको कुराहरू देख्छु। म तपाईलाई पहिले भन्दा बढि उनीहरुप्रतिको प्रतिबद्धताको लागि मात्र बोलाउन चाहन्छु।

र भर्खरै, तपाईलाई अरूले कसरी हेर्नुहुन्छ भनेर थाहा दिनको लागि, मेरो हातमा हाम्रा गोठालाहरूको सम्मेलनको लागि आएका पास्टरहरूबाट तीनवटा पत्रहरू छन्; र तिनीहरूले यहाँ जे देखे तिनको प्रतिक्रिया दिदै छन्; र तपाइँ उनीहरूको प्रतिक्रियामा रुचि हुनु सक्नुहुन्छ। यो पत्र दिक मेहुलाई लाई लेखिएको थियो:

“यस्तो सफल गोठालो सम्मेलनको लागि सबै विवरणहरू व्यवस्थित गर्नमा तपाईंले धेरै घण्टाको कामको लागि धन्यवाद दिन म समय लिन चाहन्छु। यो मेरो तेस्रो सम्मेलन थियो, र प्रत्येक पटक मैले थप अन्तरदृष्टि र मद्दत प्राप्त गरेको छु। सेवकाईमा तपाईंको विश्वासयोग्यता र तपाईंको सेवकको हृदयको लागि धन्यवाद जसले यो सम्भव बनायो। साथै, म ग्रेस कम्युनिटी चर्च र यसका मानिसहरूलाई हामी उपस्थित भएकाहरूलाई सेवा गर्ने मानिसहरूको निरन्तर प्रदर्शनको लागि प्रशंसा गर्छु। ग्रेस चर्च को बारे मा सबै भन्दा एकल अचम्मको चीजहरु मध्ये एक धेरै आत्मियता छ जुन कर्मचारी संलग्नता को उच्चतम स्तर देखि भान्सा मा काम गर्ने मान्छे सम्म फैलिएको छ। कृपया ती असल मानिसहरूलाई थाहा दिनुहोस् कि हामी तिनीहरुले गरेको कामको कत्ति कदर गर्छौं भनेर। हाम्रो चर्च बोर्डले यसलाई हेर्ने प्रतिबद्धता गरेको छ कि हाम्रा प्रत्येक सदस्यहरू गोठालो सम्मेलनमा उपस्थित हुनेछन् र त्यसैले हामी तपाईंलाई भविष्यमा भेट्नेछौं। परमेश्वरको आत्माले नेतृत्व गर्न दिनुभएकोमा, राष्ट्र र संसारभरिका मानिसहरूका लागि कसरी स्थानीय चर्चको वातावरणमा धर्मशास्त्रीय सिद्धान्तहरू लागू गर्न, थप जान्नको लागि खुला ढोका विस्तार गरेकोमा फेरि धन्यवाद। परमेश्वरले तपाईलाई र तपाई मार्फत सेवा गरिरहनुभएको होस्”।

हामीसँग गोठालो सम्मेलन वा रेडियो सम्मेलन हुँदा हाम्रो लक्ष्यहरू मध्ये एउटा भनेको मानिसहरूलाई तपाईंसँग खुलासा गर्नु हो, र त्यसैले हामी तपाईंलाई उनीहरूलाई बेलुकाको खाना खान, तिनीहरूलाई आफ्नो घरमा लैजान, तिनीहरूलाई राख्न, तिनीहरूलाई चिन्न त्यहाँ पुग्न प्रोत्साहित गर्छौं। हामी तिनीहरूले थाहा पाएको चाहाँन्छौँ कि तपाईंको जीवनमा प्रभु येशू ख्रीष्टको सम्मान गर्ने चीजहरू भइरहेका छन् भनेर। हामीसँग लुकाउनु केहि छैन। मैले अर्को दिन सुने कि सन् १९८४ मा लस एन्जलसमा ओलम्पिक हुने भएकोले एन्जलस शहरमा ओलम्पिकको समयमा लस एन्जलसका सबै सडकमा बस्ने मानिसहरुई उठाएर न्यूहलमा स्थानान्तरण गर्ने आन्दोलन भएको थियो। जबसम्म तिनीहरू न्यूहल भ्रमणमा गर्न नआएसम्म, हाम्रो शहरमा यस प्रकारका मानिसहरू छन् भनेर बाहिरबाट कसैले पनि थाहा पाउनेछैन भन्ने धारणा थियो, जुन धेरै असम्भव थियो। ठीक छ, जब हामीसँग यहाँ २५० पास्टरहरू हुन्छन्, हाम्रो विचार हाम्रो चर्चका सबै चिन्ता लागेको मानिसहरूलाई उठाएर अरू कतै राख्नु होइन। हामी साँच्चै विश्वास गर्छौं कि परमेश्वर हाम्रा मानिसहरूको जीवनमा काम गर्दै हुनुहुन्छ; र हाम्रो मण्डली हेर्न आउनेहरू र यो साँच्चै भनिएको अनुसार छ कि छैन भनेर पत्ता लगाउन्छन्, र हामीले वकालत गरेका कुराहरूले वास्तवमा जीवन परिवर्तन गर्ने परिणामहरू देख्छन् कि देख्दैनन् भनेर पत्ता लगाउँन, हामी ती मानिसहरूलाई उजागर गर्न चाहन्छौं ताकी ती कुराहरू प्रमाणित गर्न सकोस् भनेर। र वाशिंगटन राज्यबाट त्यो पत्र लेख्ने यो पास्टरलाई हामीले सिकाएका कुराहरूको अनुभूति मानिसहरूको हृदयमा गरेर प्रोत्साहित भए ।

मसँग अर्को पत्र छ जुन मिसिसिपीका एक युवा पास्टरबाट आएको हो। उनी लेख्छन्: “केवल एउटा लाइनमा, यस हप्तामा तपाईंद्रारा परमेश्वरले मलाई गर्न दिनुभएका सबै कुराको लागि धन्यवाद भन्नको लागि हो। म यहाँ ग्रेसको सेवकाईहरू मार्फत परमेश्वरको अनुग्रह, उहाँको काम र अन्य कुराहरू बारे थप सिक्दैछु। यो हप्ता गोठालो सम्मेलनले मेरो आत्मामा मेरो प्रभुलाई उहाँको वचन मार्फत चिन्ने र उहाँलाई उहाँको वचनद्वारा चिनाउने प्रतिबद्धता, आनन्द र इच्छालाई पूर्णतया र सदाको लागि बलियो बनाएको छ। यस हप्ताको सेवासत्तकार र दयालुता को तपाईंलाई लाखौं पटक धन्यवाद (प्रचारकलाई बडाउँब मन पर्छ)। तपाईंहरु सबैले आफ्नो जीवनको वचनमा साँच्चै बाँच्नु भएको छ। [कस्तो अद्भुत विचार: तपाईंहरु सबैले आफ्नो जीवनको वचनमा साँच्चै जिउनुभएको छ।] उपदेश र उदाहरणमा तपाईंले सेवकको हृदय देखाउनुभएको छ, र हामी तपाईंहरु सबैलाई गहिरो प्रेम गर्न आएका छौं”।

मानिसहरु हो, ग्रेस चर्च बाहिरका कोहीवाट यो सुन्नु पाउँदा, यो धेरै प्रोत्साहनजनक छ। यो जसले हाम्रा मानिसहरूलाई भेटेकाछन्, यहाँ एक हप्ताको लागि रहेका छन्, र यो भन्छन्, “तपाईंहरु आफ्नो वचन अनुसार बाँच्दै हुनुहुन्छ”, यो सबैभन्दा ठूलो प्रशंसा हो। र त्यसपछि यो मिशिगनका पास्टरबाट:

“प्रत्येक गोठाला सम्मेलन पछि तपाईले धेरै पत्रहरू प्राप्त गर्नुपर्दछ भन्ने महसुस गर्दा, म अझै पनि तपाई र ग्रेसको सेवकाईको लागि मेरो गहिरो कृतज्ञता लेख्न र व्यक्त गर्न प्रभावित महसुस गर्छु। मैले बाइबल कलेजमा मेरो दिनदेखि तपाईंको चर्चको बारेमा सुनेको थिए, र तपाईंको सेवकाई हेर्न उत्सुक थिए। जब मेरो वरिष्ठ पास्टरले मलाई सम्मेलनमा पठाउन सहमत भए, मैले तुरुन्तै महसुस गर्न थाले कि प्रभुले मलाई धेरै विशेष तरिकामा आशिष् दिदैहुनुहुन्छ भनेर। उहाँले पहिले नै मेरो हृदयमा काम गरिरहनुभएको थियो जब मैले यहाँ हाम्रो सेवकाई छोडेर र मेरो आफ्नै चर्चको पास्टर बन्ने, तर उहाँले अवसरको कुनै ढोका खोल्नुभएन। अब मैले थाहा पाए कि किन भनेर। यहाँ हाम्रो जवानहरुको सेवकाई धेरै सफल भएको रूपमा हेरिएको छ। धेरै बच्चाहरूलाई बचाइएका छन्, र आइतबार बिहानको मेरो शिक्षा सधैं व्यावहारिक र आवश्यकता उन्मुख भएको छ।

“यद्यपि, साढे तीन वर्ष पछि, मेरी श्रीमती र मैले साँचो बाइबलीय सेवकाईको सम्बन्धमा जहाँसम्म हामी डुङ्गालाई हराउँदैछौं भन्ने भावनाको आधारमा निरुत्साही साझा गर्यौं। तपाईं र तपाईंको स्टाफसँग हुँदा मलाई आधारभूत कुराहरू समस्या देखायो। हामीले हाम्रा बच्चाहरूसँग गहिरो सम्बन्ध बनाएका थियौं; र तिनीहरूसँग हाम्रो विभाग र चर्चप्रति उत्साह र प्रतिबद्धताको वास्तविक भावना थियो; तर तिनीहरूसँग व्यक्तिगत रूपमा वा व्यावहारिक रूपमा परमेश्वरको वचनप्रति प्रतिबद्धता थिएन। हामीले सेवकाईको आधार छुटाएका छौँ। दुःखद तथ्य यो हो कि मलाई लाग्दैन कि हामी कुनै चर्चको सम्पर्कमा आएका थियौं जसको वास्तवमा यो लक्ष्य थियो। निस्सन्देह, समस्याको वास्तविक जरा हामी आफैं थियौँ किनभने वचनमा हामी जस्तो हुनुपर्थ्यो त्यस्तो थिएनौँ। मलाई तपाईंसँग साझा गर्न दिनुहोस् कि प्रभुले हामीलाई यो कसरी प्रकट गर्नुभयो भनेर

“सम्मेलनको समयमा, मेरी श्रीमती र म साथीहरूसँग बसिरहेका थियौं। हामीलाई आइतबार बिहान तिनीहरूको चर्चमा कलेज सेवकाई सिकाउन भनिएको थियो; त्यसैले मैले तपाईंको आइतवार बिहानको सेवा छुटाउने योजना बनाएको थिएँ। तर त्य मैले हप्ताभरि यो आरधानामा सहभागी हुनु यो कत्तिको महत्त्वपूर्ण थियो भनेर सुनिरहे। त्यसैले, अन्ततः, शनिबार दिउँसो, मैले मेरो साथीलाई भनें कि म आइतवार बिहान ग्रेस चर्चमा जान्छु भनेर। भोलिपल्ट बिहान, म र मेरी श्रीमती आरधाना केन्द्रमा पस्नयौङ र हामीलाई के आशा गर्ने थाहाँथिएन। तपाईंले बुझ्नु आवश्यक छ कि हामी दुबै नयाँ विचारहरूप्रति केही हदसम्म शंकालु हुन्छौं। हामीले सेवा छोड्दा, हामी दुबैले महसुस गर्यौं कि हामीले सेवकाईको हाम्रो विचारमा पूर्णतया विदेशी कुरा अनुभव गर्यौं। मेरी श्रीमतीले यसलाई सारांशित गरिन्। सबै भन्दा राम्रो जब उनले टिप्पणी गरिन कि हाम्रा चर्चहरूमा मानिसहरू श्वासप्रश्वासमा चर्चमा आउँछन्, केवल हप्ता मुसकिले मात्रै काट्छन्, र अर्को सेवामा तिनीहरूलाई लैजाने अर्को समाधानको आशा गर्छन्। तर यस्तो देखिन्छ कि तपाईंका मानिसहरूसँग, तिनीहरू पहिले नै भरिएका देखिन्छ, किनभने तिनीहरुलाई आफ्नै लागि वचनमा कसरी हुन भनरे नेतृत्व गरिएको छ। [जब तिनीहरू आए, तिनीहरू प्राप्त गर्न यसो गर्छन्] जब तिनीहरू आउँछन् तिनीहरूले धेरै प्राप्त गर्न त्यसो गर्छन्, तर विशेष गरी, आरधान गर्न। म यो भन्न निराश हुन्छु कि हामीले यो पहिले कहिल्यै देखेका थिएनौं।

“म यो भन्नको लागि आभारी छु, त्यो बिहानदेखि, हाम्रो जीवन फरक भएको छ। दैनिक, हामी वचनमा छौं, र जब म सिकाउँछु वा प्रचार गर्छु, मैले पद अनुसार पद गरेंर सिकाउँछु । मलाई थाहा थिएन कि त्यहाँ सेवकाईमा धेरै आनन्द र सन्तुष्टि हुन सक्छ। मैले यति छोटो समयमा धेरै कुरा सिकेको छु। मान्छेहरू आएर सोध छन् कि क्यालिफोर्नियामा हाम्रो जीवनमा के भयो भनेर। यो सबै धेरै सजिलो लाग्छ, र मैले यो मेरो जीवनभर सुनेको छु। दुर्भाग्यवश, मैले यो पहिले कहिल्यै देखेको थिइनँ। हामी अब प्रभुमा भरोसा गर्दैछौं कि उहाँले छिट्टै एउटा स्थान प्रदान गर्नुहुनेछ जहाँ हामी प्रभुले हामीलाई प्रकट गर्नुभएको सिद्धान्तहरू पूर्ण रूपमा स्थापित गर्न सक्छौं। यसको लागि धेरै धेरै धन्यवाद। तपाईंको सेवकाईले हाम्रो सेवकाईमा क्रान्तिकारी प्रभाव पारेको छ”।

र मैले त्यो जवान मानिसबाट एक महिना वा धेरै अघि एउटा पत्र प्राप्त गरें कि ऊ अब आफ्नै चर्चको पाष्टर भएको छ, र उसले उसलाई सुरु गर्न प्रयोग गर्न सक्ने केही चीजहरू लोड गरिदिनु हुन्छ कि भनेर उसले लेखेको थियो। त्यसको बारेमा अचम्मको कुरा के छ भने ती मानिसहरू, मण्डलीको कुल जीवन हुन तिनीहरूले ती प्रतिक्रिया दिइरहेका छन्। तिनीहरूले “ओह, यो एक महान सेमिनार थियो,” “यो एक महान कक्षा थियो” वा, “तपाईँले यो वा त्यो बारेमा भन्नको लागि गहिरो कुरा थियो” भनेर लेखिरहेका छैनन्। तर यस मण्डलीको सद्गुणद्वारा तिनीहरूको लागि सम्पूर्ण सेवकाई छ। बुधवार राती, मोइशे रोजेन हामीसँग थिए, र उहाँ बोल्न आउनु अघि म उहाँसँग कुरा गर्दै थिएँ, र उहाँले भन्नुभयो, “म भर्खरै लन्डनबाट फर्केको छु”। उहाँ येशूको लागि यहूदीहरूको प्रमुख हुनुहुन्छ, र उहाँले भन्नुभयो, “म लन्डनमा थिएँ, र म धेरै ठाउँहरूमा गएँ, र, प्रत्येक ठाउँमा, त्यहाँ एक व्यक्ति मलाई आएर भने, 'तपाईं क्यालिफोर्नियाबाट हुनुहुन्छ। तपाईंलाई ग्रेस कम्युनिटी चर्चको बारेमा थाहा छ?' र प्रत्येक मामलामा मैले भनें, 'मलाई थाहा छ,' र उनीहरूले भने, 'ठीक छ, के तपाइँले हामीलाई यसको बारेमा बताउन सक्नुहुन्छ’? “उहाँले भन्नुभयो, “म छक्क परेको छु कि म जहाँ गए पनि तपाईंका मानिसहरूको प्रतिष्ठा कसरी फैलिएको छ भनेर। वास्तवमा, “उनी भन्छन्, “मलाई ईर्ष्या लाग्छ कि तपाईंसँग त्यस्ता मानिसहरू छन् भनेर”। ठिक छ, त्यो अचम्मको कुरा हो, र मैले, मैले उहाँलाई भनें, “म, म सधैं आफैलाई चिम्ट्छु र भन्छु, 'के तपाई पक्का हुनुहुन्छ कि तपाईले यहाँ सही मानिस पाउनुभएको छ, प्रभु?' यो अद्भुत परमेश्वरको आशिषत् सेवामा”।

हामीलाई हेर्नेहरूका लागि हामीसँग ठूलो, ठूलो जिम्मेवारी छ, हामीमा देख्ने जुन उनीहरूले अरू कतै देखेका छैनन्। र म विश्वास गर्छु कि परमेश्वरले आशिष् दिनुभएको कारणहरू छन्: म, मलाई विश्वास छ, त्यहाँ सिद्धान्तहरू छन् जसले हामीलाई अधिकतम आशीर्वादको स्थितिमा राखेको छ। र यो मात्र होइन कि हामी ठूला छौं। तर यो हो कि मानिसले समात्ने मनोवृत्ति हो। यो उनीहरूले समात्ने प्रतिबद्धताहरू हुन्। यो ती चीजहरू हुन् जुन हामीमा प्रतिबद्ध विश्वासीहरूको रूपमा अवस्थित छन् जुन उनीहरूले देख्छन्, जुन उनीहरूले ख्रीष्टको नाम लिने अरूहरूमा देख्दैनन्।

त्यसोभए हामी हाम्रो श्रृंखलामा फिर्ता जाँदैछौं र यसो भन्दैछौं, “ठीक छ, त्यसोभए, त्यो के हो, जसले एउटा चर्चलाई सबै बनाउँछ जुन चर्चमा हुनुपर्छ”? मेरो मतलब, हामीसँग के हुनुपर्छ? तपाईंहरू मध्ये धेरै हाम्रो चर्चमा नयाँ हुनुहुन्छ, र तपाईं पनि यस्तै कुरा सोच्दै हुनुहुन्छ होला। तपाईं क्रमबद्ध गर्न सक्षम हुन चाहनुहुन्छ र भन्न सक्नुहुन्छ, “ठीक छ, यहाँ यी चीजहरू छन्; यहाँ चीजहरू छन् जुनमा हामी प्रतिबद्ध हुन आवश्यक छ। यहाँ हामीले काम गर्न आवश्यक छ। यहाँ ती चीजहरू छन् जुन हामी सिकाउन चाहन्छौं र, र घोषणा गर्न चाहन्छौं, र अरूलाई चेला बनाउँछौं”। र त्यसैले हामी यी चीजहरूमा फर्कन्छौं। तिनीहरू धेरै आधारभूत कुराहरू हुन्।

वास्तवमा, मलाई लाग्छ कि यो एक ठूलो “विश्वासको आधारभूत” वर्ग हो, जुन, म धेरै परिचित क्षेत्रको बारेमा कुरा गर्दैछु। र म हरेक आइतवार पछि मेरी श्रीमतीलाई भनिरहन्छु, तिमीलाई थाहा छ, यो सबै धेरै आधारभूत देखिन्छ। यो धेरै आधारभूत देखिन्छ। म, म, मलाई आशा छ, यो गर्न सही कुरा हो भनेर”। र उनले मलाई यसो भन्दै आश्वस्त गरिन्, “ठीक छ, त्यहाँ धेरै मानिसहरू छन् जसको लागि यो तपाइँलाई जस्तो आधारभूत नहुन सक्छ”। र मलाई त्यो कहिले काहिँ मेरी श्रीमतीबाट चाहिन्छ, म सही ट्र्याकमा छु भनेर थोरै प्रोत्साहनको लागी, किनकि यो धेरै, धेरै आधारभूत देखिन्छ। र, अझै पनि, हामीले फिर्ता जानु पर्छ र त्यो जग फेरि राख्नुपर्छ, होइन र?

मलाई पत्रुसका शब्दहरू याद आयो, कि म तपाईंलाई यी चीजहरूको सम्झनामा राख्न चाहन्छु। तपाईंलाई तिनीहरू थाहाँ छैन भन्ने होइन। तपाईंलाई तिनीहरू पहिले नै थाहाँ छ, तर म चाहन्छु कि तपाईंले तिनीहरू सम्झनुभएको होस् भनेर। तपाई ट्रयाकमा रहनु पर्छ। तपाइँलाई थाहा छ, तपाइँ ट्र्याक तल सुरु गर्नुहुन्छ र, अचानक, तपाइँ एक बाटो जानुहुन्छ, वा तपाइँ अर्को बाटो जान सुरु गर्नुहुन्छ। तपाईले त्यही ट्र्याकलाई फेरि राख्नुहुन्छ, किनभने हामीलाई थाहा हुन्छ हामी कहाँ जाँदैछौं भनेर। र त्यसोभए हामीले चर्चमा हेरिरहेका छौं, र हामीले शरीरको समानता प्रयोग गरेका छौं। हामीले भन्यौं, सबैभन्दा पहिले, एउटा मण्डली, परमेश्वरले चाहेको जस्तो बन्नको लागि, एउटा कंकाल हुनुपर्छ। अर्को शब्दमा, आधार, जसले यसलाई फारम दिन्छ। र, मूलतया, हामीले भनेका छौं कि त्यहाँ केहि गैर-वार्तालाप योग्य, तल्लो रेखा, आधारभूत सत्यहरू छन्। र हामीले तीमध्ये पाँचवटा सुझाव दियौं: परमेश्वरको उच्च दृष्टिकोण, धर्मशास्त्रको पूर्ण प्राथमिकता, सैद्धान्तिक स्पष्टता, व्यक्तिगत पवित्रता, र आत्मिक अधिकार; र हामीले ती सबैलाई एकसाथ बाँधेका थियौं र त्यो हाम्रो कंकाल जस्तै थियो।

अब, त्यसबाट हाम्रो समानताको दोस्रो आयाममा अगाडि बढ्दै, हामीले भन्यौं कि शरीरमा आन्तरिक प्रणालीहरूको बहन हुनुपर्दछ। ती जीवनका प्रणालीहरू हुन्। यही हो जसले यसलाई जीवन र कार्य गर्ने र प्रतिक्रिया गर्ने क्षमता दिन्छ। र मण्डलीमा, हामीसँग आन्तरिक प्रणाली हुनुपर्छ; र ती, म विश्वास गर्छु, कि सही आत्मिक मनोवृत्ति हो भनेर। त्यो मुद्दा यो कि पर्दापछाडिको मानिसको जीवनमा जे चलिरहेको छ। हामी पास्टरहरूलाई जो आउँछन् र हाम्रो चर्चलाई हेर्छन् सबै समयमा भन्छौं, “तपाईले सतहमा देखेको कुरालाई मात्र नलिनुहोस् र यसलाई समावेश गर्ने प्रयास गर्नुहोस्। त्यसको पछाडि, त्यो शरीरको पछाडि, यदि तपाईं चाहनुहुन्छ भने, त्यहाँ एउटा छ, त्यहाँबाट बगिरहेको छ। केही आन्तरिक मनोवृत्तिहरू जुन सेवा गर्नु अघि मानिसहरूको हृदयमा निर्माण गरिनु पर्छ जुन परमेश्वरले चाहेको जस्तै हुनको लगी”। र मैले तपाईंलाई ती सबैको सूची दिएँ। म तपाईंलाई तिनीहरूको संक्षिप्त रूपमा सम्झाउन दिनुहोस्: आज्ञाकारिता, नम्रता, प्रेम, एकता, सेवा, आनन्द, शान्ति, कृतज्ञता, आत्म-अनुशासन, क्षमा, निर्भरता, लचकता, जवाफदेहिता, वृद्धि, विश्वास र आशा। म तपाईले यो सबै लेख्ने आशा गर्दिन। तपाईंले त्यो पहिले नै प्राप्त गर्नुभएको छ। तर केवल आफ्नो दिमाग ताजा गर्न को लागी। ती मनोवृत्तिहरू हुन् जुन म विश्वास गर्छु कि हामीले हाम्रो प्रचार गर्दा, शिक्षा दिदा, र अनुशासनमा, हामीले ती बलियो प्रकारका मनोवृत्तिहरू, आत्मिक मनोवृत्तिहरू आफैंमा निर्माण गर्न हामीले गर्ने सबै कुराहरूद्वारा हामी आपसमा खेती गर्नुपर्छ।

अब, जब कंकाल सही छ, र सही प्रकारका मनोवृत्तिहरू बगिरहेका छन्, हामी आयाम नम्बर तीनमा जान तयार छौं। र हामी आज त्यो गर्न जाँदैछौं, र त्यो कार्य हो, वा शरीरमा मांसपेशिहरु। शरीरमा अहिले रूप छ, जीवन छ, अब के गर्ने? यसको कार्य के हो? के, संसारमा मण्डलीको जिम्मेवारी के हो? हामी के को बारे मा हुनु पर्छ? वा, सरल शब्दहरूमा, हाम्रो सेवकाई के हो? यदि कसैले तपाईंलाई “मण्डलीले के गर्नुपर्छ”? तपाईंसँग एउटा चर्च परमेश्वरको उपासनामा, धर्मशास्त्रको अधिकार, सिद्धान्त, सही सिद्धान्तमा प्रतिबद्ध हुनुपर्छ। मानिसको जिवन सहि छ । तिनीहरू व्यक्तिगत पवित्रतासँग चिन्तित छन्। तिनीहरू तिनीहरूको आत्मिक अख्तियारमा छन् जुन परमेश्वरले तिनीहरूलाई प्रभुमा राख्नुभएको छ। तिनीहरूको हृदयमा सही मनोवृत्तिको खेती गरिएको छ। तिनीहरूले यो सबै शक्ति प्राप्त गरेका छन्, जीवनको यो सबै प्रवाह भएको छ। तिनीहरूले के गर्नुपर्छ?

यदि तपाईंले मण्डलीलाई यसको जिम्मेवारीको रूपमा आदेश दिनुभयो भने, यो के हुनेछ? त्यो हामी अहिले हेर्न चाहन्छौं; र म यीलाई मांसपेशिहरु भन्छु। यो कार्य हो। यसले हामीलाई अघि बदाउँछ। र म आज र अर्को पटक यसमा समय खर्च गर्न चाहन्छु, र त्यसपछि हामी अर्को पटक पनि छोटकरीमा मासुसँग सकाउँनेछौं। मलाई लाग्छ कि हामी यो दुई हप्तामा गर्न सक्छौं भनेर। तर आज बिहानको लागि म तपाईंलाई चार चीजहरू दिन चाहन्छु जुन मलाई लाग्छ कि यो प्राथमिकता कार्यहरू हुन्; र तिनीहरू यति आधारभूत छन् कि तपाईंले तिनीहरूलाई राम्ररी जाँन्नुहुन्छ। तर मलाई तपाईलाई रिफ्रेस गर्न दिनुहोस्, ताकि तपाईले बुझ्नुहुनेछ, सायद नयाँ तरिकामा, जुन हामी प्रतिबद्ध भएका कुराहरू हुन।

पहिलो भनेको प्रचार र शिक्षा हो। र म ती दुईलाई संगै जोड्दछु किनभने तिनीहरू दुवै बाइबलीय सत्यको घोषणासँग सम्बन्धित छन्: प्रचार र शिक्षा। त्यो, मैले देखेको जस्तो, मण्डलीको प्राथमिक कार्य हो। मण्डली परमेश्वरको प्रकाशको ग्रहणकर्ता हो र यसैले, मण्डली परमेश्वरको प्रकाशको वितरणकर्ता हुनुपर्दछ। यदि परमेश्‍वरले हामीकहाँ आफूलाई प्रकट गर्नुभएको छ भने, कारण यो हो कि हामीले उहाँलाई बुझ्न सकौँ भनेर नै हो। त्यसैले हामी वचन सुन्ने र वचनको उद्घोषकहरू हुनुपर्दछ। र त्यसैले, जब तपाईं यहाँ आउनुहुन्छ, तपाईंले परमेश्वरको वचन सुन्नुहुनेछ। जब तपाईं कक्षामा जानुहुन्छ, तपाईंले परमेश्वरको वचन सुन्नुहुनेछ। जब तपाईं बाइबल अध्ययन गर्न जानुहुन्छ, तपाईंले परमेश्वरको वचन छलफल र अध्ययन गर्नुहुनेछ; किनभने, मुख्यतया, मण्डली एउटा ठाउँ हो जहाँ परमेश्वरको वचन प्रचार गरिन्छ र सिकाइन्छ। अब, म चर्चमा यसको पूर्ण प्राथमिकताको रूपमा प्रतिबद्ध छु। त्यो मण्डलीको कार्य हो। हामी परमेश्वरको वचन घोषणा गर्ने बारे हुनुपर्छ। म, म मेरो हृदयमा एक किसिमको शोक गर्छु, किनभने धेरै उपदेशहरू जुन चलिरहेको छ। र यो केहि उपयोगी छ। यसमा केही राम्रो छ, धेरै, क्रमबद्धमा, म यसलाई जुन चल्छ व्यासपीठबाट परामर्श भन्छु। त्यहाँ धेरै प्रकारका नैतिक मुद्दाहरू छन् जुन चर्चमा व्यवहार गरिन्छ। त्यहाँ धेरै साना वर्गहरू छन् जुन एकसाथ भेट्छन् जहाँ सबैले आफ्नो अज्ञानता जम्मा गर्छन्, किनकि कसैलाई केही थाहा छैन। तिनीहरूले बाइबलको अर्थ के हो भनेर अनुमान लगाउँ छन्। तर मण्डलीको परमेश्वरको वचनको स्पष्ट, बुझ्ने, प्रत्यक्ष, आधिकारिक घोषणालाई प्राथमिकता दिने कार्यको रूपमा हुनुपर्छ। र यसैले ग्रेस चर्च सधैं प्रचार र शिक्षामा बलियो जोड, प्रचार र शिक्षामा बलियो जोड दिन प्रतिबद्ध हुनेछ।

अब हेर्नुहोस्, पावलले तिमोथीलाई लेखेका दुईवटा पत्रहरूमा एक क्षणको लागि मसँग हेर्नुहोस्। मलाई लाग्छ, अब हामी सेवक र उहाँको मण्डली दुवैको दृष्टिकोणबाट सेवकालाई बुझ्नलाई मद्दत गर्न यी पत्रहरू लेखिएका थिए। वास्तवमा, यसले हामीलाई १ तिमोथी ३:१५ मा पनि बताउँछ कि यो पत्र हामीलाई परमेश्वरको घर, जुन मण्डली हो, यसमा कसरी व्यवहार गर्ने भनेर सिकाउनको लागि लेखिएको थियो। त्यसैले यहाँ एउटा पत्र छ जुनले हामीले मण्डलीमा कसरी व्यवहार गर्ने, हामीले मण्डलीमा कसरी काम गर्ने, हामीले मण्डलीमा कसरी चल्ने भनेर हामीलाई बताउनको लागि छ । र म विश्वास गर्छु कि १ तिमोथी र २ तिमोथी दुबैको जोड भनेको हामीले मुख्य रूपमा कसरी सही सिद्धान्तको घोषणा गर्ने, कसरी परमेश्वरको वचन प्रचार गर्ने क्षेत्रमा काम गर्ने भनेर सिकाँउनको लागी हो। त्यही अध्यायमा, १ तिमोथी ३ पद १६ चाखलाग्दो पद छ; र यसले येशू ख्रीष्टको अवतारको आश्चर्यको सारांश दिन्छ। यसमा भनिएको छ, बिना विवाद, अर्थात् कुनै बहस वा तर्क बिना, यो एक अपरिवर्तनीय तथ्य हो कि ईश्वरभक्तिको रहस्य एक महान कुरा हो। अनि ईश्वरभक्तिको रहस्य के हो? त्यो हो परमेश्वर शरीरमा प्रकट हुनुभयो। त्यो मात्र अविश्वसनीय कुरा हो। यो एक महान सत्य हो भनेर कसैले तर्क गर्दैन, हैन र? त्यो परमेश्वर शरीरमा प्रकट हुनुभयो। त्यो भित्री, मुटु हो, त्यो हाम्रो ईसाई विश्वासको तत्व हो, होइन र? यदि परमेश्वर येशू ख्रीष्टको शरीरमा प्रकट नहुनुभएको भए हामीसँग केही पनि छैन, हैन र? मर्नु र फेरि वौरिउठ्नु भयो । त्यसैले त्यो हाम्रो विश्वासको मुटु हो। कुनै पनि तर्क बिना, त्यो एक महान, महान प्रकटको सत्य हो। तर यसले के भन्छ ध्यान दिनुहोस्। “उहाँ स्‍वयम्‌ शरीरमा प्रकट हुनुभयो, पवित्र आत्‍माद्वारा धर्मी ठहरिनुभयो, स्‍वर्गदूतहरूबाट देखिनुभयो, जाति-जातिहरूका माझमा प्रचारिनुभयो” र यदि मैले १ तिमोथी ३ को १६ औं पदलाई हेर्छु भने, म अवतारमा केहि आवश्यक चीजहरू देख्छु, र ती मध्ये एउटा हो प्रचार। शरीरमा आफूलाई प्रकट गर्ने परमेश्वरलाई प्रचार गर्ने एक आवश्यक तत्व हो। के भयो भनरे प्रचार गर्नुपर्छ। उसले भनेको त्यही हो । सन्देशको घोषणा हुनुपर्छ। प्रचार गर्नु ईसाई धर्मको लागि अद्वितीय छ; र यो एउटा अचम्मको कुरा हो जुन मण्डलीले गर्छ, त्यो परमेश्वरका पवित्र मानिसहरूले गर्छन्, जुन संसारमा कुनै पनि कुरासँग मेल खाँदैन। मेरो मतलब, संसारसँग यसको चलचित्रहरू हुन सक्छन्, र तिनीहरूसँग तिनीहरूको, तिनीहरूका पुस्तकहरू हुन सक्छन्, र संसारसँग सञ्चार गर्न धेरै फरक माध्यमहरू हुन सक्छन्। तर मलाई प्रचार गर्नु भनेको धेरै अनौठो कुरा हो जस्तो लाग्छ, परमेश्वरका मानिसहरू जसलाई आत्माको वरदान र वचनको ज्ञान दिइएको छ, तिनीहरूले यसको सत्यता घोषणा गर्छन्। त्यसैले, म विश्वास गर्छु, कि चर्चको मुटुमा अवतार छ; र अवतारको मुटुमा त्यो अवतारको घोषणा छ। र यसरी प्रचारले मण्डलीको जीवनमा केन्द्रीय स्थान पाउँछ।

त्यसोभए ,अब, यसले पछ्याउँछ कि पावलले जवान तिमोथीलाई जोड दिन्छ, जब उनी आफ्नो सेवकाईको लागी बाहिर निस्कन्छ, वास्तवमा उनी, प्रचारमा विशवासयोग्य हुनुपर्छ। र तपाईंले अध्याय ४ को पद ६ मा याद गर्नुहुनेछ कि, तुरुन्तै पावल भन्छन्, “यदि तिमीले भाइहरूका सामु यी शिक्षा राखिदियौ भने” उनीसँग केही कुराहरूको बारेमा र उनले तिनीहरूसँग कुरा गरेका छन्, र उनी भन्छन्, “तिम्रो काम तिमीले मानिसहरूलाई यी चीजहरूको सम्झनामा राख्नु हो। तिमोथी, सबैभन्दा पहिले, तिमी एक शिक्षक हौ। तिमी एक शिक्षक हौ। तिमीले परमेश्वरको आत्माबाट जे प्राप्त गर्यौ, तिमीले यसलाई बाहिर दिनुपर्छ; र देऊ। चर्च त्यस ठाउँमा होस् जहाँ चीजहरू सिकाइन्छ”। परमेश्वरको सत्यता सिकाइन्छ। तपाईलाई थाहा छ यो संसारमा कति अचम्मको छ जहाँ मानिसहरू सत्यको खोजीमा छन्? तपाईले त्यो बुझ्नुहुन्छ? तपाईलाई थाहा छ यो ठाउँ कति राम्रो हुन्छ जहाँ मानिसहरूले साँचो हुनको लागि ग्यारेन्टी हुन सक्ने कुनै पनि चीजलाई त्यागेका हुन्छन्।? जहाँ यो बहुमत द्वारा नैतिकता हुन्छ? जहाँ यो सबै आफ्नो लागि हो र तपाईलाई जे चाहानुहुन्छ? जहाँ सत्य मायावी छ? जहाँ मानिसहरूले जीवनको अर्थ खोज्न आफ्नै मूर्ख दर्शनहरू छोड्छन्? हामी खडा भएर भन्न सक्छौं, “यो सत्य हो”। मेरो मतलब, नयाँ नियमको परम निन्दक पिलातसले पनि भने, “सत्य के हो? सत्य के हो”? हामीलाई सत्य थाहा छ। हामीलाई सत्य थाहा छ। येशूले यूहन्ना १७ मा पितालाई भन्नुभयो, “तपाईंको वचन सत्य हो”। ओह, कस्तो विरासत! र त्यो हामीले दिनु पर्छ। त्यो हामीले दिनु पर्छ।

र म विश्वास गर्छु, परमेश्वरले यस मण्डलीलाई आशिष् दिनुभएको छ, किनभने यसको प्राथमिक कार्य सधैं, आंशिक रूपमा, सत्य, परमेश्वरको वचनको घोषणा गर्नु हो। बाइबलको बारेमा कुरा गर्न होइन, तर बाइबलबाट कुरा गर्न हो। र म तपाईलाई बताउन सक्दिन कि कति सयौं, हजारौं मानिसहरूले वर्षौंको अवधिमा हामीसँग भनेका छन् वा हामीलाई लेखेका छन् र उनीहरूले ग्रेस चर्चमा आउँन्छन् किनभने उनीहरूलाई परमेश्वरको वचन खुवाइन्छ। हामीले यो सधैं सुन्नछौँ। र यो हाम्रो प्रतिबद्धता हो। त्यो हाम्रो कार्य हो, र यो मेरो मात्र काम होइन। यो सबैको काम हो। हामी सबै वचनको घोषणा गर्ने र प्रचार गर्ने र सिकाउनेहरू हुनुपर्छ। निस्सन्देह, अद्वितीय, केही वरदान दिएकाहरु। पद ११ ले, अध्याय ४ पद ६ को समान विचार पछ्याउँदै, उनी भन्छन्, तिमी एक सेवक हौ जो असल सेवक हौ, यदि तिमी आफैं, विश्वासका शब्दहरू र, र सही सिद्धान्तमा पोषण भयौ भने। अर्को शब्दमा, यदि तिमीले सत्य पायौ र तिमीले आफ्ना मानिसहरूलाई दिन्छौ भने, उनले पद ११ मा भन्छन्, “यी नै कुराको आज्ञा देऊ र सिकाऊ” अर्को शब्दमा, अधिकार संग सिकाउ। अख्तियारको साथ सिकाउ।

मलाई याद छ म एक पटक पुलिस एकेडेमीमा कमेन्समेन्ट गरिरहेको थिएँ; र मेरो छेउमा बसेको साथी मसँग लस एन्जलस पुलिस एकेडेमीबाट स्नातक गरेका विभिन्न स्नातकहरूको बारेमा कुरा गर्दै थिए; र उसले भन्यो, “हामीले एक जनालाई उसको आवाजको कारण बाहिर निकाल्नुपर्‍यो”। मैले भने, “यो रोचक छ”। उसले भन्यो, “हो, तपाईं लुटेराको पछि गएर भन्न सक्नुहुन्न, “तँ त्याहा रोकी। तँ गिरफ्तारमा छस्। कानूनको नाममा रोकी”। मेरो मतलब यसले केहि छोड्छ गर्दैन। होइन र? र मैले भने, “ठीक छ, यो रोचक छ”। “हो”, उसले भन्यो, “उसको आवाजमा निश्चित अधिकार हुनुपर्छ”। र मैले यस तथ्यको बारेमा सोच्न थाले कि उसको अधिकार, मूलतः, कानून थियो, हैन र? कानून उसको अधिकार थियो; र यदि म अख्तियारसँग बोल्छु जस्तो लाग्छ भने, म गर्छु, किनभने अधिकार भनेको परमेश्वरको वचन हो। म मेरो विचारमा आधिकारिक रूपमा बोल्ने छैन, तर म परमेश्वरको वचनमा आधिकारिक रूपमा बोल्नेछु; र १ तिमोथी ४:११ मा उनले यहाँ के भनेका छन्: तिमीले सिकाउने मात्र होईन। तिमीले आज्ञा देऊ। अर्को शब्दमा, तिमीईले मानिसहरूलाई जिम्मेवारीको जनादेशमा बोलाउ।

र त्यसैले पद १६, उनले भन्छन्, वा बरु पद १३, उनले भन्छन्, “म नआउञ्‍जेलसम्‍म धर्मशास्‍त्र पाठ गरी सुनाउनमा, प्रचार गर्नमा र शिक्षा दिनमा ध्‍यान देऊ”। त्यसपछि उसले यसलाई कसरी गर्ने भनेर बताउँछ: पाठ पढ्, पाठ व्याख्या गर, र पाठ लागू गर्। पढाइ: त्यो केवल तिनीहरूलाई पढ्। उपदेश: त्यो हो, लागू गर्न। सिद्धान्त: त्यो तिनीहरूलाई सिद्धान्त वा शिक्षा देउ। त्यसैले उसले भन्यो, तिमी पाठ खोल। तिमीले तिनीहरूलाई पढ्। तिमीलाई बुझाईदेउ । त्यो सिद्धान्त हो, र तिमीले तिनीहरूलाई पालन गर्न आग्रह गर। र बेवास्ता नगर, पद १४ मा भन्छन्, यसलाई बेवास्ता नगर। यसमा मनन गर, पद १५ ले भन्छ। यसलाई ध्यान देउ, पद १६ भन्छ, र तिमीले यसलाई जारी राख्। अर्को शब्दमा भन्नुपर्दा, हामी सबैलाई वचन पालन गर्न र वचनको घोषणा गर्न बोलाईएको छ: प्रचार गर्ने, सिकाउन, घोषणा गर्ने, निर्देशन दिने। कस्तो रोमाञ्चक जिम्मेवारी।

अब, अध्याय ५, पद १७ मा, उनी अर्को आयाममा आउन्छन्। “मण्‍डलीको असल रेखदेख गर्ने एल्‍डरहरू दोबर आदरका योग्‍य हुन्‍छन्” समय, दोहोरो पारिश्रमिक, दोहोरो आदर, सायद ती सबै चीजहरू यसले अँगालेको छ। तर जसले राम्रो गर्छ, उनीहरूलाई दोब्बर सम्मान गर्नुपर्छ, “विशेष गरी, जसले वचनको प्रचार र शिक्षामा परिश्रम गर्छन्‌”। फेरि, मण्डलीमा नेतृत्वको कन्द्रित प्रचार र सिकाउने भूमिकामा छ। त्यो हाम्रो कार्य हो। त्यो हाम्रो कार्य हो। त्यो हाम्रो कार्य हो।

हामी यहाँ परमेश्वरको वचन घोषणा गर्न आएका छौं। मैले मानिसहरूले ग्रेस चर्चको आलोचना गरेको र यसो भनेको सुनेको छु, “ठीक छ, ग्रेस चर्च शिक्षाको क्षेत्रमा अतिसन्तुलित छ। त्यहाँ धेरै प्रचार, धेरै शिक्षा छ, र यो वा त्यो वा अर्को कुरा पर्याप्त छैनन"”। तपाईं, तपाईं, म देख्दिन कि तपाईंसँग त्यो धेरै हुन सक्छ भनरे। मेरो मतलब, जबसम्म तपाईंले परमेश्वरको सबै प्रकाशमा महारत हासिल गर्नुहुन्न, र त्यो एकदमै असम्भव कुरा हो, कि त्यो धेरै हुन सक्दैन। यदि हामीले शिक्षा पालन गरेनौं भने यो सन्तुलन बाहिर हुन सक्छ। तर हामीले हाम्रो जीवनलाई शिक्षामा हावी गर्नुको कारण यो हो कि शिक्षाले सबै कुरालाई गतिमा सेट गर्छ। हामीले कुनै पनि कुरालाई पूरा गर्नु अघि बाइबलले के भन्छ भनेर जान्नुपर्छ। र यसरी सिकाई भनेको सबै कुराको अनिवार्यता हो। हामीले के गर्ने भनेर जान्नुपर्छ। हामी, बाइबलले के भन्छ भनेर थाहा नभएसम्म हामी कसरी आरधाना गर्ने भनेर जान्न सक्दैनौं। बाइबलले के भन्छ भन्ने थाहा नभएसम्म हामी कसरी प्रार्थना गर्ने भनेर जान्न सक्दैनौं। हामी सुसमाचार प्रचार गर्न जान्दैनौं। चेला वा गोठालो कसरी हुने भनेर हामी जान्दैनौं। मानिसहरूलाई कसरी तालिम दिने भनेर हामी जान्दैनौं। हामी, हामी मानिसहरू र तिनीहरूको परिवारलाई कसरी मद्दत गर्ने थाहा हुदैन। परमेश्वरले भन्नुभएको कुरा बुझेनौं भने हामी केही गर्न सक्दैनौं। त्यसैले हामी प्रचार गर्छौं, हामी सिकाउँछौं, हामी प्रचार गर्छौं, हामी सिकाउँछौं।

अध्याय ६ को अन्त्यमा, तिमोथीलाई पावल भन्छन्, “जे तिमीलाई सुम्‍पिएको छ, त्‍यो सुरक्षित राख” अर्को शब्दमा, मलाई लाग्छ कि उसले सत्यको निक्षेप, परमेश्वरको प्रकटीकरण, विश्वास, यदि तपाईं चाहनुहुन्छ भने, साँचो सिद्धान्तको सामग्रीलाई उल्लेख गर्दै छन्। यसलाई राख्नुहोस् र संसारको फोहोरबाट टाढा रहनुहोस्, दर्शनहरू र भ्रष्ट धर्मशास्त्रहरू र वास्तवमा केहि पनि नजान्ने मानिसहरूको कथित ज्ञान। सही सामानको साथ त्यहाँ पर्खनुहोस्। हामी यसबाट विचलित हुन चाहँदैनौं। हामी परमेश्वरबाट टाढा भएका मानिसहरूका विचारहरूमा धकेल्न चाहँदैनौं। दोस्रो तिमोथी अध्याय २ को पद १५ को, छोटो अवलोकनको योग्य छन्। उनी भन्छन्, 'शर्माउन नपर्ने र सत्‍यको वचनलाई ठीकसँग प्रयोग गर्ने कामदारजस्‍तै आफूले आफूलाई परमेश्‍वरमा ग्रहणयोग्‍य तुल्‍याउने भरमग्‍दूर प्रयत्‍न गर”। अर्को शब्दमा, तपाईंले त्यो शब्द थाहाँ छ। तपाईं यसमा प्रतिबद्ध हुनुहुन्छ। अब यसलाई सही रूपमा प्रयोग गर्नुहोस्।

अगाडि अध्याय १ को पद १३ मा, उनी भन्नछन्, “साँचा कुराहरूका नमूनाको अनुसरण गर”। त्यसोभए तपाईले गर्नु पर्ने पहिलो कुरा तपाईले यसलाई समात्नु हो, र त्यसपछि तपाईले यसलाई सही रूपमा वितरण गर्नु हो। तपाईं सत्यमा टाँसिरहनुभएको छ र तपाईंले यसलाई जस्तो हुनु पर्छ त्यसै गरी बाहिर निकाल्नुहुन्छ, ताकि तपाईं परमेश्वरबाट अनुमोदित हुनुहुनेछ। र फेरि पद १६ र पछ्याउँदै उनले भन्छन्, “संसारको फोहोरबाट टाढा रहओ। तिनीहरूका त्रुटिहरू र पाखण्डहरू र दर्शनहरूबाट टाढा रहओ, र परमेश्वरको सत्यमा अडिग रहओ”। अध्याय २ को पद २४ मा, उनले मण्डलीमा नेतृत्व गर्ने जो कोही पनि प्रभुको सेवक हो, उहाँको शिक्षामा” निपुण हुनुपर्छ, उहाँको शिक्षामा निपुण हुनुपर्छ भन्छन्। र, निस्सन्देह, अध्याय ३ मा त्यो ठूलो खण्ड जहाँ यसले भन्छ कि सबै धर्मशास्त्र प्रेरित छ, ताकि हामी सिद्ध हुन सकौं भनेर। त्यसैले, तपाईंले देख्न सक्नुहुन्छ, पावलले तिमोथीलाई मण्डलीको बारेमा निर्देशन दिएझैं, प्रचार र शिक्षामा पनि यसलाई ठूलो जोड दिइएको छ।

अब अध्याय ४ मा जानुहोस्, र हामी यो सबै सँगै कोर्नेछौं। २ तिमोथी को अध्याय ४, पद १, र यहाँ एउटा, यहाँ एउटा जनादेश छ,जुन तिमोथीलाई दिइएको छ, नयाँ नियममा साँच्चै महान् व्यक्तिहरू मध्ये एक हुन। “म तिमीलाई कड़ा आज्ञा दिँदछु”,वा म तिमीलाई जवाफदेही बनाउँछु, वा म तिमीलाई यो आदेश दिन्छु। किनकि परमेश्वरको वचन सिद्ध हुन सक्छ; किनकि परमेश्वरको वचनले बचाउन सक्छ, जसरी यसले ३:१५ देखि १७ मा भनिएको छ; परमेश्वरको वचनले यी सबै कुराहरू गर्न सक्नुहुन्छ; किनकि यसले तपाईंले जुन प्राप्त गर्नुभएको मुक्ति दिन सक्छ; किनकि यसले तपाईंलाई ख्रीष्टमा सिद्ध हुन आवश्यक पर्ने सबै कुरा दिन सक्छ, त्यसैले, “परमेश्‍वरको सामने र जिउँदा र मरेकाहरूको इन्‍साफ गर्न आउनुहुने ख्रीष्‍ट येशूको सामने, अनि उहाँको आगमन र राज्‍यलाई ध्‍यानमा राखेर म तिमीलाई कड़ा आज्ञा दिँदछु,” यो धेरै ठोस आज्ञा हो। उनी भन्छन्, म तिमीलाई परमेश्वर र येशू ख्रीष्टको सामु जवाफदेही बनाउँछु। म तिमीलाई पिता र पुत्रको सामु जवाफदेही बनाउँछु। पद २, के गर्ने को लागी? के गर्ने? “वचन प्रचार गर” “वचन प्रचार गर”। यो वचन हो जसले मानिसहरूलाई मुक्तिको लागि बुद्धिमान बनाउँछ। यसले सिद्ध बनाउँन्छ, जसले शिक्षा दिन्छ, हप्काइ, सुधार, धार्मिकतामा निर्देशन दिन्छ; जसले परमेश्वरको जनलाई सबै असल कामहरूमा पूर्ण रूपमा सुसज्जित बनाउँछ। यो वचन हो जसले त्यसो गर्छ, त्यसैले उसले भन्छ “तिमोथी, यो सरल रूपमा छ: म तिमीलाई परमेश्वर पिता काहाँ जवाफदेही बनाउँछु। म तिमीलाई परमेश्वर पुत्रकाहाँ जवाफदेही बनाउँछु। मानिस, वचन प्रचार गर। वचन प्रचार गर। यसमा लगनशील होऊ। यसमा कडा परिश्रम गर। त्यसमा बस्। मौसममा र बेमौसममा गर, जब यो उपयुक्त वा अनुपयुक्त देखिन्छ। जब यो लाग्छ कि कोही अपमानित हुन सक्छ वा सक्दैन, तिमी यो सधैं यो गरिरहो। “मौसममा, बेमौसम” भनेको सबै समय हो। तपाईं या त समय र बेसमयमा भन्दा बढी हुन सक्नुहुन्न।

र त्यसपछि उसले यो भन्छ, र यो रोचक छ, हैन र? उनले सान्त्वना र प्रोत्साहन भनेनन्। उनी भन्छन्, “अर्ती देऊ, हप्‍काऊ, उत्‍साह देऊ”अर्को शब्दमा भन्नुपर्दा, “तिमोथी, तिनीहरूमा राख”। उसले किन यसो भन्छ? किनकि उसलाई थाहा छ कि ईसाईहरूले पनि मूलतः आफ्नो पापसँग लड्नु पर्छ, हैन र? र यसैले उनी भन्छन् कि वचनले सामना गर्ने हुनुपर्छ। त्यसले अर्ती दिनु पर्छ। यसले हप्‍काऊनु पर्छ । यसले उत्‍साह दीनुपर्छ। र ती शब्दहरू मध्ये सबैभन्दा नम्र शब्द भनेको उत्‍साह हो, र यसको अर्थ यदि तिनीहरूले गर्दैनन् भने न्यायलाई ध्यानमा राखेर व्यवहार परिवर्तन गर्न प्रोत्साहन दिनु हो। अर्को शब्दमा भन्नुपर्दा, यदि तपाई जसरी जाँदै हुनुहुन्छ त्यही बाटोमा जानुहुन्छ भने परमेश्वरले तपाईसँग व्यवहार गर्नुहुनेछ। त्यसैले प्रचारमा त्यो तत्व हुनुपर्छ। यो सामाना हो। यसले तपाईंलाई छोटो माथि तान्छ। यसले दोषी बनाउन्छ। यसले हृदयको खोजी गर्छ। यो हृदयविदारक छ। र त्यसैले उसले उसलाई यही भन्छ। “यसलाई यसरी प्रचार गर, र तिम्रो सेवकाईको सामग्री त्यस्तो हुन देउ कि जसले लामो कष्टलाई देखाउँछ”। त्यसैले तपाई ठूलो जोसका साथ प्रचार गरनुहोस्। तपाई ठूलो विश्वासका साथ प्रचार गर्नुहोस्। तपाईं मानिसहरूको सामना गर्नुहोस्। तपाईंले तिनीहरूलाई पर्खालमा स्ल्याम गर्नुहुन्छ, र तपाईंले भन्नुभएको कुरालाई हो वा होइन भन्ने निर्णय तिनीहरूले गर्नुपर्छ। तपाईंले तिनीहरूलाई आफ्नै हृदयमा हेर्नु लगाउँनु हुन्छ, तिनीहरूको आफ्नै जीवनको असफलता देखाऊनुहुन्छ, र यो महसुस गराउनु हुन्छ: कि तिनीहरू रातारात परिवर्तन हुने छैनन्। त्यसैले यो प्रक्रियामा के हुनु पर्छ? धैर्यवान। धैर्यवान हुनुहोस्।

र त्यसपछि उहाँ भन्नुहुन्छ, धैर्यतामा मात्र होइन, र यो यस्तो महत्त्वपूर्ण शब्द छ कि, तर यस प्रक्रियामा, उनी भन्छन् “सम्पूर्ण धैर्य र सिद्धान्तका साथ गर”। प्रियहरु, शिक्षण, सेवाकाइको मुटु हो, धैर्यताका साथ परमेश्वरको वचनलाई सामना गर्ने तरिकाले सिकाउँदै जसले मानिसहरूलाई आत्म-परीक्षणमा डोर्योउन्छ,ताकि तिनीहरूको जीवलाई परमेश्वरको सामु जवाफदेहीतामा ल्याउन सकियोस्। त्यो मण्डलीको काम हो। त्यो मण्डलीको काम हो। जब तपाईं यहाँ आउनुहुन्छ, तपाईंलाई' त्यो जवाफदेहितामा पुन: बोलाइन्छ। जब तपाईं संगतिको समूहमा जानुहुन्छ, तपाईंलाई परमेश्वरको वचनको शिक्षामा बोलाइएका चीजहरू मध्ये एक यो हो कि: के म यस वचनलाई सही रूपमा प्रतिक्रिया दिइरहेको छु? तपाईं जब बगाल वा बाइबल अध्ययनमा जानुहुन्छ, र कसैले बाइबल खोल्छ, र तपाईं हुनुहुन्छ, तपाईंलाई जाहाँ परमेश्वरको वचनको अख्तियारद्वारा बोलाइन्छ जहाँ तपाईं भन्नुहुन्छ, “म त्यो गरिरहेको छु, वा म त्यो गरिरहेको छैन”। र तपाईंलाइ धैर्यतापूर्वक तपाईंको जीवन परमेश्वरले चाहेको जस्तो नभए सम्म तपाईलाई 'प्रतिष्ठित गरिन्छ, हप्काइन्छ, वा उपदेश दिइन्छ।

त्यसैले, जब पावल बाहिर निस्कन्छ र तिमोथी आवरण लिन भित्र पस्छन, उनले भन्छन्, छोर “तिमोथी, यो सबै यसैमा छ। वचन प्रचार गर। वचन प्रचार गर”। भन्छौ, “किन यस्तो”? किनभने यो मनमा रहेको वचन हो जसले व्यवहार उत्पन्न गर्दछ। यो बचन हो जुन मानमा आउँछ जसले व्यवहार उत्पन्न गर्दछ। र यसैले बाइबलले एफिसी ४:२३ मा भन्छ, “र आफ्‍नो भित्री वर्तावमा नयाँ होओ” रूपान्तरण, रोमी १२: “यस संसारको ढाँचामा नचल, तर आफ्‍नो मनमा नयाँ भई पूर्ण रूपले परिवर्तित होओ” र यो तपाईंको सोचको भाग हो। तपाईंले आफ्नो सोचमा वचन हुनुपर्छ, ताकि यो व्यवहारको चक्का तिर चल्न थाल्छ। र त्यसैले हामी वचन सिकाउँछौं र प्रचार गर्छौं; यसको विकल्प छैन।

दोस्रो कार्य सुसमाचार र मिशन, सुसमाचार र मिशन हो। हामी, र म ती दुई सर्तहरू तपाईलाई एक व्यापक परिप्रेक्ष्य दिनको लागि प्रयोग गर्दछौं। सुसमाचार प्रचारले व्यक्तिगत चीजहरूको बारेमा कुरा गरेको देखिन्छ र मिसनहरूले धेरै ठूलो कुराको कुरा गरेको देखिन्छ। र त्यसैले, ती सर्तहरू त्यस तरिकामा सोचिएको हुनाले, हामी तिनीहरूलाई प्रयोग गर्नेछौं। हाम्रो मण्डली आफ्नै लागि मात्र होइन, तर संसारको लागि हो भन्ने तथ्यप्रति हामी प्रतिबद्ध हुनुपर्छ, हैन र? हामी परमेश्वरले चाहेको जस्तो बन्न चाहन्छौं त्यसको कारण यो हो कि हामी अँध्यारो र विकृत पुस्ताको बीचमा चम्किलो ज्योति हुन सकौँ भनेर। हामी परमेश्वरले चाहेको सबै बन्न चाहन्छौं ताकि उहाँ हामी मार्फत अरूसम्म पुग्न सक्नु भएको होस् भनेर। तपाईंले देख्नुभयो, सबै सेवाको अन्तिम लक्ष्य भनेको हामी ख्रीष्टको लागि कसैकाहाँ पुग्न हो, र यसैले हामी सुसमाचार प्रचार, सुसमाचार, सुसमाचारको बारेमा हुनु पर्छ। हामी यसको बारेमा मूल रूपमा दुई तरिकामा हुनुपर्दछ: जीवनको उदाहरण र बचन द्वारा। मानिसहरू हो, हामीले धेरै पटक भनेका छौं, यो हाम्रो जीवनले हो जसले हाम्रो गवाहीलाई विश्वासयोग्य वा अविश्वसनीय बनाउँछ। मेरो मतलब यदि हामीसँग एउटा चर्च छ जहाँ ख्रीष्टलाई उच्च पारिएको छ, जहाँ मानिसहरू धार्मिक जीवन बिताइरहेका छन्, जहाँ तिनीहरूले परमेश्वरको सामु इमानदारीसाथ आफ्नो पापको सामना गरिरहेका छन्, जहाँ तिनीहरू उहाँको पवित्र उद्देश्यहरूमा आज्ञाकारितामा हिंड्न प्रयास गरिरहेका छन्, यदि हामीसँग त्यो प्रकार चर्चको छ भने, यसकारणले हामी एउटा एक मंच बिछाउँन जाँदैछौं जसमा व्यक्तिगत गवाही विश्वास गर्न सकिन्छ।

बाहिर यो संसारमा तपाई के हुनुहुन्छ त्यो हो। यो गजबको कुरा छ जब मानिसहरू यहाँ आउँछन् र तिनीहरू भन्छन्, “हेरनुहोस्, तपाईंका मानिसहरू तपाईंको बचनमा बाँच्छन्”। “तपाईंका मानिसहरूले वास्तवमा परमेश्वरको वचन पालन गर्छन्”। हेर्नुहोस्, त्यो धेरै रोमाञ्चक छ, किनकि यसले ईसाई धर्मलाई यति विश्वसनीय बनाउँछ। मेरो मतलब यो हो कि शैतान संसारमा आएर मण्डलीहरूलाई मात्रै ध्वस्त पार्नुको सट्टा संसारमा आएर विश्वसनीय नभएका मण्डलीहरूलाई जताततै किन फैलाउछ भनेर सोच्नुहुन्छ? किनभने यसले सम्पूर्ण सन्देशलाई कमजोर बनाउँछ। मेरो मतलब मानिसहरूले कसरी भन्छन्, “ओह, म त्यहाँ एउटा चर्चमा गएको थिएँ। त्यो साँच्चै कुनै ठाउँमा थियो। तिनीहरू त्यहाँ धेरै पाखण्डीहरू छन्, आदि र यस्तै र यस्तै। तिनीहरू त्यहाँ कसैको वास्ता गर्दैनन्। पास्टर किन भाग्यो र किन यो गर्यो। ऊ कुटिल थियो। उसले चर्चको पैसा हिनामिना गर्‍यो र अरु इतादि“। तपाईंले देख्नुभयो, मण्डलीलाई नाममा राख्न र यसलाई भ्रष्ट बनाउन शैतानले गर्न सक्ने सबै कुरा चर्चको सन्देशको अखण्डतालाई कमजोर बनाउने तरिकामा गरिन्छ। शैतानले मण्डलीहरूलाई हटाउन चाहँदैन। त्यसले केवल तिनीहरूलाई भ्रष्ट बनाउन चाहाँन्छ ताकि त्यहाँ कुनै आधार नहोस् जसमा व्यक्तिगत गवाही विश्वास गर्न सकिन्छ। र म साँच्चै विश्वास गर्छु कि हामीलाई समुदायमा जीवन बिताउन बोलाइएको छ जुन सुसमाचारको जीवन हो।

यो संक्षेपमा छ - तपाईलाई थाहा छ, हामीले विगतका वर्षहरूमा यसबाट गुज्र्यौं - मती ५ मा, जहाँ हाम्रा प्रभुले तपाई दुई चीजहरू हुनुहुन्छ भन्नुभयो। “तिमीहरू पृथ्वीका नुन हौ,” मती ५:१३, र यदि नुनले, “तर नूनको स्‍वाद गयो भने त्‍यो केले फेरि नुनिलो पारिने र”? तपाईं पृथ्वीको नुन हुनुहुन्छ। मेरो मतलब तपाईं केवल त्यहाँ एक संरक्षकको रूपमा बाहिर हुनुहुन्छ। तपाईं हुनुहुन्छ, तपाईं त्यहाँ एक निवारक रूपमा बाहिर हुनुहुन्छ। तपाईं त्यहाँ बाहिर फरक हुनुहुन्छ। तपाईंसँग तिनीहरूको भन्दा फरक स्वाद छ। मेरो मतलब तपाईं त्यहाँ अद्वितीय हुनुहुन्छ। र त्यसैले, हेर्नुहोस प्रियहरु, त्यसैले हामी मानिसहरूलाई छुट्टै जीवनको लागि बोलाउँछौं। त्यसैले हामी मानिसहरूलाई शुद्ध जीवनको लागि बोलाउँछौं। त्यसैले, म मेरो आत्मामा यति प्रयोग भएको छु कि तपाईं ईश्वरीय, सद्गुण, पवित्र, धार्मिक जीवन बिताउनुहुन्छ भनेर। केवल तपाईंको दृष्टिकोणबाट परमेश्वरको महिमाको लागि मात्र होइन, तर अरूको दृष्टिकोणबाट परमेश्वरको महिमाको लागि जसले देख्छन् र त्यस प्रकारको शुद्धतामा आकर्षित हुन्छन्। जहाँ तपाईंलाई उदाहरणको रूपमा प्रयोग गर्न सकिन्छ, तपाईं नुन हुनुहुन्छ।

र त्यसपछि पद १४ मा, “तिमीहरू संसारका ज्‍योति हौ”। र यदि ज्‍योति पाथी मुनि लुकेको छ भने, देखिने छैन। र, म पक्का छु कि पाथीले, पापको संकेत गर्दछ वा तपाईंको जीवनको गवाहीको बादल हो। तर यदि तपाईं त्यहाँ बाहिर हुनुहुन्छ, र तपाईंको उज्यालोले चम्किरहनुभएको छ, र तपाईं नुन हुनुहुन्छ जुन साँच्चै नुनिलो छ, अब तपाईंले संसारमा प्रभाव पार्नुहुनेछ। र पहिले यो हो कि तपाई के भन्नु हुन्छ भन्दा पनि तपाइँ के हुनुहुन्छ। “यसरी नै तिमीहरूको ज्‍योति मानिसहरूका सामुन्‍ने चम्‍कोस्, र तिनीहरूले तिमीहरूका सुकर्म देखून्, र स्‍वर्गमा हुनुहुने तिमीहरूका पिताको महिमा गरून्‌”। 

मेरो मतलब, म कहिलेकाहीँ छक्क पर्छु। तपाईंलाई थाहा छ, म, म धेरै रोचक परिस्थितिहरूमा धेरै मानिसहरूलाई भेट्छु; र तिनीहरूमध्ये केही मलाई भेटेको परिस्थितिमा धेरै लज्जित हुन्छन्; किनभने म भन्छु, “ओह, के म तपाइलाई चिन्दिन र”? त्यसैले मलाई देख्ने बित्तिकै कति जनाले चुरोट निल्ने कोसिस गरे भनेर म भन्न सक्दिन। यो साँच्चै हास्यास्पद छ, साँच्चै हास्यास्पद छ। मेरो मतलब, “ठीक छ, जयमसिंह”। गुल्प घुटुक। तपाईंलाई थाहा छ? ओह, म हुनसक्छु, म एक रेस्टुरेन्टमा हुन सक्छु र, र कोहि पिउँदै हुन्छन; र तिनीहरू यसलाई थोरै उठाउन्छन्, र म केवल मुस्कुराउन्छु र हात हल्लाउँछु, र तिनीहरुमा तुरुन्तै आतंक उत्पन्न हुन्छ। मैले केही भनेन। म, केही अवसरहरूमा, टेबलमा गएको छु र उनीहरूलाई सम्झाउनको लागि अभिवादन गरेको छु कि क्रिश्चियनहरूका लागि, हामीलाई हेर्नेहरूको लागि जीवनको एक निश्चित स्तर छ। मलाई एक पटक रेस्टुरेन्टमा याद छ। कहिलेकाहीँ जब तपाईं जानुहुन्छ र तपाईं पर्खिरहनु भएको हुन्छ, त्यहाँ एक ककटेल वेट्रेस आउँछिन्; र यो ककटेल वेट्रेस आएर भनिन, “के तपाई पिउँनु हुन्छ - होइन, तपाईले पिउँहुन्न, के तपाई पिउँनु हुन्छ”? र मैले भने, “होइन, म पिउँदिन। तपाईं परिचित देखिनुहुन्छ”। र त्यसपछि, “ओह, म, मैले माफी माग्नुपर्छ। तपाईंले देख्नुभयो, म, म,” र उनी यो कथा लिएर गइन्। तर यो धेरै चाखलाग्दो थियो किनभने, उनको हृदयमा, उनलाई थाहा थियो कि उनी संसारमा भर्खरै बस्ने एक क्रिश्चियनको रूपमा कहाँ हुनुपर्थ्यो भन्ने वास्तविकतासँग पूर्णतया समकालिन छैन, र मलाई देखेर उ लाजमर्दो भयो। र मैले मनमनै सोचें, “मैले देख्नु भन्दा पनि अविश्वासीहरूले उसलाई ख्रीष्ट जस्तो नभएको काम गरेको देख्दा उसलाई धेरै चित्त दुख्छ पर्छ। किनभने म यसलाई सम्हाल्न सक्छु”।

हामीसँग हाम्रो जीवनसँग राख्नको लागि विश्वसनीयताको आधार छ, र यो धेरै महत्त्वपूर्ण छ; उहाँले यसलाई यसरि जोड्नु भएको छ कि छैन। यसैले मत्ती ५:१६ मा उहाँले भन्नुभएको छ, “यसरी नै तिमीहरूको ज्‍योति मानिसहरूका सामुन्‍ने चम्‍कोस्, र तिनीहरूले तिमीहरूका सुकर्म देखून्, र स्‍वर्गमा हुनुहुने तिमीहरूका पिताको महिमा गरून्‌”। तपाईंलाई थाहा छ, तिनीहरूले तपाईंको जीवनलाई हेरेर भन्नुपर्छ, “हेर, केवल परमेश्वरले मात्र यस्तो जीवन बनाउन सक्नुहुन्छ। मेरो मतलब केवल परमेश्वरले मात्र कसैलाई यो गर्न सक्नुहुन्छ”। कस्तो अचम्मको जीवन; र यसरी हामी सुसमाचारको जग बसाउँछौं।

र त्यसपछि, त्यो भन्दा पर, हामीले कुरा गर्न आवश्यक छ। हामीले बोल्नु पर्छ। हामीले सन्देश घोषणा गर्न आवश्यक छ। मेरो मतलब, हामी बोल्न तयार हुनुपर्छ, हामीमा रहेको आशाको जवाफ दिन, येशू ख्रीष्टको घोषणा गर्न। हामीले हाम्रो ओठलाई बन्दा गर्नु हुदैन। कसैले एक पटक भनेका थिए कि अधिकांश इसाईहरू मुखमा जमेको आर्टिक नदी जस्तै छन्। र यो दुर्भाग्यपूर्ण छ कि, धेरै अवस्थामा, त्यो सत्य हुन्छ; केही कारणले, बोल्न प्रतिरोधी छन्। ओह, जसरी हामी अरू कुनै सांसारिक, मूर्ख चीजहरूको बारेमा बोल्न चाहन्छौं; त्यसरी नै हामी कस्तो प्रभुको बारेमा बोल्नको लागि उत्सुक हुनुपर्दछ जस्तो कि र जसरी हामी सुसमाचार प्रचार गर्ने, साक्षी दिन, पुग्ने जिम्मेवारी बुझ्छौं। त्यसको एउटा भाग भनेको हामीले चिनेका मानिसहरू छन् जो क्रिस्चियन छैनन्, र यो हामी मध्ये कसैको लागि गाह्रो छ, धेरै गाह्रो छ; किनभने हाम्रो संसार साँघुरो भएको हुन्छ। कसैले भने यो पिरामिड जस्तै छ। तपाईं जति माथि जानुहुन्छ, त्यति नै थोरै क्रिस्चियन नभएका मानिसहरू तपाईंले चिन्नुहुन्छ।

र त्यसैले, जब हामीले घोषणा गर्छौ, हामी यो सुनिश्चित हुन चाहन्छौं कि हामीसँग सही सन्देश छ; र यसैले हामी यहाँ सुसमाचारको व्याख्या गर्न धेरै समय खर्च गर्छौं, निश्चित यो हुन कि तपाईंले ख्रीष्टले दिनुभएको सर्तहरू बुझ्नुहुन्छ भनेर। यसैले, जब हामी धनी, जवान शासकमा पुग्छौं, हामी ख्रीष्टले कसरी प्रचार गर्नुभयो, वा डाँडाको उपदेश, उहाँले मानिसहरूलाई केबाट बोलाउनुभयो र तिनीहरूलाई केमा बोलाउनुभयो, र वास्तविक बाइबलीय सुसमाचार प्रचारको सर्तहरू के हुन्? किनभने मलाई राम्ररी थाहा छ हाम्रो देश र हाम्रो संसारका मण्डलीहरूमा मानिसहरूले भरिएका छन् जसले मुक्ति पाएका छैनन्, तर तिनीहरूले पाएका भन्ने सोच्छन्।

र त्यसैले हामी सुसमाचार प्रचार गर्न प्रतिबद्ध छौं: अब त्यो भन्दा पर, मिशनहरूमा। मेरो मतलब, यो एक विश्वव्यापी दृष्टिकोण हो, यहाँबाट बाहिर पुग्नको लागि परमेश्वरले हामीलाई संसारभरि जहाँ सम्म गर्न अनुमति दिनुहुन्छ। मैले यस हप्ता फिलिपिन्सका पास्टरबाट एउटा पत्र प्राप्त गरें। उहाँले भन्नुभयो, "म, मैले तपाईको चर्चको बारेमा सुन्दै आएको छु। म मेरो मण्डलीलाई परमेश्वरले बनाएको जस्तो बनाउन चाहन्छु; र के तपाईंले मलाई केही मद्दत पठाउन सक्नुहुन्छ ताकि म सही दिशामा अघि बढ्न सकू”? र हामीसँग अब मानिसहरूले हाम्रो आफ्नै पर्खालहरू भन्दा परसम्म पुग्न सकेसम्म पुग्नको लागि हाम्रो लागि रणनीति बनाउने र एक दृष्टिकोण सेट गरेका छन्। संसारभरि जति प्रभुले अनुमति दिनुहुन्छ, किनकि उहाँले सारा संसारमा जान भन्नुभएको थियो, होइन र? र हामी जहाँसम्म जान सक्छौं, जहाँसम्म हाम्रा स्रोतहरूले हामीलाई जान अनुमति दिन्छ हामी जान चाहन्छौं। र हामी यहाँ के गर्दैछौं यहाँ मानिसहरूलाई प्रशिक्षण दिँदैछ ताकि हामी अझ प्रभावकारी रूपमा जान सकौं भनेर। र हामी त्यसमा प्रतिबद्ध छौं, जहाँसम्म हामी जान सक्छौँ, हामी जानको लागि, प्रचार गर्नको लागि, बप्तिस्मा दिनको लागि, सिकाउनको लागि।

त्यहाँ यी कार्यहरू मध्ये तेस्रो छ, र तपाईंलाई यो राम्रोसँग थाहा छ, त्यसैले म धेरै समय खर्च गर्न जाँदैछैन: यो हो आरधाना, सामुहिक आरधाना। हामीले भर्खरै एक श्रृंखला सकाएका छौं। मलाई आशा छ कि तपाईंले “आरधानाको उच्च प्राथमिकता” को पुस्तक पढ्नु हुन्छ भनेर। हामीलाई सामुहिक आरधाना गर्न को लागि बोलाइएको छ। पावलले फिलिप्पीहरूलाई भने “हामी आत्मामा प्रभुको आराधना गर्नेहरू हौं, जसलाई शरीरमा भरोसा छैन”। हामी “साँचो आरधकहरू हौ” यूहन्ना ४, “जसले पितालाई आत्मा र सत्यतामा आराधना गर्दछौं”। हामीलाई पुजारीहरू जस्तै भनिएको छ, जसले हाम्रो शरीरलाई आराधनाको पवित्र कार्यमा, आत्मिक बलिदानमा परमेश्वरलाई जीवित बलिदान दिन्छ। हामी आराधकहरू हौं। पत्रुस भन्छन्, हामी पुजारिहरु हौं जसले परमेश्वरलाई बलिदान चढाउँछौँ।

हामी अर्को दिन हाम्रो स्टाफ बैठकमा हाम्रो चिन्ताको बारेमा कुरा गरिरहेका थियौं। यहाँ आराधना सेवामा आउने धेरै मानिसहरु छन्, तर तीहरु मध्ये कतिले साँच्चै आरधाना गर्छन् ? कति हृदयहरू साँच्चै परमेश्वरकमा उचालिएका छन्? प्रशंसा र आराधनाले कति हृदय भरिएका छन्? र कतिले यो कहिले सकिन्छ वा तिनीहरूले आज के गर्न गइरहेका छन्, वा तिनीहरू भोलि कहाँ जाँदैछन् वा, वा जे पनि को बारेमा सोचिरहेका छन्। र हामी संसारमा शैतानको मिडियाको चलाखीले धेरै विस्फोट र बमबारी पाउँछौं। हामी हाम्रो दिमागमा तस्बिरहरूको छविहरू देख्छौं, र हामी विज्ञापनहरूको जिंगलहरू सुन्छौं, र हामी ती चीजहरूद्वारा विस्फोटित हुन्छौं जुन हामी निरन्तर हाम्रो आँखा अगाडि गुजरिरहेको देख्छौं। र बस्न र त्यहाँबाट अव्यवस्था हटाउन प्रयास गर्न र परमेश्वरका चीजहरूमा मनन गर्न, तपाईंले आफ्नो दिमागलाई फेरि सफा गर्नको लागि लगभग एक मठमा जानु पर्छ।

त्यसोभए यो कत्तिको गाह्रो छ, हामी आउनु र हामीले गाइरहेका गीतहरू बारे साँच्चै सोच्न, र भजन पढ्दा सुन्न र हामीलाई आराधना गर्न आह्वान गर्दा, र परमेश्वरका कुराहरूमा मनन गर्न जुन शिक्षा र वचन वाट आउन्छ? तर हामीले त्यसको खेती गर्नुपर्छ। आराधना गर्ने मानिसहरू हुनुपर्छ, हामी यहाँ मात्र होइन। यो केवल एक उत्प्रेरक हो जजसले हामीलाई सधैं आराधना गर्न लगाउँछ। हामीले त्यो शृङ्खलामा केही महिना अघि भन्न खोजेझैं, हामीले सबैभन्दा धेरै आज्ञा पालन गर्दा हामीले सबैभन्दा राम्रो आराधना गर्छौं। हामी सबै भन्दा राम्रो आराधना गर्छौं जब हामी ईच्छुक आज्ञाकारितामा परमेश्वरलाई प्रतिक्रिया दिन्छौं, ताकि आज्ञाकारिता नै आराधनाको आधारभूत परिभाषा हो। हामी आज्ञाकारी रूपमा प्रशंसामा प्रस्ताव गर्दछौं। उहाँ जे भन्नुहुन्छ हामी आज्ञाकारी भई गर्छौं। आज्ञाकारिता र आराधना, एक अर्थमा पर्यायवाची हुन्, त्यसैले,यो आइतवारको अभ्यास मात्र नभई जीवनको एक तरिका बन्छ।

तर मलाई विश्वास छ कि हामी परमेश्वरको नजिक आउन बोलाइएका छौं। तपाईलाई थाहा छ यसको अर्थ के हो? परमेश्वरको नजिक आउन; हिब्रूहरू भन्छन्, “परमेश्वरको नजिक जाऊँ”। याकूबले परमेश्वरको नजिक जाने बारेमा कुरा गर्छन्, “र उहाँ तिमीहरूको नजिक आउनुहुनेछ”। यी कस्ता महान विचारहरू छन्। मेरो मतलब के हो भने, तपाईं वास्तवमै कहिले हतार नगरी परमेश्वरको नजिक जानुहुन्छ? र तपाईंले आफ्नो हृदय र दिमागलाई कहिले माथि चढ्न दिनुहुन्छ, भजनको शब्दमा र धर्मशास्त्रका शब्दहरूमा वा गहिरो भक्ति र प्रार्थनाको समयमा? तपाई कहिले मनन गर्नुहुन्छ? कुनै अनौठो गुरु कतै बसेको देख्नु बाहेक हाम्रो लागि शब्दको कुनै अर्थ छैन। हमीले मनन भनेको के हो भनेर बुज्दैनौ, तर म विश्वास गर्छु कि हामी गर्छौं, हामी आराधनामा काम गर्छौं।

तिमोथी, पावलले तिमोथीलाई भने, तिमीलाई थाहा छ, पवित्र पुरुषहरूले प्रार्थनामा आफ्नो हात उठाउन देऊ र चर्चलाई प्रशंसाको त्यो अभिव्यक्त उद्देश्यको लागि एकसाथ आउन देऊ। हामी आराधना गर्ने मानिसहरू हुनुपर्छ; यसले मेरो हृदयलाई रोमाञ्चित गर्दछ कि मिशिगनबाट लेख्ने यो जवान मानिस जस्तै धेरै धरै जनाहरु छन्। तिनीहरू हाम्रो चर्चमा आउँछन्, र तिनीहरूले यस्तो आराधना कहिल्यै अनुभव गरेका हुदैनन्। तिनीहरूका हृदयहरू सधैं तयार छन्, तर तिनीहरूलाई कहिल्यै त्यस्तो वातावरण प्रदान गरिएको हुदैन जसले त्यो हृदयलाई परमेश्वरमा उठाउन सक्छ; र सायद हामीले गरेको भन्दा अझ राम्रो गर्न सक्छौं। सायद हामी अझ राम्रो गर्न सक्छौं।

यहाँ एउटा अन्तिम कार्य छ जुन मण्डलीलाई दिनु पर्छ जुन म आज बिहान कुरा गर्न चाहन्छु। हामी यसलाई अर्को पटक पूरा गर्नेछौं। र त्यो प्रार्थना हो, र मलाई यसको बारेमा धेरै भन्न आवश्यक छैन। मैले तपाईलाई सम्झाउन मात्र आवश्यक छ। म यसलाई तपाईको सम्झनामा राख्न चाहन्छु। म यो भनिरहन चाहन्न, प्रियहरु हो, म यो मेरो सारा हृदयले विश्वास गर्छु भन्न बाहेक म अरु भन्दिन्। प्रार्थना सबैभन्दा कठिन आत्मिक अभ्यास हो जसमा हामी दुई कारणले संलग्न हुन्छौं। कारण नम्बर एक: यो कठिन काम हो। यो कठिन काम हो किनभने यो निस्वार्थ छ। साँचो प्रार्थना परमेश्वरको राज्यलाई अँगाल्न विस्तारित हुन्छ। “तपाईकको नाम पवित्र होस्”। तपाइको इच्छा पूरा होस्। तपाईंको राज्‍य आओस्‌”। यो परमेश्वरको राज्यलाई अँगाल्न विस्तारित हुन्छ, र यो परमेश्वरका मानिसहरूलाई अँगाल्न विस्तारित हुन्छ। “हामीलाई आज हाम्रो दैनिक भोजन दिनुहोस्, हाम्रा अपराध क्षमा गर्नुहोस्, जसरी हामीले आफ्‍ना अपराधीहरूलाई क्षमा गरेका छौं”। मत्ती ६:९ देखि १२ सम्मको चेलाको प्रार्थनामा “म” छैन। यसले उहाँको महिमामा परमेश्वरको राज्यलाई अँगालेको छ। यसले उहाँका मानिसहरूका आवश्यकताहरूलाई अँगालेको छ, र त्यसैले प्रार्थना निःस्वार्थ अभ्यास हो। केवल निःस्वार्थ, केवल नम्र मानिसहरूले आफैलाई, परमेश्वरको इच्छा, परमेश्वरको राज्य, मानिसहरूका आवश्यकताहरू अँगाल्न आफूलाई त्याग्न सक्छन्।

र जब पावलले एफिसी ६:१८ मा भन्छन्, सबै सन्तहरूको लागि सधैं प्रार्थना गर्दै, सबै प्रार्थना र बिन्तीका साथ, उनले हामीलाई परमेश्वरको महिमित उद्देश्यहरू र परमेश्वरका जनहरूको आवश्यकताहरूलाई अँगाल्न हामीबाट बाहिर निस्कने प्रकारको प्रार्थनामा बोलाइरहनुभएको छ। र यो निस्वार्थ छ, र त्यसैले यो नि:स्वार्थ व्यक्तिहरूमा सीमित छ। यो कडा परिश्रम हो, किनकि तपाईं त्यहाँ हुनुहुन्छ, र तपाईंले परमेश्वरको तर्फबाट, परमेश्वरका उद्धार गरिएका मानिसहरूको तर्फबाट, उहाँका उद्देश्यहरू र तिनीहरूका आवश्यकताहरूको तर्फबाट आफ्नो हृदय खन्याउँदै हुनुहुन्छ; र तपाईं आफु भन्दा बाहिर हुनुहुन्छ।

अर्कोतर्फ, प्रार्थनाले हामीलाई हिर्काउँदा हामी धेरै सजिलो पाउँछौं। जब हामीलाई असक्षम पार्ने चोट लागेको लाग्छ, वा जब हाम्रो परिवारमा एक कमजोर बिमारी हुन्छ, वा हामीले प्रियजन गुमाउँछौं, वा जब हाम्रा छोराछोरीहरू मध्ये एक प्रभुबाट टाढा जान्छन्, वा जब हाम्रा छोराछोरीहरूले उनीहरू कसलाई विवाह गर्न जाँदैछन् भन्ने निर्णय गर्दैछन्, वा कुनै त्रासदी आउँदा, वा हामी कुनै बेइमान काममा, वा कुनै अनैतिक कार्यमा फसेका हुन्छौं; र, तुरुन्तै, जब हामी खतरामा हुन्छौं, हामी आफैंलाई सजिलैसँग हाम्रो आफ्नै तर्फबाट प्रार्थना गर्न आकर्षित हुन्छौं। तर यसले प्रार्थनाको शक्ति देखाउँदैन। यसले प्रार्थनाको कमजोरी देखाउँछ। प्रार्थनाको शक्ति भनेको उहाँको अनन्त राज्यमा परमेश्वरको विस्तार र महिमाको तर्फबाट मेरो जीवनलाई निरन्तर प्रार्थनामा त्याग्नु हो, र तपाईंले आफ्नो होइन तर उहाँको छुटकारा पाएका मानिसहरूका आवश्यकताहरू देख्नुहुन्छ। र त्यसैले यो धेरै गाह्रो छ। मेरो मतलब मसँग कुनै प्रश्न छैन जुन कि लूका ११, यदि म भोकाएको थिएँ भने, रोटी को लागि ढोका ढकढकाउने मान्छे म हुन सक्छु; र केटाले म बाट छुटकारा पाउनको लागि रोटी नदिएसम्म म रातभर ढोका ढकढकाउनेछु। प्रश्न यो छ कि, “के म अरू कसैको रोटीको लागि रातभर ढोका ढकढकाउन सक्छु”? प्रश्न यो हो।

मेरो मतलब हामी आइतबार राती यो आइसक्रिम खाने कुरा गर्न सक्छौं, र तपाईंसँग त्यहाँ तीन हजार मानिसहरू आइसक्रिम खाइरहका हुनेछन्। तपाईंसँग हुन सक्छ, तपाईंले प्रार्थना सभा बोलाउन सक्नुहुन्छ, र तपाईंले मानिसहरूलाई भेट्टाउनको लागि दूरबीन लिनुपर्छ, तपाईंले देख्नुहुन्छ, किनकि प्रार्थना धेरै नि:स्वार्थ छ। यो, यो, यो, यसको शुद्ध, साँचो अर्थमा हामी बाहेक अरू चीजहरूलाई अँगालु हो। मैले तपाईले प्रार्थना नगर्नु भनेको होइन। म प्रार्थना गर्दिन भनेको होइन। मैले प्रार्थना गर्नु पर्ने जस्तो म प्रार्थना गर्दिन, र, र हामी सबैलाई लाग्छ कि हामी गर्दैनौं, हैन र? हामी प्रत्येक महिनाको बुधबार राति मासिक प्रार्थना सभा गर्न जाँदैछौं, र हामी मानिसहरूलाई प्रार्थना गर्न बोलाउने छौं, र मलाई विश्वास छ कि परमेश्वरले प्रार्थनाको जवाफ दिनुहुन्छ। मैले हिजो शिकागोको रेडियोमा एउटा अन्तर्वार्तामा भनें कि बुढो हुनुको एउटा फाइदा भनेको, र त्यहाँ केही छन्, तपाईंसँग प्रार्थनाको जवाफ दिने शक्तिमा परमेश्वरले देखाउनुभएको कुराहरूको लामो सूची हुन थाल्छ। र तपाईं जति बूढो हुनुभयो, त्यति नै तपाईंले परमेश्वरले मात्र गर्न सक्ने कामहरू गरेको देख्नुहुन्छ। र त्यो सूची जति लामो हुन्छ, तपाईं आफ्नो प्रार्थनामा त्यति नै विश्वस्त हुनुहुनेछ। त्यसैले, कम्तिमा त्यो अर्थमा, मलाई लाग्छ कि बूढा मानिसहरूले जवान मानिसहरू भन्दा राम्रो प्रार्थना गर्छन्, किनभने तिनीहरूसँग परमेश्वरको प्रतिक्रिया प्रमाणित गर्ने ट्र्याक रेकर्ड हुन्छ।

दोस्रो कारण प्रार्थना गाह्रो छ, यो नि:स्वार्थ भएकोले मात्र होइन, किनभने यो धेरै निजी छ। यो धेरै निजी छ, र यो निस्वार्थ विचार जस्तै छ; तर, जब तपाईं प्रार्थना गर्नुहुन्छ, तपाईं आफैले सबै प्रार्थना गर्नुहुन्छ र कसैलाई थाहा हुँदैन। र त्यसैले तपाईंसँग आत्म-अनुशासन र साथीहरूको दबाब वा अनुमोदन बिना यो गर्नको लागि बल चाहिन्छ। मेरो मतलब त्यहाँ धेरै चीजहरू छन् जुन हामी गर्छौं किनभने हामीलाई थाहा हुन्छ कि मानिसहरूलाई थाहा हुनेछ कि हामीले ती गर्यौं भनरे, हैन र? मेरो मतलब हामी बाइबल अध्ययनमा जान्छौं किनभने मानिसहरूले भन्नेछन्, “उहाँ बाइबल अध्ययन गर्न जानुहुन्छ। र हामी बाइबल पढ्छौं किनभने कसैले भन्न गइरहेको छ, “हजु मैले पनि त्यसरी नै पढिरहेको छु”। “ठीक छ, म यो वो त्यो पढ्दै छु”।“ मानिस, हजुर मैले अर्को दिन यस्तै पढें”। र तपाइँ यसलाई पढ्नुहुन्छ ताकि जब वार्तालाप आउन्छ तपाइँ यो निश्चित गर्न सक्नुहुनेछ कि, तपाइँ यसलाई पढ्नुभयो भनेर भन्न सक्नुहुन्छ।

तपाईंले देख्नुहुन्छ, प्रार्थना कठिन छ, सबैभन्दा पहिले, किनभने यो निस्वार्थ छ र दोस्रो, किनभने यसमा कुनै देखिने इनामहरू छैनन्; र तपाईंसँग साथीहरूको कुनै दबाब छैन। कसैले पनि तपाइँको प्रदर्शन देख्दैन, र हामी धेरै राम्रो प्रदर्शन गर्छौं जब कि मानिसहरू वरपर जाँदैछन् भनेर हामीलाई थाहा हुन्छ। सुन्नुहोस्, म, म साँच्चै वचनको लागि तयारी गर्छु, किनकि मैले यी सबै मानिसहरूलाई सुनाउन पाएको छु। मलाई प्रार्थना नगर्न धेरै सजिलो लाग्छ। प्रेरित ६:४ मा, यसले प्रेरितहरूले आफूलाई निरन्तर प्रार्थना र वचनको सेवामा समर्पण गरेको बताउँछ। मलाई प्रार्थना भन्दा वचनको सेवकाईमा आफूलाई सुम्पन धेरै सजिलो लाग्छ, किनकि मसँग वचनको सेवकाईको बारेमा धेरै विकल्प छैन। यदि म यहाँ आइतवार देखा परे भने, र भन्न को लागी केहि छैन भने, म साँच्चै समस्यामा हुन्छु। तर मैले प्रार्थना नगरेको र कसैलाई थाहा हुदैन। ओह, अन्ततः, तपाईंलाई थाहा हुनेछ; तर तपाईलाई तुरुन्तै थाहा हनेछैन; र यही कारणले गर्दा प्रार्थना यस्तो कडा परिश्रम हो। त्यसैले बाइबलले प्रार्थनामा प्रबल हुने कुरा गर्छ; किनभने यो त्यस्तो चीज हो जुन, सबै भन्दा पहिले, नि:स्वार्थ छ र, दोस्रो, यो पुष्टि र मानिसहरूको अनुमोदनको सन्दर्भमा घटनास्थलमा कुनै देखिने पुरस्कार हुदैन।

म प्रार्थना गर्ने ती निस्वार्थ मानिसहरूका लागि परमेश्वरलाई धन्यवाद दिन्छु; र म परमेश्वरसँग प्रार्थना गर्दछु कि हामीसँग हाम्रो संगतिमा तिनीहरूमध्ये धेरै हुनेछन्। हामीसँग सोमबार प्रार्थना गर्ने मानिसहरूको सानो समूह छ, वृद्ध मानिसहरू। तिनीहरू सधैं बूढो भइरहेका छन्, तर प्रभुले तिनीहरूलाई मर्न दिनुभएको छैन किनभने मलाई थाहा छैन कि तिनीहरूको ठाउँ कसले लिन्छ भनेर। यो केहि मानिसहरु हुन। तिनीहरूले वर्षौंदेखि प्रार्थना गरिरहेका छन्, दस वर्षभन्दा बढी। र तिनीहरूले प्रार्थना गर्छन्, र परमेश्वरले तिनीहरूको प्रार्थना सुन्नुहुन्छ र जवाफ दिनुहुन्छ, र हामी तिनीहरूको वफादारीमा नगद गर्छौं। परमेश्वरले हामीलाई हाम्रो प्रार्थनामा विश्वासयोग्य हुन मद्दत गर्नुहुन्छ। मैले विगतमा भनेझैं, प्रार्थना भनेको स्नायु हो जसले सर्वशक्तिमानताका मांसपेशीहरूलाई चलाउँछ। म यो कसरी काम गर्छ बुझ्दिन। मलाई यो मात्र थाहा छ कि परमेश्वरले प्रार्थना सुन्नुहुन्छ र जवाफ दिनुहुन्छ। अनि “धर्मी मानिसको प्रभावकारी, उत्कट प्रार्थनाले धेरै फाइदा गर्छ” भनी याकूब भन्छन्। र म त्यो धर्मी मानिस बन्न चाहन्छु जसले प्रार्थना गर्छ, किनकि म परमेश्वरले गर्न सक्ने सबै काम गरेको देख्न चाहन्छु र उहाँलाई सबै महिमा दिन चाहन्छु। त्यसैले हामी प्रार्थनामा प्रतिबद्ध हुनुपर्छ।

र पावलले यसलाई १ थेसलोनिकी ५ मा भनेजस्तो स्पष्ट रूपमा अरु काहि भन्न सकेनन् र उनले पद १७ मा भनेका छन्,“ प्रार्थना गर्नुहोस् [के?] निरन्तर”। हामी भन्छौं, “यसको मतलब के हो”? ठिक छ, यसको सीधा मतलब यो हो कि तपाइँ सबै समय प्रार्थना गर्नुहोस्, जसको अर्थ तपाइँ ईश्वर-चेतनामा बस्नुहुन्छ, त्यो सबै, तपाइँको सम्पूर्ण जीवन प्रार्थनाको रूपमा प्रस्तुत गरिएको हुन्छ। तपाईं, तपाईंको सम्पूर्ण जीवन, प्रार्थनाको रूपमा प्रस्तुत गरिएको छ। तपाईं मात्र, तपाईं को हरेक समयमा, तपाईं परमेश्वरको बारेमा सचेत हुनुहुन्छ, सबै समयमा, तपाईं सोच्नुहुन्छ, तपाईं कार्य गर्नुहुन्छ, तपाईं प्रतिक्रिया दिनुहुन्छ, तपाईं बोल्नुहुन्छ, सचेत हुनुहुन्छ कि परमेश्वर हुनुहुन्छ। जीवनको हरेक कार्य, जीवनको हरेक विचारलाई प्रार्थनाको रूपमा प्रस्तुत गर्नुहुन्छ मानौं कि, “म यो गर्न जाँदैछु। के यो ठीक छ, प्रभु? ओह, म तपाईंलाई त्यसमा देख्छु”। अर्को शब्दमा, तपाईंले जीवनलाई यसरी व्याख्या गर्नुहुन्छ कि तपाईंले परमेश्वरको मन र हृदयलाई हेर्दै हुनुहुन्छ। यो होइन कि तपाईं गनगन गर्दै र आँखा बन्द गरेर घुम्नुहुन्छ। प्रार्थना भनेको परमेश्वरको सचेत उपस्थितिमा बाँच्ने तरिका मात्र हो, जसले गर्दा सबै कुरा उहाँलाई चडाईन्छ। सबै कुरामा उहाँसँग सम्पर्क गरिएको हुन्छ । प्रार्थना दुई कुरा हो, दुईतर्फी कुरा हो, तपाईलाई थाहा छ? तपाईंले उहाँको आवाज सुन्नुहुन्छ। तपाईंले परमेश्वरको आत्माको नेतृत्वको महसुस गर्नुहुन्छ। तपाईंले उहाँलाई आफ्ना निवेदनहरू, आफ्ना विचारहरू, आफ्ना आनन्दहरू र आफ्ना समस्याहरू प्रस्तुत गर्नुहुन्छ। यो ईश्वर-चेतनामा जीवन बिताउने हो। र त्यसैले हाम्रा कार्यहरू धेरै, धेरै आधारभूत छन्। प्रचार गर्नुहोस् र सिकाउनुहोस्। सुसमाचार प्रचार गर्नुहोस् र संसारमा विस्तार गर्नुहोस्। आराधना गर्नुहोस्। प्रार्थना गर्नुहोस्। म तिनीहरू बाँकी अर्को पटक दिनेछु। सँगै प्रार्थना गरौं।

हामी के भन्न सक्छौं, प्रभु? हामी के भन्न सक्छौं? तपाईंले हामीलाई धेरै आशिष् दिनुभएको छ। तपाईंले हामीलाई मुक्तिको आशिष दिनुभएको छ। तपाईंले हामीलाई वचन, आत्माको आशिष् दिनुभएको छ। तपाईंले हामीलाई आफ्ना उद्धार गरिएका र प्रिय मानिसहरूको सभाद्वारा आशिष दिनुभएको छ। तपाईंले हामीलाई साथीहरू, परिवाहरु, तपाईंलाई माया गर्ने जीवन साथीहरूको आशिष दिनुभएको छ। तपाईंले हामीलाई एक अद्भुत ठाउँको साथ आशिष् दिनुभएको छ जहाँ हामी सङ्गति र आराधना गर्न सक्छौं। तपाईंले हामीले हामीले गाउन सक्ने सुन्दर गीतहरू, हामीले सुन्ने वाद्यहरूको आशिष दिनुभएको छ, जसले हाम्रो हृदयलाई आनन्दित तुल्याउँछ। तपाईंले हामीलाई तपाईंको सृष्टिको सुन्दरताको साथ आशिष दिनुभएको छ, जुन हामी, जो एक्लै छुटकारा पाएका छौं, तपाईंको प्रेमको उपहारको रूपमा पूर्ण रूपमा प्रशंसा गर्न सक्छौं, जुन संसारले सोच्दछ कि यो कुनै ब्रह्माण्डीय दुर्घटना हो भनरे। तपाईंले हामीलाई धेरै दिनुभएको छ। बुबा, यो ग्रेस कम्युनिटी चर्चको चहाना यो हो कि तपाईले चाहेको जस्तै कार्य गर्ने जुन हुन, प्रचार गर्ने, सिकाउने, सुसमाचार प्रचार गर्ने, आराधना गर्ने, प्रार्थना गर्ने। ती आधारभूत कुराहरूमा फर्किन, र यो जान्नको लागि कि कार्यक्रमहरू के छन् यो त्यति महत्त्वपूर्ण छैन। यी क्षेत्रहरूमा वफादार हुन व्यक्तिगत रूपमा हामीले के गर्छौं त्यो मात्र महत्त्वपूर्ण छ। यी दिनहरूमा हाम्रो केन्द्रबिन्दु तिखार्नुभएकोमा धन्यवाद। जसरी हामी सत्य देख्छौं, हामीलाई प्रतिक्रिया दिन विश्वासयोग्य हुन सकौ। हामी ख्रीष्टको नाउँमा प्रार्थना गर्छौं। आमेन।