रोमी अध्याय ६, र हामी हाम्रो बाइबललाई त्यो अध्यायमा फर्काउँछौं र हेरौं कि यदि हामी यस महान् अध्यायको यस अध्ययन पूरा गर्न सक्छौ कि सक्दैनौं, कम्तिमा यस श्रृंखलाको लागि। र आशा छ कि हामी अझै धेरै वर्षहरु को लागी एक व्यक्तिगत अध्ययन को लागी पछ्याउनेछौं। अब, हामी रोमी ६:१५-२३ सम्म हेर्दैछौं। मलाई यो तपाईको लागी पढ्न दिनुहोस्।

“अब के त? के हामी व्‍यवस्‍थाको अधीनमा छैनौं, तर अनुग्रहको अधीनमा छौं भनेर पाप गर्ने त? कदापि होइन। के तिमीहरू जान्‍दैनौ, आज्ञाकारी कमाराको रूपमा आफैलाई जसकहाँ समर्पण गर्छौ, जसको आज्ञा तिमी पालन गर्छौ, त्‍यसको कमारा पनि हुन्‍छौ? कि त मृत्‍युतिर लाने पापको कमारा अथवा धार्मिकतातिर लाने आज्ञाकारिताको? तर परमेश्‍वरलाई धन्‍यवाद होस्, कि तिमीहरू, जो एक पल्‍ट पापका कमारा थियौ अब जुन शिक्षाको नमूनामा तिमीहरू सुम्‍पिएका थियौ, त्‍यो हृदयले पालन गर्ने भएका छौ। तिमीहरू पापबाट मुक्त गराइएर धार्मिकताका कमारा बनेका छौ। तिमीहरूमा रहेको मानवीय कमजोरीको कारणले म तिमीहरूले बुझ्‍न सकिने भाषामा बोलिरहेको छु। किनकि जसरी तिमीहरूले एक पल्‍ट आफ्‍ना अङ्गहरूलाई अशुद्धता र झन्‌-झन्‌ बढ़ी अपराधका निम्‍ति समर्पण गर्‍यौ, अब त्‍यसरी नै पवित्रकरणको निम्‍ति आफ्‍ना अङ्गहरूलाई धार्मिकताको निम्‍ति समर्पण गर”।

“तिमीहरू पापका कमारा भएको बेलामा चाहिँ धार्मिकताको लेखि स्‍वतन्‍त्र थियौ। अब जुन कुराहरूमा तिमीहरू अहिले शर्माउँछौ, सो कुराहरूबाट तिमीहरूले के प्रतिफल पायौ? ती कुराहरूको अन्‍त्‍यचाहिँ मृत्‍यु हो। तर अब तिमीहरू पापबाट मुक्त भई परमेश्‍वरका कमारा भएका छौ, अनि तिमीहरूले पाउने प्रतिफलचाहिँ पवित्रकरण हो, र त्‍यसको अन्‍त्‍यचाहिँ, अनन्‍त जीवन। किनकि पापको ज्‍याला मृत्‍यु हो, तर परमेश्‍वरको सित्तैँको वरदान ख्रीष्‍ट येशू हाम्रा प्रभुमा अनन्‍त जीवन हो”।

रोमीहरूलाई पावलको पत्रको पहिलो तीन अध्यायहरूमा, उनले पापको पूर्ण पापपूर्णताको प्रस्तुत गरे। उसले एउटा तस्विर कोर्यो जुन डरलाग्दो छ, यसलाई हल्का रूपमा राख्नको लागि। र मानिसहरूले आफ्नो पाप बुझ्नुपर्छ। तिनीहरूले पापको पापपूर्णता बुझ्नुपर्छ, अन्यथा तिनीहरूले परमेश्वरको क्षमाशील अनुग्रहलाई कहिल्यै बुझ्न सक्ने छैनन्।

अब, जब कोही क्रिस्चियन बन्छ, पापको शक्ति टुटेको छ। पापको अत्याचारको अन्त्य भयो। र हामीले त्यो यहाँ रोमीको ६ औं अध्यायमा देखिरहेका छौं। जब पावलले अध्याय ३ र ४ मा विश्वासद्वारा धर्मी ठहराउने महान् सिद्धान्त प्रस्तुत गर्दछन्, तब उनले अध्याय ५, ६, ७ र ८ मा यसको परिणामहरूको व्याख्या गर्न सुरु गर्छन्।

ती परिणामहरू मध्ये एक हो पापको शक्तिलाई तोड्नु, पापको अत्याचारलाई तोड्नु, पापको बन्धनललइ तोड्नु हो। जब तपाईं क्रिश्चियन बन्नुहुन्छ, पापको बन्धन टुटेको हुन्छ। र यसैले हामी यस खण्डमा "पापबाट मुक्त" भनी दुई पटक लेखेको देख्छौं। पापबाट मुक्त। यहाँ पद १८ र यहाँ पद २२ मा सुसमाचार यो छ कि हामी पापबाट मुक्त पारिएका छौं।

अब, हाम्रो लागि कुनै अर्थ राख्ने एउटै तरिका भनेको पापको दास हुनु भनेको के हो भनेर जान्न पाउनु हो, जसको बारेमा उनले पद १७ र पद २० मा कुरा गरेका छन्। म तपाईंलाई सम्झाउन चाहन्छु। पाप, निस्सन्देह, मानव प्रवाहमा प्रवेश गरेको सबैभन्दा विनाशकारी, सबैभन्दा कमजोर पार्ने, सबैभन्दा पतित शक्ति हो। अन्तत यसले सबैलाई मार्छ र, परमेशवरको हस्तक्षेपकारी अनुग्रह बाहेक, सबैलाई अनन्त नरकमा पठाउनेछ।

बाइबलले यसलाई “शरापित कुरा” भन्दछ, यहोशू ७:१३ मा। धर्मशास्त्रमा यसलाई सर्पको विष र मृत्युको दुर्गन्धसँग तुलना गरिएको छ। यसलाई हाम्रो लागि १ यूहन्ना ३:४ मा "परमेश्वरको व्यवस्थाको उल्लंघन" भनेर परिभाषित गरिएको छ। अब, धर्मशास्त्रले पापलाई धेरै तरिकामा चित्रण गर्दछ। र म हामीले सिकिसकेको केही कुरामा फर्कन चाहन्न, तर एउटा सम्झानाको रूपमा, मलाई बाइबलले पापलाई वर्णन गर्ने केही तरिकाहरू बताउन दिनुहोस्।

सबैभन्दा पहिले, यसले पापले अपवित्र बनाउँछ भन्छ। यो आत्माको प्रदूषण हो। तपाईंले यसलाई यसरी देख्न सक्नुहुन्छ: आत्माको लागि सुनमा खिया जस्तै हो। यो सुन्दर अनुहारमा दाग कस्तो हुन्छ त्यो पाप आत्माको लागि हो। रेशमा दाग भएको जस्तो हो, नीला आकाशमा धुवाँ कस्तो हुन्छ। यो एक प्रदूषण हो। यसले आत्मालाई दोषले कालो बनाउँछ। यो यशैया ३० मा एक रगत लुगा हो। यो १ राजाहरु अध्याय ८ मा एक घातक सराप को घाउ हो। यो जकरिया अध्याय ३ मा फोहोर लुगा हो। र जकरिया ११:८ अनुसार परमेश्रले पनि पापीलाई घृणा गर्नुहुन्छ। पावलले यसलाई २ कोरिन्थी ७:१ मा "शरीर र आत्माको फोहोरता" भनेका छन्। त्यसैले, पाप अपवित्रता हो।

दोस्रो, बाइबलले हामीलाई पाप भनेको विद्रोह हो भनी बताउँछ। यसले परमेश्वरको वचनलाई कुल्चिन्छ। यसले परमेश्वरको व्यवस्थाको विरुद्धमा विद्रोह गर्छ। पाप हो, जसरी एक जना मानिसले भने, "परमेश्वरको हत्यारा हुनेथियो।" यदि पापको बाटो थियो भने, यसले परमेश्वरलाई हटाउनेथियो। यदि पापीको आफ्नो रोजाइ अनुसार हुने भएको भए परमेशवर हुनुहुनेथिएन।

तेस्रो, पाप कृतघ्नता हो। रोमी १ ले भन्छ, "न त तिनीहरू आभारी थिए।" अब्शालोम जस्तै, जो दाऊदको छोरा थिए, जसलाई बुबा राजाले उसलाई चुम्बन गरेका थिए र उसलाई आफ्नो हृदयमा लिएका थिए, तर पछि बाहिर गएर आफ्नै बुबा विरुद्ध देशद्रोहको षड्यन्त्र रचे। आफ्नो बुबाको सबै सम्पतिको प्राप्तकर्ता भएपछि उनी देशद्रोही बन्न पुगे। त्यसैले पापीले परमेश्वरको भलाइमा लिप्त हुन्छ, परमेश्वरको खजानामा लिप्त हुन्छ, आफ्नो वरपरको संसारमा परमेश्वरको आशिष्हरूमा लिप्त हुन्छ, र त्यसपछि परमेश्वरको मुख्य शत्रु शैतानको सेवा गरेर परमेश्वरलाई धोका दिन्छ। अनि पापी परमेश्वरका सबै उपहारहरूको दुरुपयोगमा बाँच्दछ।

चौथो, बाइबलले पाप निको नहुने कुरा भनेर भन्छ। यर्मिया १३: २३ ले भन्छ, "के इथियोपियालीले आफ्नो छाला परिवर्तन गर्न सक्छ? के चितुवाले आफ्नो दाग परिवर्तन गर्न सक्छ? त्यसोभए के तिमीहरु जो दुष्टका गर्न अभ्यस्त छौँ, तिमीहरू असल काम गर्न सक्छौ” अर्को शब्दमा भन्नुपर्दा, चितुवाले आफ्नो दाग वा इथियोपियालीले उसको छालाको परिवर्तको असम्भावना जस्तै तपाइसंग आफ्नो स्वभाव परिवर्तन गर्ने कुनै सम्भावना छैन।

पावलले तीतसलाई अध्याय १:१५ मा लेखेर भन्छन्, "तिनीहरूको विवेक -" त्यो तिनीहरूको भित्री भाग हो, जसले तिनीहरूको सही व्यवहारलाई उत्प्रेरित गर्छ "- त्यो अशुद्ध छ।" जोन फ्लाभेलले वर्षौं अघि भनेका थिए, "पश्‍चात्ताप गर्ने पापीको सबै आँसुहरू सृष्टिको शरु देखिको पानीको थोपा जति झरेका पनि पापलाई धुन सक्दैन। नरकमा अनन्त जलनले ज्वलन्त विवेकलाई सानो पापबाट शुद्ध गर्न सक्दैन।" पाप यति धेरै विनाशकारी छ, यो एकदमै नष्टकारी छ, यो यति निको नहुने छ कि नरकको अनन्तताले पनि यसलाई हटाउन सक्दैन।

पापलाई परमेश्वरले घृणा गर्नुहुन्छ भनेर बाइबलले पनि बताउँछ। यर्मिया ४४ मा, परमेश्वरले भन्नुहुन्छ, "यो घिनलाग्दो कुरा नगर जुन म घृणा गर्छु।" पाप पनि प्रबल छ। कालो रात जस्तै झुन्डिएको छ। यसले दिमागलाई हावी गर्छ, रोमी १:२१ मा भनिएको छ। यसले इच्छालाई हावी गर्छ, यो यर्मिया ४४:१५-१७ मा भनिएको छ। यसले यूहन्ना ३:१९-२१ मा भनिएको स्नेहलाई हावी गर्दछ।

र त्यसपछि पापले शैतानी नियन्त्रण ल्याउँछ। एफिसी २ ले भन्छ कि जो पापी हो "आकाशको शक्तिको राजकुमार अनुसार" हिँड्छ। ऊ अनाज्ञाकारिताको सन्तान हो। येशूले यूहन्ना ८:४४ मा भन्नुभयो, शैतानको छोराछोरी हौ।

अनि पापले जीवनमा दुःख ल्याउँछ। अय्यूब ५:७ मा भनिएको छ, "आगोको फिलिङ्गो माथि उड़ेझैँ, मानिस पनि दु:खकै लागि जन्‍मन्‍छ।।" रोमी ८ मा यो प्राणी खालीपन, बेकारको अधीनमा छ भन्छ। यसले मानिसको इज्जत खोस्छ, उसको शान्ति खोस्छ, उसको जीवनको अर्थ खोस्छ।

त्यसपछि अन्तमा, पापले आत्मालाई नरकमा पुर्‍याउँछ। प्रकाश २० ले भन्छ परमेश्‍वर र ख्रीष्टलाई नचिने सबैलाई आगोको कुण्डमा फ्याँकिने बारेमा कुरा गर्छ।

अब ती सबै भन्नु को तापर्यो पापको दास हुनुको अर्थ के हो भनेर सम्झाउनको लागि मात्र हो, एउटा भयानक अस्तित्व। र अझै पनि श्रापको कारण संसारमा आउने हरेक प्राणीको लागि यो सत्य हो, जस्तो कि हामीले चौथो अध्यायमा - वा तेस्रो अध्यायमा - आदममा देख्यौं। अब जब तपाईले पाप र यसको पापपूर्णता बुझ्नुहुन्छ, तब तपाईलाई पापबाट मुक्त हुनुको अर्थ के हो भनेर बुझ्न र धन्याबादी हुन सकिन्छ। र यो कस्तो महिमित छुटकारा हो।

र पद १५ देखि २३ सम्म मा पावलको सन्देश यहि हो। र म पछाडि जान चाहन्न र हामीले अध्याय ६ मा देखेका सबै समीक्षा गर्न चाहन्न, तर तपाईंले सम्पूर्ण अध्याय जान्न आवश्यक छ। त्यसोभए, यदि तपाईं यहाँ आउनु भएको छैन भने, ती भरेको टेपहरू लिनुहोस र यो अद्भुत अध्याय मार्फत परमेश्वरको वचन अध्ययन गर्नुहोस्।

केवल यो याद गर्नुहोस्, कि पावलको छलफल पद १५ मा एक विरोधी प्रश्न द्वारा गरिएको छ र हामीले भन्यौं कि यो विरोधीको प्रश्न हो। पावलले यो प्रश्न पहिले नै सुनिसकेका छन्। उनि अनुग्रहको प्रचार गरीरहेका छन त्यसैले कोही अनिवार्य रूपमा आउँछन् र भन्छन्, "ओह, अनुग्रह। अर्को शब्दमा, हामीले पाप गर्नुपर्छ किनभने हामी व्यवस्थाको अधीनमा छैनौं तर अनुग्रहको अधीनमा छौं। त्यो सहि हो? हामी अहिले स्वतन्त्र छौं। हामी अनुग्रहमा छौं। परमेश्वरले हाम्रो पाप क्षमा गर्नुहुन्छ ताकि हामी बाहिर जान सक्छौं र हामीले चाहेको सबै पाप गर्न सक्छौं।"

र सँधै अनुग्रहको सन्देशको विरोधीको आलोचना यो हो कि, त्यो अनुग्रहले अराजकतामा पुर्‍याउँछ, अनुग्रहले विरोधीको नेतृत्व गर्दछ, अनुग्रहले असीमित स्वतन्त्रतातर्फ डोर्‍याउँछ, अनुग्रहले दुर्व्यवहारमा डोर्‍याउँछ। र त्यसैले मानिसहरू भन्छन्, "तपाईले अनुग्रहको प्रचार गर्न सक्नुहुन्न। तपाईं मानिसहरूलाई खुकुलो बनाउन सक्नुहुन्न। तपाईंले कानून र नियमहरू प्रचार गर्नुपर्छ, "र यस्तै। र त्यसोभए, प्रश्न आउँछ कि के हामी व्यवस्थाको अधीनमा छैनौं, तर अनुग्रहको अधीनमा छौं भनेर पाप गरिरहौं? के अनुग्रहको अधीनमा भएका मानिसहरू अनियन्त्रित रुपमा पाप गर्छन? जवाफ हो, " परमेश्वरले रोकनुहोस। नाई नाई नाई।" र त्यो दोस्रो बिन्दुको जवाफ हो, । र पावलको यो जवाफ होईन, बिल्कुल होइन। अनुग्रह पापको लागि बहाना होइन। अनुग्रहले कहिल्यै कसैलाई मुक्त-पाङ्ग्रे पापीमा रूपान्तरण गर्दैन। ठ्याक्कै उल्टो।

र यसले हामीलाई पद १६ को स्वयंसिद्धतामा लैजान्छ। र यहाँ एक आत्म-स्पष्ट सिद्धान्त छ। यो केवल एक धेरै आधारभूत सिद्धान्त हो। "के तिमीहरू जान्‍दैनौ, आज्ञाकारी कमाराको रूपमा आफैलाई जसकहाँ समर्पण गर्छौ।" र तपाईं एक क्षणको लागि याहाँ रोक्न सक्नुहुन्छ। उसले भनेको मात्र हो कि हेर, यदि तपाईंले आफूलाई ख्रीष्टमा परमेश्वरको सेवकको रूपमा समर्पण गर्नुभएको छ भने, त्यो दासताको परिभाषा यो हो कि तपाईं उहाँको आज्ञा पालन गर्न आउनुभएको हो, उहाँको अवज्ञा गर्न होइन। तपाईंले स्वेच्छाले अनाज्ञाकारिताको लागि आफूलाई ख्रीष्टमा समर्पण गर्नुभएन, तपाईंले स्वेच्छाले आफूलाई आज्ञाकारिताको लागि उहाँमा समर्पण गर्नुभयो।

त्यसैले, हामीसँग नयाँ मालिक हुनुहुन्छ यो स्पष्ट सिद्धान्तमा त्यो स्वयंसिद्धतामा स्पष्ट छ, कि जब तपाईंले आफूलाई ख्रीष्टमा समर्पण गर्नुभयो, तपाईं धार्मिकताप्रति आज्ञाकारी हुनुभयो, पद १६ले भन्छ। अब, चाहे तपाईंले आफ्नो पहिलेको जीवनमा जस्तै पापको लागि आत्मसमर्पण गर्नुभयो, जसको परिणामस्वरूप मृत्यु भयो, वा तपाईंले आफूलाई आज्ञाकारितामा समर्पण गर्नुभयो जुन धार्मिकतामा परिणत हुन्छ, यो एक स्व-स्पष्ट तथ्य हो जब तपाईं आफूलाई कसैको दासको रूपमा समर्पण गर्नुहुन्छ, तपाईं प्रतिबद्ध हुनुहुन्छ। आफैले पालन गर्न। त्यसोभए, जब तपाईं क्रिश्चियन बन्नुहुन्छ, तपाईंले आफूलाई अनाज्ञाकारिताको जीवनमा समर्पित गरिरहनुभएको छैन, तपाईं आफूलाई आज्ञाकारी जीवनमा समर्पित गर्दै हुनुहुन्छ। त्यो सर्तहरूको परिभाषाको लागि आधारभूत छ।

र अब उप्रान्त, पद १६ अनुसार, हाम्रो मालिक पाप होइन। हाम्रो नयाँ मालिक आज्ञाकारिता हो। अनि हामी प्रभुको अधीनमा छौं जसले हामीमा धार्मिकताको लागि आज्ञाकारिता उत्पन्न गर्नुहुन्छ।

अब, मैले गत हप्ता भनेको कुरा फेरि सुन्नुहोस् र म यसलाई पुन: जोड दिन चाहन्छु। यो एक नैतिक बन्धन मात्र होइन, यो एक रचनात्मक चमत्कार हो। अर्को शब्दमा, जब तपाईं क्रिश्चियन बन्नुहुन्छ, तपाईं नैतिक रूपमा मात्र आज्ञाकारितामा बाध्य हुनुहुन्न, तपाईं रचनात्मक रूपमा एक आज्ञाकारी व्यक्ति बनाइनुहुनेछ। त्यसकारण, यो एक अनिवार्य मात्र होइन, यो एक तथ्य हो। एक ईसाई आज्ञाकारिता द्वारा विशेषता हो। येशूले भन्नुभयो, "यदि तिमीले मलाई प्रेम गर्छौ भने, तिमीले -" के? "- मेरा आज्ञाहरू पालन गर्छौं।" र नयाँ नियममा प्रश्न उठ्छ, यदि तपाईंले त्यसो गर्नुभएन भने, तपाईंले जे भन्‍नुभए तापनि तपाईंले उहाँलाई चिन्नुभएको हुन्न, किनकि जब तपाईं ख्रीष्टमा आउनुहुन्छ तपाईंले नयाँ मालिकसँग आफ्नो पहिचान पुष्टि गरिरहनुभएको हुन्छ र तपाईं रचनात्मक रूपमा एक आज्ञपालन गर्ने मा रूपान्तरित हुनुहुन्छ। त्यसैले, यो एक नैतिक बन्धन मात्र होइन, यो एक रचनात्मक चमत्कार हो। तपाईं आज्ञापालन गर्नु पर्ने मात्र होइन, तपाईं पालन गर्नुहुनेछ। यो हुने हो।

अब, यदि हामी ख्रीष्टमा आउनु अघि पापको बन्धनमा थियौं भने, अब हामी आज्ञाकारिताको बन्धनमा छौं। त्यसपछि अनुग्रह, हामीलाई नयाँ मालिक दिन्छ। अब, हामीलाई यो बुझ्न मद्दतको गर्नको लागि, हामी पद १६ को स्वयंसिद्ध पद १७-२२ सम्मको को तर्कमा जान्छौं। हामी यसमा अलिकति विगतको समयमा पुगेका थियौम, हेरौं कि हामी यसलाई पार गर्न सक्दैनौं।

यहाँ उनको तर्क छ। उनले पद १६ मा व्याख्या गरेका कुरालाई उनले कसरी व्याख्या गरेका थिए भन्ने कुरा यहाँ छ। यो दुई दासहरूको बीचमा विस्तारित भिन्नता हो। तपाईं या त पापको दास हुनुहुन्छ वा परमेश्वरको दास हुनुहुन्छ। तपाईं या त परमेश्वरको अनाज्ञाकारी हुनुहुन्छ, वा आज्ञाकारी हुनुहुन्छ। तपाईं कि त पापले तपाईंलाई जे भन्छ त्यही गर्नुहुन्छ, वा परमेश्वरले भन्नुभएअनुसार गर्नुहुन्छ। र हामी यसलाई विस्तार गर्दै जानेछौं।

तर पहिले सबै स्थितिमा हेरौं। भिन्नता स्थितिबाट, अभ्यासमा, प्रतिज्ञामा प्रवाह हुन्छ। दुई जनाको हैसियत हेर्नुस्, उनीहरुको अवस्था यही हो । पद १७ मा, “तर परमेश्‍वरलाई धन्‍यवाद होस्, कि तिमीहरू, जो एक पल्‍ट पापका कमारा थियौ अब जुन शिक्षाको नमूनामा तिमीहरू सुम्‍पिएका थियौ, त्‍यो हृदयले पालन गर्ने भएका छौ। तिमीहरू पापबाट मुक्त गराइएर धार्मिकताका कमारा बनेका छौ”।

अब, उनले यहाँ के भनेका छन। कि त्यहाँ मूलतः दुई स्थानहरू छन्। तपाईं या त पापको दास वा धार्मिकताको दास हुन सक्नुहुन्छ। त्यो स्थिति हो। त्याहाँ जम्मा दुई परिवार छन् । प्रत्येक व्यक्ति यी दुई परिवार मध्ये एक हो। यो या त तपाईंको जीवनको चिन्ह हो कि तपाईंले पापको आज्ञापालन गर्नुहुन्छ वा यो तपाईंको जीवनको चिन्ह हो कि तपाईंले धार्मिकताको आज्ञापालन गर्नुहुन्छ। यो हो पहिचान।

अब फेरि ध्यान दिनुहोस्, पद १७ मा, हामीले पछिल्लो पटक जे देख्यौं। तपाइलाई एउटा ढाँचामा खन्याइएको छ, त्यो शिक्षाको रूप हो, त्यो ढाँचाको विचार हो। जब तपाईं एक क्रिश्चियन बन्नुभयो, तपाईंको पुरानो आत्म पग्लियो र तपाईंलाई नयाँ ढाँचामा पुन: खन्याइयो, जुन ढाँचा सुसमाचारका सिद्धान्तहरूले गठन गरेको हो। र यसरी तपाईलाई सुसमाचारको ढाँचामा खन्याइयो र तपाईलाई नयाँ सृष्टिको रूपमा बाहिर निकालियो। र अब तपाईंको जीवनशैलीले त्यो सृजित चमत्कार प्रकट गर्नेछ र त्यसपछि तपाईंले शैतानको प्रभुत्वमा रहेको व्यक्तिको रूपमा प्रतिक्रिया दिनुहुनेछैन तर तपाईंले परमेश्वरको प्रभुत्वमा रहेको व्यक्तिको रूपमा प्रतिक्रिया दिनुहुनेछ। एफिसी २:१० मा यसको अर्थ यही हो जब यसले तपाईंलाई असल कामहरूका लागि सृष्टि गरिएको हो भनी भन्छ। तपाइलाई नयाँ ढालमा खन्याइको छ। पुरानो कुरा पग्लिएको छ । यो सकिसक्यो। र तपाईलाई पुन: गरिएको छ।

अब, यसको मतलब हामी धार्मिकताको प्रशंसा गर्छौं भन्ने होइन। यसको मतलब हामी धार्मिकता चाहन्छौं भन्ने होइन। यसको मतलब यो होइन कि हामी धर्मी बन्न खोजिरहेका छौं। यसको मतलब यो होइन कि हामीले हाम्रो दैनिक जीवनमा धार्मिकताको अभ्यास गर्न खोजिरहेका छौं। यसको मतलब हामी शक्ति, नियन्त्रण र धार्मिकताको प्रभावमा आएका छौं। हामी रूपान्तरण भएका छौं। र तपाईले यो बुझ्नु पर्छ। यदि तिनीहरूले बुझेन्नन भने मानिसहरू यस खण्डमा धेरै भ्रमित हुन्छन्। एकचोटि तपाईं पापको अत्याचारद्वारा, तपाइ पापको शासनद्वारा, तपाईं शासित हुनुहुन्थ्यो। र अब तपाईं धार्मिकताको अत्याचारद्वारा, र धार्मिकताको शासितद्वारा शासित हुनुहुन्छ। परमेश्वरले हामीमा धार्मिकताको अविनाशी बीउ रोप्नुहुन्छ। यो हाम्रो मालिक बन्छ। र १ यूहन्ना ३: ९-१० ले बताउँछ कि हामी अब कुनै पनि तरिकाले पाप गर्न सक्दैनौं जसरी हमीले गरेका थियौ त्यसैले यो प्रश्न मूर्खता हो।

के हामी अनुग्रहको अधीनमा भएकाले पापमा लागिरहने हो? पक्कै होइन। हामी अनुग्रहको अधीनमा छौं भन्ने तथ्यले यसलाई सम्भावनाको रूपमा पनि रोक्छ। हाम्रो पापमा एक रोक हुन जाँदैछ। हाम्रो परिवारको लागि परमेश्वरलाई धन्याबाद दिनुहोस्, किनकि जब हामी आज्ञाकारिता र धार्मिकताको परिवारमा आएका थियौं, प्रभुको परिवारमा, हामी पापको अत्याचारबाट मुक्त भयौं। यो धेरै महत्त्वपूर्ण छ किनभने यसको व्यावहारिक अर्थ भनेको तपाईंले पाप गरिरहनु परदैन। यसको मतलब यही हो। पाप अब तपाईको मालिक होइन। तपाईंले त्यो बुझ्नुभयो? तपाइले अब पाप गरिरहनु परदैन। र हामीले त्यसो गर्दा यसले धेरै मूर्ख बनाउँछ। हामीले त्यसो गरिरहनु परदैन।

अब, तपाईं क्रिश्चियन हुनु अघि तपाईंले पाप गर्नुपर्थ्यो किनभने पाप तपाईंको मालिक थियो र तपाईंसँग अर्को विकल्प थिएन। र त्यसैले, तपाईंले गर्नुभएका सबै, तपाईंको उत्कृष्ट पनि, फोहोरको लुगाहरू थिए। तिपाइले मात्र पाप, पाप, पाप, गरिरहनु भयो। र तपाईंले राम्रो काम गर्दा पनि, तपाईंको नराम्रो मनसाय थियो किनभने यो परमेश्वरको महिमा गर्नको लागी थिएन, यो सम्भवतः आफ्नो बारेमा राम्रो महसुस गर्न, वा केही नैतिक स्तर अनुरूप थियो। र परमेश्वरको महिमा नगर्ने कुनै पनि पाप हो। त्यसैले यो पाप, पाप, पाप, पाप थियो। जब तपाईं एक क्रिश्चियन बन्नुभयो, पापले तपाईंमाथि अत्याचार गरेन, हामीले देख्दै आएका छौं। महान विचार।

अब हामी परमेश्वरका दास हौं। अब हामी धार्मिकताका सेवक हौं। अब हामीलाई आज्ञाकारी हुन बोलाइएको छ। के हामी पाप र अधर्ममा लागिरहने हो? हास्यास्पद। यो सुन्नुहोस्। तपाईं क्रिश्चियन हुनु अघि तपाईं स्वतन्त्र हुनुहुन्थिएन। मानिसहरू भन्छन्, "ओह, म आफ्नो स्वतन्त्रता त्याग्न चाहन्न। केटा, म क्रिस्चियन बन्न र संकुचित हुने छैन र त्यो सबै।" तपाई स्वतन्त्र हुनुहुन्थिएन। तपाईलाई थाहा छ - तपाई पापको पूर्ण बन्धन-दास हुनुहुन्छ। यो सबै तपाईंले सधै गर्नुहुन्छ। मानिसहरू आफू स्वतन्त्र भएको ठान्छन्। तिनीहरू स्वतन्त्र छैनन्। त्यो स्वतन्त्रता होइन।

जब तपाईं क्रिश्चियन बन्नुभयो, तपाईं स्वतन्त्र हुनुभयो। तपाईं आफ्नो जीवनमा पहिलो पटक स्वतन्त्र हुनुहुन्छ। गल्ती गर्न स्वतन्त्र होइन। तर के गर्न स्वतन्त्र? ठीक कुरा गर्न, पहिलो पटक। बुझ्नुभयो? त्यो कतै लेख्नुहोस्। यो धेरै महत्त्वपूर्ण छ, धेरै आधारभूतछ। जब तपाईं क्रिस्चियन बन्नुहुन्छ, तपाईंले भन्नुहुन्छ, "ओह, मलाई ख्रीष्टमा स्वतन्त्रता छ। अब म जे चाहन्छु त्यो गर्न सक्छु।” होइन होइन। होइन, तपाईं अहिले पाप गर्न स्वतन्त्र हुनुहुन्न, तपाईं आफ्नो जीवनमा पहिलो पटक सही काम गर्न स्वतन्त्र हुनुहुन्छ। र यो राम्रो स्वतन्त्रता हो।

यसको मतलब यो हो कि तपाईंले मुक्ति पाउनु अघि तपाईंसँग कुनै विकल्प थिएन, अब तपाईंसँग विकल्प छ। र किनभने पाप तपाईंको मालिक होइन, तपाईंले सही के हो रोज्न सक्नुहुन्छ। के यो महान छैन? त्यसोभए, क्रिस्चियनहरू गलत गर्न स्वतन्त्र भएका मानिसहरू होइनन्, तिनीहरू मानिसहरू हुन् जो पहिलो पटक सही गर्न स्वतन्त्र छन्। अब के यसले तपाईंलाई ईसाई स्वतन्त्र बारे फरक दृष्टिकोण दिन्छ?

मानिसहरू भन्छन्, "केटा, तिमीलाई थाहा छ, अब तिमी क्रिश्चियन हौ, तिमी अनुग्रहमा छौ। हामीले यसको बारेमा चिन्ता लिनु पर्दैन, र हामीले त्यसको बारेमा चिन्ता लिनु पर्दैन, हामी के गर्न सक्छौं - "त्यो बिन्दु होइन। वास्तवमा, यदि तपाईं त्यसरी जीउनु हुन्छ भने, म तपाईको बारेमा संक्का लाग्छ कि तपाईं अनुग्रहको अधीनमा हुनुहुन्छ कि हुनुहुन भनेर। क्रिश्चियन हुनुको माहान स्वतन्त्रता भनेको पहिलो पटक सही काम गर्ने स्वतन्त्रता हो।

त्यसैले, दुई दासत्व। र हामीले उनीहरूको स्थिति देख्यौं। एउटा जन्मबाट सुरु हुन्छ र अर्को नयाँ जन्ममा सुरु हुन्छ र तपाईं या त पापको बन्धनमा हुनुहुन्छ वा धार्मिकताको बन्धनमा हुनुहुन्छ। र यदि तपाईं क्रिश्चियन हुनुहुन्छ भने, तपाईं पापबाट मुक्त हुनुभएको छ, तपाईं अब त्यो पुरानो मालिकको हुनुहुन्न, धार्मिकता तपाईंको मालिक हो, आज्ञाकारिता तपाईंको मालिक हो, प्रभु तपाईंको मालिक हुनुहुन्छ र तपाईंलाई रचनात्मक रूपमा आज्ञाकारी बनाइएको छ, र नैतिक रूपमा पनि पालन गर्न बाध्य हुनुहुन्छ। तपाईं पालन गर्न सक्नुहुन्छ र तपाईंले गर्नुपर्छ।

अब, स्थितिबाट अभ्याससम्म हेरौं, पद १९। र यो एउटा रोचक सुरुवात हो। उनी भन्छन, “तिमीहरूमा रहेको मानवीय कमजोरीको कारणले म तिमीहरूले बुझ्‍न सकिने भाषामा बोलिरहेको छु”। यो सबैभन्दा रोचक कथन हो। उनी भन्छन कि म तपाईंलाई यो महसुस गर्न चाहन्छु कि म यहाँ मालिक र दासहरूको बारेमा तपाईंको मानवताको आवासको रूपमा एक समानता प्रयोग गर्दैछु। अर्को शब्दमा, अलौकिक अनन्त बुझ्न नसकिने चमत्कारी डेटालाई यी सानो सानो टाउकोमा राख्न गाह्रो छ। र पावल भन्छन्, "म तिमीलाई सकेसम्म राम्रोसँग समायोजन गर्ने प्रयास गर्दैछु। त्यसैले म मानिसको चालअनुसार बोल्दैछु।” अर्को शब्दमा, "म यसलाई दास र मालिकको मानवीय समानतामा ल्याउँदैछु ताकि म तपाईंको मानवताको कमजोरीलाई समायोजन गर्न सकूँ”।

र मलाई लाग्छ कि यो महत्त्वपूर्ण छ कि पावलले त्यसो भन्छन, किनकि तपाईले कहिल्यै फेला पार्नुहुने कुनै पनि समानतामा, त्यहाँ सधैं मानव समानतामा टुट हुन्छ, होइन र? र केही व्यक्तिहरूले यो दास/मास्टर सम्झौता सुन्छन् र तिनीहरूले त्यो समानतालाई सबै बाटोमा पछ्याउने प्रयास गर्नेछन् र तिनीहरूमा प्रकारको भ्रममा पर्नेछन्। र त्यसैले उनी भन्छन्, “हेर, यो हाम्रो पतनले आवश्यक बनाइएको आवास हो। हामी यसलाई हामीले सकेसम्म राम्रो तरिकाले बुझ्ने प्रयास गरिरहेका छौं।”

नोटको रूपमा, उनी भन्छन्, "म तिम्रो 'शरीरको कमजोरी' को कारणले यसरी बोल्छु।" अब यो धेरै महत्त्वपूर्ण शब्द छ। हामी यसलाई फेरि हेर्न जाँदैछौं जब हामी रोमीहरू मार्फत जान्छौं, धेरै मुख्य शब्द। यसको अर्थ "हाम्रो मृत्यु" हो। यो पद १२ मा हामीले देखेको शब्दको समानान्तर शब्द हो, "तपाईंको नश्वर शरीर।" तपाइको नश्वर शरीर। र त्यहिँ पापले यसको मुख्या बाटो फेला पार्छ। र त्यसैले उनी भन्छ कि यो तपाइको मृत्युको कारण हो, तपाईंको पापको शरीर, तपाईंको मानवता, जहाँ पाप बस्छ। नयाँ तपाई होइन, पवित्र तपाई जसको बारेमा हामीले कुरा गर्यौं, नयाँ बौरिउठको तपाई जीवनको नयाँतामा हिंड्दै गरेको तपाई होइन, अनन्तको लागि उपयुक्त नयाँ सृष्टि होइन, तर पाप जुन तपाईको नश्वर शरीरमा छ, जुन तपाईको मानवतामा छ, जुन तपाईको शरीरमा छ। शरीर पापबाट प्रभावित मानिसको संकाय हो।

र हामी क्रिस्चियन भएता पनि, जबसम्म हामीमा मानवता छ, जबसम्म हामी यी पतित शरीरहरूमा बेरिएका छौं, हामीले पापसँग संघर्ष गर्नेछौं। नयाँ सृष्टिमा पाप होइन, तर शरीरमा पाप हो, जसले हामीलाई महिमित नगरे सम्म नयाँ सृष्टिलाई घेर्छ। र हामीले त्यो पहिले हाम्रो अध्ययनमा देख्यौं। र हामी हाम्रो बुझाइमा कमजोर छौं। हाम्रो पतनको कारण हामी कमजोर छौं। र यसैले पावलले हामीलाई मानव समानताको साथ समायोजन गर्दै छन्।

अब, उनी पद १९ मा अगाडि बढ्छन्। “किनकि जसरी तिमीहरूले एक पल्‍ट आफ्‍ना अङ्गहरूलाई अशुद्धता र झन्‌-झन्‌ बढ़ी अपराधका निम्‍ति समर्पण गर्‍यौ, अब त्‍यसरी नै पवित्रकरणको निम्‍ति आफ्‍ना अङ्गहरूलाई धार्मिकताको निम्‍ति समर्पण गर”। यो एक महान, महान सत्य हो। अब उसले हाम्रो स्थितिको बारेमा कुरा गर्दैन, हाम्रो अभ्यासकोबारेमा कुरा गरिरहेको छन। उनले पहिले नै बताएका छन् कि हामीसँग नयाँ मालिक हुनुहुन्छ, पद १८ मा, हामी पापबाट मुक्त भएका छौं र धार्मिकताका सेवक भएका छौं। त्यो हाम्रो स्थिति हो। हामी धार्मिकताका सेवकहरू हौं, हामी धार्मिकतालाई प्रतिक्रिया दिन्छौं, हामी आज्ञाकारितालाई प्रतिक्रिया दिन्छौं, हामी परमेश्वरलाई जवाफ दिन्छौं, र अब सबैभन्दा चाखलाग्दो कुरा के छ भने उनले पद १९ मा भन्छन्, “किनकि जसरी तिमीहरूले एक पल्‍ट आफ्‍ना अङ्गहरूलाई अशुद्धता र झन्‌-झन्‌ बढ़ी अपराधका निम्‍ति समर्पण गर्‍यौ, अब त्‍यसरी नै पवित्रकरणको निम्‍ति आफ्‍ना अङ्गहरूलाई धार्मिकताको निम्‍ति समर्पण गर”।

अर्को शब्दमा, उनी भन्छन, "तिमी यो हौ" पद १८ मा, र अब पद १९ मा उनी भन्छन, "अब यसरी काम गर।" अब त्यस्तै व्यवहार गर्। आफ्नो अभ्यास आफ्नो स्थिति संग मेल खाओस। उनले पद १९ मा एक व्यक्तिको प्रकृति, प्रकृतिको बारेमा कुरा गरिरहहेका छैनन्। उनले पद १७ र १८ मा यसको बारेमा कुरा गरेका थिए। तपाईं प्रकृतिद्वारा पापको सेवक हुनुहुन्छ वा नयाँ प्रकृतिद्वारा परमेश्वरको सेवक हुनुहुन्छ। तर उसले अब तपाईको जीवनशैलीको बारेमा कुरा गरिरहेको छ र उसले तपाईको जीवनशैलीले तपाईको प्रकृतिसंग मिल्नुपर्दछ भनिरहेको छ। अब तपाई पापको दास हुनु पर्दैन, अब तपाई धर्मिताको सेवक हुनुहुन्छ, त्यसैले त्यस्तै व्यवहार गर्नुहोस्। र, निस्सन्देह, शरीर अगाडि बाटोमा जान चाहन्छ र हामी पत्ता लगाउनेछौं जब हामी अध्याय ८ मा पुग्नेछौ र तपाइँको शरीरसँग कसरी व्यवहार गर्ने भनेर। पावलले मूलतः "यसलाई मार" भन्छन्। र हामी अध्याय ८ मा पुग्दा कसरी मार्ने पत्ता लगाउनेछौं।

तर उनले यहाँ भन्छन किनकि पाप गर्नु पर्दैन, त्यसैले पाप नगर्नुहोस्। र यो तस्वीर धेरै स्पष्ट छ। सबैभन्दा पहिले, " जसरी तिमीहरूले एक पल्‍ट आफ्‍ना अङ्गहरूलाई अशुद्धता र झन्‌-झन्‌ बढ़ी अपराधका निम्‍ति समर्पण गर्‍यौ;" यो विगतमा हो, यसले पहिलो परिवारको वर्णन गर्दछ, जो परिवार पापको स्थितिमा छन । तिनीहरूको अभ्यास भनेको तिनीहरूका सदस्यहरूलाई निरन्तर रूपमा उपज दिनु हो - फेरि तपाइँको शारीरिक क्षमताहरू, तपाइँको मानवतासँग - पाप गर्नको लागी। त्यो उनीहरुको जीवन शैली थियो । तिनीहरूले गर्न सक्ने सबै यहि थियो। तिनीहरूले आफ्ना शरिरको सदस्यहरूलाई अशुद्धताको दास बनाउँछन्। त्यो आधारभूत हो। तिनीहरूको लागि यो जीवन हो।

"सदस्यहरू" शब्द फेरि, याद गर्नुहोस् यसको अर्थ "शारीरिक अंगहरू, शरिर, नश्वर शरीर।" तपाइले देख्नुभयो, पापको अवस्थामा भएको व्यक्तिसँग कुनै विकल्प छैन। उसले उपज दिनु पर्छ, र त्यो शब्दको अर्थ "प्रस्तुत गर्न" वा "प्रस्ताव" हो। उसले आफ्नो शरीर पापलाई सुम्पिदिन्छ। उसले “अशुद्धता” शब्द पनि प्रयोग गर्छ। त्यो भित्री प्रदूषणको शब्द हो। अनि त्यसपछि उनले “अधर्म” शब्द प्रयोग गर्छ। त्यो बाहिरी अधर्मको शब्द हो।

त्यसैले, उनी भन्छन कि तपाईं क्रिश्चियन बन्नु अघि, जब तपाईं पापको परिवारमा हुनुहुन्थ्यो, तपाईं भित्रबाट प्रदूषित हुनुहुन्थ्यो र तपाईं बाहिर खराब हुनुहुन्थ्यो। तपाईंले भर्खरै आफूलाई आन्तरिक र बाह्य रूपमा त्यसमा समर्पण गर्नुभयो। त्यहाँ कुनै विकल्प समावेश छैन, बिल्कुल कुनै विकल्प छैन। अपरिवर्तित व्यक्तिमा पापको शरीर - अब सुन्नुहोस् - मानिसको स्वभाव सँग पूर्ण मेलमिलापमा छ। मानिसको स्वभाव पाप हो। र मानिसको शरीर पापी छ। त्यसैले उसको स्वभाव र उसको शरीर पूर्णतया मेलमिलापमा छ। उसको आत्मा र शरीर उसको मालिकको रूपमा पापमा सहमत छ, र त्यसैले उसले पाप गर्छ, निरन्तर खराबी गर्दै - निरन्तर।

अब, यो प्रगति याद गर्नुहोस्। तिमीले आफ्नो शरीरका अङ्गहरू पापको, अशुद्धता र अधर्ममा दास्तवमा सुम्पिदियौ। र त्यसपछि यो भन्छ, "अधर्मको लागि," सबैभन्दा रोचक। सोच्नुहोस् पापले के निम्त्याउँछ? के? पाप। थप पाप। पापले पाप जन्माउँछ। यो क्यान्सर हो, मान्छे। यो क्यान्सर हो। यसले आफैलाई पुन: उत्पादन गर्दछ। यो एक निर्दय मालिक हो।

ओस्कर वाइल्ड, महान लेखक, प्रतिभाशाली दिमाग, धेरै सम्मानित मानिस, गोप्य रूपमा समलिङ्गी सम्बन्ध र अन्य विकृत व्यवहारमा संलग्न थिए, र पत्ता लगाइयो। र उनले लेखे, "मैले बिर्सेको छु कि मानिस मा के गोप्य छ भनेर, ऊ कुनै दिन घरको छतबाट ठूलो स्वरले कराउनेछ।" पापले पाप जन्माउँछ। पत्ता लागेको छ। यसलाई रोक्ने कुनै उपाय छैन।

म सँधै सिन्क्लेयर लुईसको बारेमा सोच्दछु, जो साहित्यिक संसारको टोस्ट थिए, र उनी ईसाई धर्मको खिल्ली उडाउन चाहन्थे त्यसैले उनले एल्मर ग्यान्ट्री लेखे। र एल्मर ग्यान्ट्री क्रिश्चियन प्रचारकहरू र सुसमाचारवादमा विस्फोट थिए, चित्रित चरित्रलाई बाइबल-पाउन्डिङ, येशू-प्रचार, शराबी, व्यभिचारी, र चोर, सबै खराब बनाए। साहित्यिक संसारले सिन्क्लेयर लुईसलाई टोस्ट गर्यो र थोरै मानिसहरूलाई थाहा छ कि उनषि रोम शहर बाहिर कतै तेस्रो-दरको क्लिनिकमा मद्यपान गरेर मर्यो, पूर्ण रूपमा विनाश भयो।

तपाईं पापबाट मुक्त हुनुहुन्न, यो आफै जन्मिन्छ। र उसले भनेको यही हो। तपाईं पापको अधीनमा हुनुहुन्थ्यो, र तपाईंको स्थिति पापको बन्धनमा थियो, तपाईंको अभ्यास पनि त्यहाँ थियो र पापले पापलाई जन्मायो, पापलाई जन्मियो, पापलाई जन्मियो, पापलाई जन्मियो, पापलाई जन्मियो र हामीले देख्नेछौं। एक क्षण, त्यहाँ ती सबैको अन्तिम अन्त्य छ।

तर उनी यसो भन्छन, "अब तपाईलाई नयाँ मालिकमा अनुवाद गरिएको छ।" जसरी तपाईंले विगतमा त्यसो गर्नुभयो - पद १९ मा फर्केर हेर्नुहोस् - त्यसैगरि अहिले पनि, वर्तमान, प्रस्ताव, तपाईंको शारीरिक अङ्ग सेवकहरूलाई धार्मिकतामा अर्पण गर्नुहोस् जसले के उत्पादन गर्छ? पवित्रता। जसरी तपाईका शरिरका सदस्यहरू १०० प्रतिशत ख्रीष्ट अगाडि पापमा झुण्डिएका थिए, त्यसरी नै अब तिनीहरू १०० प्रतिशत ख्रीष्ट देखि नै धार्मिकतामा समर्पित हुनुपर्छ। अब सम्झनुहोस्, नयाँ सृष्टिको आत्मा पापरहित छ, यो म होइन, यो ममा, मेरो मानवतामा पाप हो। शारीरिक अंगहरू, हाम्रो मृत्यु, हाम्रो पतन, हाम्रो भ्रष्ट मानवता उपज हुनुपर्छ। र मैले पहिले भनें, पहिलो पटक हामीसँग विकल्प छ। त्यो हाम्रो स्वतन्त्रता हो।

र त्यसोभए, हामी रोमीको अध्याय १२ मा पूर्वावलोकनको रूपमा आउँछौं र हामी यी परिचित शब्दहरू सुन्छौं, "यसकारण भाइहरू, म तिमीहरूलाई परमेश्वरको कृपाले बिन्ती गर्दछु कि तिम्रो आफ्नो - "के? "- शरीर।" समस्या कहाँ छ? यो शरीर छ, हैन? र यसैले उसले "तिम्रो आत्मालाई प्रस्तुत गर्" भनेको छैनन्। तिम्रो आत्मा नयाँ सृष्टि हो। उसले "आफ्नो भित्री मानिसलाई प्रस्तुत गर्" भनेका छैनन्। त्यो रूपान्तरण भएको छ। आफ्नो के प्रस्तुत गर? तपाइको शरिर। किनभने त्यहीँ युद्धभूमि छ, तिम्रो पतनमा, तिम्रो मानवतामा। र यसैले पावल कोरिन्थीहरूलाई पनि भन्छन्, "मैले मेरो शरीरलाई अधीनमा ल्याउन पिट्छु।" तपाईले यसलाई वास्तवमै नियन्त्रण गर्नुपर्दछ। १ थेसलोनिकी अध्याय ४ पढ्नुहोस् र हेर्नुहोस् कि शरीरले हामीलाई कसरी दुष्टमा तान्दछ भनेर।

र यसैले, उ भन्छ कि तपाईंले आफूलाई यसरी समर्पण गर्नुभयो, " अब धार्मिकताको दासको रूपमा आफ्नो शरीरका अंगहरू समर्पण गर्।" तपाईंले यो गर्नुहुनेछ किनभने तपाईं नयाँ हुनुहुन्छ, तर यो सधैं गर्नुहोस् किनभने तपाईं सक्नुहुन्छ। त्यो बुझ्नुहुन्छ ? तपाईंले यो गर्नुहुनेछ, तर यो सबै समय गर्नुहोस्। तपाइले यो कुनै बेला गर्नुहुनेछ। तपाईंले यो गर्नुहुनेछ किनभने तपाईं नयाँ हुनुहुन्छ, तर यो सधैं गर्नुहोस्। अर्को शब्दमा - अब ध्यान दिएर सुन्नुहोस् - जब तपाईं येशू ख्रीष्टमा मुक्तिमा आउनुभयो, परमेश्वरको अनुग्रह तपाईंलाई पाप गर्न र त्यसबाट टाढा जान अनुमति दिनको लागि दिइएको थिएन, तर तपाईंले कहिल्यै पाप गर्न नपरोस् भनेर बनाउनको लागि। त्यो बुझ्नुहुन्छ ? ठूलो भिन्नता छ। मलाई लाग्दैन धेरै मानिसहरूले यो बुझ्छन् भनेर।

त्यसोभए, क्रिश्चियन हुनुको सम्पूर्ण विचार पापबाट दण्डहीनता होइन, क्रिश्चियन हुनुको सम्पूर्ण विचार यो हो कि तपाईंले पाप नगर्नु हो। तपाईं भन्नुहुन्छ, "अब एक मिनेट पर्खनुहोस्। के हामी त्यो गर्न सक्छौं?" प्राविधिक रूपमा सक्छौ। व्यावहारिक रूपमा, सक्देनौ। किनभने पतन हाम्रो बाटोमा आउँछ। तर हामी यसलाई अझ धेरै गर्न चाहन्छौं। र यहाँ प्रगति हेर्नुहोस्। "आफ्ना अङ्गहरूलाई धार्मिकताको निम्ती समर्पण गर

-" के? "- पवित्रता।" "धार्मिकता" को अर्थ "सही गर्नु हो।" धार्मिकताले सही काम गर्छ। पवित्रता पूर्णताको अवस्था हो। जसरी अधर्मले अधर्ममा डोर्‍याउँछ, ठीक गर्नाले आत्मिक पूर्णता, आत्मिक पूर्णता, पापबाट पूर्णतया अलग हुनेतर्फ डोर्‍याउँछ। पवित्रताको अर्थ यही हो।

मार्टिन लोयड जोन्स, जसले प्रायः यस्तो ग्राफिक तरीकाले विचारहरू समात्छन्, यसो भन्छन्, “जब तपाईं धर्मी जीवन जिउनुहुन्छ र यसलाई आफ्नो सम्पूर्ण शक्ति र बलले, र तपाईंको सबै समय र सबै कुराले अभ्यास गर्दै जानुहुन्छ, तपाईंले देख्नुहुने छ कि जुन प्रक्रिया पहिले चलेको थियो, तर जब तपाई खराबबाट खराब हुँदै जानुभयो र नीच र भ्रष्ट बनुभयो, त्यो पूरै उल्टो भयो। तपाईं अझ सफा र सफा, र शुद्ध र शुद्ध, र पवित्र र पवित्र बन्नुहुनेछ, र परमेश्वरको पुत्रको छविमा थप र अधिक अनुरूप हुनुहुनेछ”। भनाइ बन्द।

अब, हेर्नुहोस्, यो फरक छ, होइन र? त्यो नयाँ प्रकृतिको कामको भिन्नता हो जुन पुरानो प्रकृतिको कामको तुलनामा। यही फरक छ रोमी ६ को दोस्रो आधामा, प्रभु, मालिकको अधीनमा हुनु,र पाप मालिको अधिनमा हुनु यही फरक छ । त्यसोभए हामी पापीहरू तल, तल, तल, तल जाँदा ठूलो र ठूलो शुद्धता, ठूलो र ठूलो पवित्रतामा अगाडि बढ्छौं।

मलाई फुटनोट थप्न दिनुहोस्। कोही पनि उभिदैनन्। र क्रिस्चियनहरू जसले आफूलाई अनुग्रहको गलत बुझाइ अन्तर्गत पाप गर्न अनुमति दिन्छ वा तिनीहरूले शरीरमा दिएका कारणले तिनीहरूमा यो समान सिद्धान्त काम गर्ने भेट्टाउनेछन् जुन एक अविश्वासीमा काम गरिरहेको छ, पापले पापमा डोराउन्छ, पाप गर्न, पाप गर्न, पापमा लैजान्छ। त्यसैले प्रत्येक दासत्व विकासशील दासत्व हो। न त उभिरहदैन।

जब इजरायल मिश्रमा थियो - यदि म एक समानता उधारो लिन सक्छु भने - परमेश्वरले फारोलाई आज्ञा दिनुभयो। धेरै मानिसहरूलाई यो आज्ञा थाहा छ, "मेरा मानिसहरूलाई दिनुहोस् -" के हो? "- जान।" बाँकी थाहा छ ? त्यो सबै कुरा थिएन। परमेश्वरलले के भन्नुभयो सुन्नुहोस्। "मेरा मानिसहरूलाई जान देउ ताकि तिनीहरूले मेरो सेवा गर्नेछन्।" यदि तपाईंले त्यो भाग बुझ्नुभएको छैन भने तपाईंले आदेश बुझ्नुभएको छैन। "मेरा मानिसहरूलाई जान देउ ताकि तिनीहरूले मेरो सेवा गर्नेछन्" आफू खुसी काम गर्न कसैलाई पनि बन्धनबाट मुक्त गरिएको थिएन। जब हामी बन्धनबाट छुटकारा पाएका थियौं, हामीले परमेश्‍वरले चाहनुभएका कुराहरू गर्नुपर्छ।

उहाँले भन्नुभएन, "मेरा मानिसहरूलाई जान देऊ ताकि तिनीहरू आफ्नो बाँकी जीवन वरिपरि घुम्न सकून्।" उनीहरुलाई आफ्नो इच्छा अनुसार घुम्न र मन लागे अनुसार गर्न दिनु थिएन । नयाँ मालिकप्रति प्रतिबद्ध हुन र उहाँको सेवा गर्नको लागि उनीहरूलाई मिश्रमा उनीहरूका क्रूर मालिकहरूको दासत्वबाट छुटकारा दिनको लागि तिनीहरूको लागि परमेश्वरको योजना थियो। यो सिक्न एक पूरै पुस्ता लाग्यो। त्यसोभए, हामी आफूले चाहेको काम गर्नको लागि पापबाट मुक्त भएका छैनौं, हामीले उहाँको इच्छाअनुसार गर्न पापबाट मुक्त भएका छौं। त्यसैले, पद १५ मा सोधिएको प्रश्न हास्यास्पद प्रश्न छ।

अब, अन्तमा, पावलको विरोधाभास थप एक कदम जान्छ, र उसले प्रतिज्ञाको बारेमा कुरा गर्छ। यी दुई दासत्व कहाँ पुग्छन् ? किनभने तिनीहरू निश्चित रूपमा दुई फरक ठाउँहरूमा समाप्त हुन्छन्। पद २० लाई हेर्नुहोस्। सर्वप्रथम, पापको अन्त्य कहाँ हुन्छ? “तिमीहरू पापका कमारा भएको बेलामा चाहिँ धार्मिकताको लेखि स्‍वतन्‍त्र थियौ। अब जुन कुराहरूमा तिमीहरू अहिले शर्माउँछौ, सो कुराहरूबाट तिमीहरूले के प्रतिफल पायौ? ती कुराहरूको अन्‍त्‍यचाहिँ- "के हो? "- मृत्यु हो”।

यी दुई पदहरूलाई ध्यान दिनुहोस्। तिनीहरू धेरै सरल छन्, र अझै पनि तिनीहरू धेरै गहिरो छन्। उनी भन्छन, "जब तिमीहरु पापको सेवक वा दास थियौ - "तिमीहरुको पुरानो जीवनमा, त्यो स्थितिमा, त्यो जीवनलाई अर्पण गरेका थियौ" -तिमीहरु धार्मिकताबाट मुक्त थियौ। तिमी पूर्णतया धार्मिकताबाट अलग थियौ। तपाईंसँग धार्मिकतालाई जवाफ दिने कुनै कारण थिएन। तपाइलाई कुनै आवश्यकता थिएन। धार्मिकताले तपाइलाई कुनै माग गरेन किनभने तपाइको कुनै क्षमता थिएन। खैर, कस्तो अविश्वसनीय कथन। तपाईंले धार्मिकताको मागलाई जवाफ दिन सक्नुहुन्न। तिनीहरू तपाईंसँग बाँधिएका छैनन्। हामी माथि र तल सडकमा गएर भन्नु हुँदैन, "अब सबै मानिसहरू हो, तपाईंले परमेश्वरको नियमहरू पालन गर्न आवश्यक छ भनेर।" तिनीहरूसँग यसको कुनै कारण छैन। उनीहरूलाई त्यसको कुनै आवश्यकता छैन। तपाई अरु केहि जान्न चाहनुहुन्छ? यसले तिनीहरूलाई पनि राम्रो गर्दैन। तिनीहरू धार्मिकताबाट मुक्त छन्। तिनीहरूसंग धार्मिकताको कुनै जिम्मेवारी छैन। तिनीहरू पापद्वारा नियन्त्रित छन्, र तिनीहरूले गर्न सक्ने सबै पाप हो। तिनीहरूको एक मालिक छ, धार्मिकता तिनीहरूमा लागू गर्न कुनै दबाब छैन, किनभने तिनीहरूको स्वभमा प्रतिक्रिया दिन गराउने केही छैन । त्यो बुझ्नुहुन्छ ?

त्यो एक महान कथन हो। किनभने ख्रीष्टलाई नचिनेका मानिसहरू छन् जसले आफूलाई असल मानिसहरू हुन भनि ठान्छन्। सत्य यो हो कि तिनीहरू पापका दास हुन् र तिनीहरू धार्मिकताबाट पूर्णतया स्वतन्त्र छन्। धार्मिकताको कुनै कारण छैन जसलाई तिनीहरूले जवाफ दिनुपर्छ। केटा, कस्तो बयान। संसार आफूलाई असल मान्छे ठान्ने मानिसहरूले भरिएको छ। तिनीहरू सोच्छन् कि तिनीहरूले सही कामहरू र असल कुराहरू र सम्मानजनक कुराहरू गर्छन् भनेर। र मानव स्तरमा, तिनीहरू गर्छन्। तर जब परमेश्‍वरले उहाँका मापदण्डहरूका बारेमा कुरा गर्न थाल्नुहुन्छ, तिनीहरू पूर्णतया उहाँको धार्मिकताबाट मुक्त हुन्छन्। तिनीहरू धार्मिकता पालन गर्न बाध्य छैनन्, तिनीहरू धार्मिक कानून पालन गर्न बाध्य छैनन्, यसको लागि कुनै आवश्यकता छैन किनभने तिनीहरूसँग यसको लागि कुनै क्षमता छैन।

वास्तवमा, तपाईलाई थाहा छ, पावलसँग स्वयम अफ्नो-धार्मिकताको लागि राम्रो शब्द छ, मानिसले परमेश्वरलाई छोडेर आफ्नो उत्तम काम गरिरहेको छ। उसलाई के भनेका छन थाहा छ? गोबर। रोचक, हैन र? यदि तपाइँ सोच्नुहुन्छ कि त्यो कहाँ छ, यो फिलिप्पी ३:७-८ मा छ। र त्यसोभए, मेरो लागि, त्यो पद २० केवल एक स्तब्ध, चौंकाउने कथन हो। येशू ख्रीष्टबिना मानिसहरूको धार्मिकताको लागि कुनै दायित्व छैन किनभने तिनीहरूले यसलाई पूरा गर्न सकेनन्। वाह। त्यसोभए, जब म भन्छु कि तपाईं पापको दास हुनुहुन्छ वा धार्मिकताको दास हुनुहुन्छ, साच्चै पावलले यहाँ भनेको कुरा यही हो। र कोही बीचमा छैन।

र हेर्नुहोस् पद २१ मा उनले के भन्छन्। " अब जुन कुराहरूमा तिमीहरू अहिले शर्माउँछौ, सो कुराहरूबाट तिमीहरूले के प्रतिफल पायौ?" के प्रतिफल पायौ? खैर, यसको जवाफ हो केहिपनि पाएनौ । अपरिवर्तित बेलामा तपाइले पाएको फल यो मात्रै थियो कि जुन तपाइ अहिले देखेर के? शर्माउँनुहुन्छ। ओह, तपाईलाई थाहा छ, तपाईले एक जना केटालाई देख्नुहुन्छ जो ख्रीष्ट बिना छ र, केटा, उसले ठूलो खेलको कुरा गरिरहेको छ। "केटा, मैले के गरे तिमीले सुन्नु पर्छ, यार, मैले यो सम्झौता गरें।" उसले आफ्ना सबै पापको बारेमा कुरा गर्छ र सबै चीजहरूको बारेमा घमण्ड गर्छ। "केटा, मैले यति-धेरै कुरा गरे। मैले यहाँ यो सानो सम्झौता पाएँ। र मैले यो व्यक्तिलाई यो गरें।" र उसले आफ्नो पापमा घमण्ड गर्छ र, केटा, जब उ येशू ख्रीष्टमा आउन्छ, सबै परिणामहरू र उसको सबै पापको परिणाम के को लागि? लाजको लागि।

त्यसैले, पावल भन्छन्, “हेर, यस्तो मूर्ख प्रश्न नगर्नुहोस्, 'अब हामी अनुग्रहको अधीनमा छौं, भनेर के हामी पापमा लागिरहौ?' हामी समयको त्यो अवधिलाई फर्केर हेर्छौं र हामी सबै पापको फलहरू हेर्छौं। यसले हामीलाई ल्याउँछ - के ? – लाज”।

म सधैं धन्यावादी हुन्छु जब कसैले आफ्नो गवाही दिन जाँदैछ र तिनीहरू येशू ख्रीष्टमा आएका छन् र हुनसक्छ तिनीहरू केही पापी, भयानक, घिनलाग्दो पृष्ठभूमिबाट बाहिर आएका हुन सक्छन्, र जब कोही वास्तवमा येशू ख्रीष्टमा आउँछन्, त्यो पुरानो जीवनको बारेमा कुरा गर्न चाहेको संसारको अन्तिम कुरा हुन्छ। ओह, तिनीहरूले तपाईंलाई बताउन चाहन्छन् कि कसरी प्रभुले तिनीहरूलाई लागूपदार्थबाट, वा अपराधबाट, वा कुनै नराम्रो पापबाट र यस्तै अन्य कुराहरूबाट छुटकारा दिनुभयो, तर तिनीहरू अब त्यो पापमा स्वाद गर्दैनन्। यो उनीहरुका लागि लाजको कुरा हुन्छ । त्यसोभए, यदि यो साँचो हो भने, हामी किन ख्रीष्टमा आउन चाहन्छौं र त्यसपछि पाप गरिरहन्छौ जब की त्यसको एकमात्र फल हो जुनमा हामी पूर्णतया लज्जित हुन्छौ?

जोन क्याल्भिनले भने, “ईश्‍वरीयहरू ख्रीष्टको आत्मा र सुसमाचारको प्रचारबाट प्रबुद्ध हुन थालेपछि, तिनीहरूले ख्रीष्टविना बाँचेको आफ्नो पुरा जीवन निन्दाको योग्य छ भनी स्वतन्त्र रूपमा स्वीकार गर्छन्। आफूलाई माफ गर्न खोज्दा, तिनीहरू वास्तवमा आफैंमा लज्जित छन्। निस्सन्देह, तिनीहरू धेरै टाढा जान्छन् र निरन्तर आफ्नो अपमानलाई मनमा राख्छन् ताकि यसको लाजले तिनीहरूलाई अझ साँच्चै र स्वेच्छाले परमेश्वरको सामु नम्र बनाउन सकोस् भनेर”।

खैर, यो एक सुन्दर कथन हो। पापको फलले तिनीहरूलाई लाजले भर्नुबाहेक केही गर्दैन। तपाईंले आफ्नो जीवनमा त्यो प्रतिक्रिया पाउनुभयो। तपाईं येशू ख्रीष्टको अघि आफ्नो जीवनमा फर्केर हेर्न सक्नुहुन्छ र तपाईं लज्जित हुने धेरै कुरा देख्न सक्नुहुन्छ। तपाईं यसको बारेमा कुरा गर्न चाहनुहुन्न। त्यसमा तपाई महिमा गर्नुहुनन्। तर ख्रीष्टलाई नचिनेका मानिसहरू, तपाईंले देख्नुहुन्छ, तिनीहरूले तपाईंलाई लाज लाग्ने कुरामा गर्व गर्छन्। र यो सबैले कहाँ पुराउन्छ? पद २१, ती चीजहरूको अन्त्य मृत्यु हो।

किन संसारमा एक ईसाई, विश्वासद्वारा अनुग्रहद्वारा धर्मी ठहरिएको, येशू ख्रीष्टमा ल्याइयो र सही काम गर्ने छनोट गरियो, किन पाप गर्ने ईच्छा गर्छ जब कि पापले मात्र पाप र मृत्यु र शर्म जन्माउँछ, जुनबाट उसलाई छुटकारा दिइएको थियो? तपाईलाई थाहा छ, पावलले साँच्चिकै यहाँ मुद्दा बनाइरहेका थिए। यदि हामीले पाप गर्छौं भने, हामी साँच्चै मूर्ख छौं। र त्यसोभए शैतानले हामीलाई पाप गर्न खोज्ने तरिका भनेको हामीलाई नबनाउनको हो - के? - सोच्ने। यसले मृत्युमा पुर्‍याउँछ।

यो कस्तो मृत्यु हो ? दोस्रो मृत्यु, आध्यात्मिक मृत्यु र नरक, आत्माको मृत्यु। जहाँ पापले डोर्याउँछ। त्यो यसको फल हो। अब यदि तपाईंले पापले उत्पादन गर्न सक्नुहुने फल हो जसले शर्म र आत्मिक र अनन्त मृत्यु ल्याउँछ, यदि पाप आत्माको लाजमर्दो हत्यारा हो भने, आफ्नो शरीरलाई पापमा अर्पण के कारण गर्ने? कारण छैन। कारण छैन।

तर दोस्रो मालिको बारेमा चाँहि के? पद २२ मा हेर्नुहोस्। "तर अब पापबाट मुक्त पारिएका छौ -" म यो भनाइलाई कसरी माया गर्न बढेको छु भनेर भन्न सक्दिन। मैले यो धेरै पटक पढेको छु। मैले रोमीको पत्र सिकाएको थिएँ - तपाईहरू मध्ये कसैलाई याद छ होला - यहाँ १९६९ मा। हामीले यसलाई एक अध्यायमा एक झट्कामा फ्याँक्यौं। ती दिनहरू थिए जब म जवान र मूर्ख थिएँ। मैले मेरो सबै ज्ञान त्यस गतिमा समाप्त गरें। तर जब म यो र यसमाथि गएको छु, "पापबाट मुक्त पारिएका छौ," ओह, यसले मेरो हृदयमा आनन्द ल्याउँछ। र म फर्केर सोचिरहेको थिएँ, मसँग ४:६ मा हेर्नुहोस्। अनि पावलले भने, “परमेश्‍वरले कर्मविना नै धार्मिक गन्‍नुहुने मानिसलाई यी वचनद्वारा दाऊदले धन्‍यका भन्‍छन्, तिनीहरू धन्‍यका हुन् जसका अपराधहरु क्षमा भएका छन् र जसका पापहरू ढाकिएका छन्। त्‍यो मानिस धन्‍यको हो, जसको पापको लेखा परमप्रभुले लिनुहुन्‍न”। त्यो पहिलो भाग हो।

ओह कति धन्य को छ कि परमेश्वरले हाम्रो विरुद्धमा पापको पर्किराख्नु हुन्न। त्यो एउटा कुरा हो। तर यहाँ अध्याय ६ मा, कत्ति दोब्बर धन्याको छ कि परमेश्वरले हाम्रो पापलाई हाम्रो विरुद्धमा राख्नुहुन्न, तर उहाँले हामीलाई यसको अत्याचारबाट मुक्त गर्नुहुन्छ। मैले पाप गर्नु पर्दैन भनेर जान्नको लागि, म अब यसको अधिनममा छैन, यो धेरै महान छ।

त्यसोभए, पद २२, "तर अब पापबाट मुक्त भएको -" को मतलब यो होइन कि तपाईं कहिल्यै पाप गर्नबाट मुक्त हुनुहुन्छ। यसको मतलब तपाईं यसको अत्याचारबाट मुक्त हुनुहुन्छ। तपाईंले गर्नुपर्दैन। अनि तपाईं “परमेश्‍वरको दास” हुनुभएको छ। त्यहाँ फेरि त्यो बन्धन-दास शब्द छ। "तपाईसँग आफ्नो फल छ -" एक पूरै फरक फल। "फल" को अर्थ "उत्पादन" हो। "फल" को अर्थ "नतिजा हो।" अनि हाम्रो फल के हो? यो के हो? पवित्रता हो।

अब फेरि, त्यो एक मात्र होइन, यो हो कि तपाईंले के गर्नुपर्छ, यो एक तथ्य हो। म विश्वास गर्छु यदि तपाईंले साँच्चै मुक्ति पाउनुभएको छ र ईश्वरीय जीवन तपाईंमा छ र तपाईं नयाँ सृष्टि हुनुहुन्छ भने, पवित्रता प्रकट हुन्छ। म त्यो विश्वास गर्छु। म विश्वास गर्छु कि तपाईसंग कुनै पनि फल बिना क्रिश्चियन हुन सक्दैन। ठिक छ, तपाईले लामो समय हेर्नुपर्ने हुन सक्छ र यहाँ र त्यहाँ एक सुकेको अंगूर फेला पार्नु पर्छ होला, तर त्यहाँ केहि हुनुपर्दछ। केही हुनैपर्छ । पवित्रताको लागि तपाईंको फल।

मलाई थाहा छैन तपाईलाई "पवित्रता" शब्द कस्तो लाग्छ भनेर। यो एक सुन्दर शब्द हो। मलाई लाग्छ कि म यसलाई माया गर्छु किनभने यो परमेश्वरको सबैभन्दा महिमित गुण हो। यशैया ६ मा परमेश्वरलाई पवित्र, पवित्र, पवित्र, भनिएको छ र हामी परमेश्वर जस्तै हुन सक्छौं भनेर सोच्न - अद्भुत। हामी परमेश्वर हुन सक्दैनौं, तर हामी उहाँ जस्तै हुन सक्छौं जब हामी उहाँको पवित्रतामा हिंड्छौं।

त्यसैले, हामी पापबाट मुक्त परिएका छौं। यसमा हामीमाथि कुनै दाबी छैन । र हामी परमेश्रको बन्धन-दास बनेका छौं र हामीसँग नयाँ उत्पादन छ, नयाँ अन्त्य छ, र त्यो हो पवित्रता। र यसले के तर्फ लैजान्छ? अन्त, अनन्त जीवन। पद २१ मा अन्त्य, के हो? यि कुराहरुको अन्त्य के हो ? पद २१मा मृत्यु, पद २२ मा अन्त्य, अनन्त जीवन।

यसलाई म प्रतिज्ञा भन्छु। स्थितिबाट सुरु गर्नुहोस्, तपाईं या त पापको दासत्वमा हुनुहुन्छ वा परमेश्वरको दासत्वमा हुनुहुन्छ। अभ्यास, तपाईको जीवन या त अति दुष्ट, र दुष्ट, दुष्ट हुन प्रगति गर्दैहुनुहुन्छ; वा त पवित्र, र पवित्र, र पवित्र हुन। र त्यसपछि प्रतिज्ञा, यहाँ अन्त्य मृत्यु हो, यहाँ अन्त्य अनन्त जीवन हो।

अब, के म यहाँ औंल्याउन सक्छु कि अनन्त जीवन जीवनको गुणस्तर जत्तिकै जीवनको मात्रा होइन? यो यति धेरै होइन कि यसको मतलब तपाईं सधैंभरि बाँच्न जाँदै हुनुहुन्छ, किनकि जीवनको गुणस्तर सधैंभरि बाँच्न लायक नभएसम्म सधैंभरि बाँच्नुको कुनै अर्थ हुँदैन, हैन? र त्यसैले यो जीवनको गुणस्तर हो। हामी अनन्त जीवनमा प्रवेश गर्छौं। यसको अर्थ अलौकिक प्रकारको जीवन हो, अनन्त प्रकारको जीवन जुन परमेश्वरको हो। परमेश्वरको जीवन हामीमा, प्रशस्त जीवन। र त्यसोभए, यसरी पावलले यसको फरक कोर्छन्।

त्यसोभए, ऊ प्रतिद्वन्द्वी, उत्तर मार्फत जान्छ, त्यसपछि उसले पद १६ मा स्वयंसिद्धता स्थापित गर्दछ, त्यसपछि पद १७ देखि २२ मा तर्क आउँछ। र अन्तमा, निरपेक्ष। निरपेक्ष। र सायद सानैबाट तपाईलाई यो पद थाहा छ, पद २३. अब सुन्नुहोस्। यो भन्नको लागि त्यहाँ एक कारण छ कि एक व्यक्तिको जीवनमा सिद्धान्तको रूपमा पापले उसलाई निपुण बनाउँछ, उसलाई नीच, र नीच, र नीच बनाउँछ, र अन्ततः अनन्त मृत्यु।

र त्यहाँ एउटा कारण छ कि जीवनमा धार्मिकताले व्यक्तिलाई पवित्र, र पवित्र, र पवित्र, र अनन्त जीवनको पूर्णतामा प्रवेश गर्न लैजान्छ। र यसको कारण यो हो कि त्यहाँ एक निरपेक्ष व्यवस्था छ र त्यो व्यवस्थाले असह्य रूपमा काम गर्दछ। र यो यहाँ छ। “किनकि पापको ज्याला मृत्यु हो; तर परमेश्वरको वरदान अनन्त जीवन हो - "र त्यसपछि सम्पूर्ण अध्याय "- येशू ख्रीष्ट हाम्रा प्रभु मार्फत" को अनुग्रह। त्यो अपरिहार्य, दिव्य निरपेक्ष हो। उल्लङ्घनको सम्भावना छैन। कुरा यसरी नै चल्छ । र कोही पनि निरपेक्ष कानूनको वरिपरि जाँदैन। पापले पापलाई थप्छ, पापलाई थप्छ, मृत्युमा समाप्त हुन्छ किनभने पापको ज्याला मृत्यु हो।

अब यसको मतलब के हो? "ज्याला" शब्द धेरै रोचक शब्द हो। यो जे देखिन्छ त्यो मात्र हो। यसको अर्थ "तपाईंले कमाउनु भएको केहि चीज।" वास्तवमा, यो शब्द सामान्यतया सैनिकहरूलाई उनीहरूको कामकको सट्टामा सैन्य सेवाको लागि दिइने राशनको लागि प्रयोग गरिन्छ। यो त सेवाको मुआब्जा मात्र थियो। ज्याला, तपाईले आफ्नो ज्याला पाएको जस्तै हो। विचार यो हो। तपाई मृत्यु कमाउनुहुन्छ। त्यो सहि हो, तपाईले कमाउनुहुन्छ। जब परमेशवरले जीवन अनन्त मृत्यु, नरक सदाको लागि सहन ल्याउनुहुन्छ, यो किनभने त्यो व्यक्तिले कमाएको हो। यो न्यायोचित छ, यो उचित छ, यो तिनीहरूको पापको लागि उचित क्षतिपूर्ति हो किनभने ब्रह्माण्डमा एक अपरिहार्य व्यवस्था छ जसले पापको ज्याला मृत्यु हो भन्छ।

यो कुनै पनि अन्य नियम जस्तै छ। गुरुत्वाकर्षण को नियम। गुरुत्वाकर्षणको नियमले भन्छ कि तपाईं केहिबाट हाम फाल्नुहुन्छ, तपाईं तल जानुहुन्छ। त्यो कानुन हो। यसरी नै ब्रह्माण्ड बनेको छ। र यदि परमेश्वरले भौतिक आयाममा नियमहरू बनाउनुभयो भने, त्यहाँ आध्यात्मिक रूपमा पनि कानूनहरू हुन सक्छन्, र तिनीहरूमध्ये एउटा यहाँ छ। पापको ज्याला मृत्यु हो। पापको प्रतिफल मृत्यु, अनन्त मृत्यु, आत्मिक मृत्यु हो। तपाईले कमाएको कुरा हो।

वास्तवमा, मलाई यो अर्को तरिका भन्न दिनुहोस्। न्याय तिर्नु पर्ने बाध्यता हो नत्र यसले मजदुरलाई उसको पारिश्रमिक ठगी गर्ने हो । जब परमेश्वरले एक आत्मालाई अनन्त मृत्यु दिनुहुन्छ, उहाँले उसलाई उसले केको लागि काम गरेको छ दिनुहुन्छ, उसले के कमाएको छ, उ के को योग्य छ, उसको जीवनको लागि ईश्वरीय क्षतिपूर्ति के हो।

म यसलाई अर्को तरिकामा राख्न दिनुहोस्। यदि परमेश्वरले उसलाई अनन्त नरक दिनुभएन भने, यो अन्यायपूर्ण हुनेछ। र परमेश्वर अन्यायी हुन सक्नुहुन्। यदि तपाईंले आफ्नो पापद्वारा मृत्यु कमाउनुभयो भने, तपाईंले यो पाउनुहुनेछ। र क्षमाको आशा गर्नेहरू र ख्रीष्टविना मुक्तिको आशा गर्नेहरूले परमेश्वर अन्यायी हुनुहुनेछ भनी आशा गरिरहेका छन्। र परमेश्वर अन्यायी हुनुहुने छैन।

निरपेक्षको अर्को पक्ष छ, परमेश्वरलाई आशीर्वाद दिनुहोस्। यसले यसो भन्छ, "तर परमेश्वरको वरदान अनन्त जीवन हो।" अनन्त जीवन कुनै ज्याला होइन। के तपाईंले परिवर्तन याद गर्नुभयो? यो के हो? उपहार हो। के तपाईं अनन्त जीवन कमाउन सक्नुहुन्छ? सक्नुहुन्, यो उपहार हो। वास्तवमा, शाब्दिक रूपमा यो नि:शुल्क उपहार हो। तपाईले त्यो त्यहाँ लेख्न सक्नुहुन्छ। यसले भन्छ, "परमेश्वरको सित्तैको उपहार।" कोही पनि भ्रममा नपरोस् भनेर, यो नि: शुल्क उपहार हो। आफ्नो कामबाट कमाउन सकिँदैन। आफ्नो धार्मिकताले कमाउन सकिँदैन। तपाईं यसलाई कमाउन सक्नुहुन्न, अवधि। र त्यो एफिसी २:८-९ मा फर्किन्छ। “किनभने अनुग्रहबाट विश्‍वासद्वारा तिमीहरूले उद्धार पाएका छौ— र यो तिमीहरू आफैबाट होइन, यो त के हो ? परमेश्‍वरको वरदान हो -" , कर्महरूद्वारा होइन, नत्रता मानिसले घमण्‍ड गर्नेछ”। न कमाइ, न योग्यता। यो उपहार हो।

त्यसोभए, यदि तपाईं योग्य हुनुहुन्छ भने, परमेश्वरले तपाईंलाई यो दिनुहुनेछ। तर यदि तपाईं चाहानुहुन्छ कि तपाईं योग्य हुनुहुन्न भने, परमेश्वरले तपाईंलाई त्यो पनि दिनुहुनेछ। तपाईं भन्नुहुन्छ, "म यो कसरी प्राप्त गर्न सक्छु?" केटा हो, यो कस्तो अध्याय। म पापको दास बन्न चाहन्न। म जे सही छ त्यो गर्न सक्षम हुनबाट मुक्त हुन चाहन्न। म पापबाट, पापमा, पापमा, नीच हुनबाट दुष्ट बन्न, र निच र, अन्ततः अनन्त मृत्युमा जान चाहन्न। म त्यो गर्न चाहन्न। म अनन्त जीवनको उपहार चाहन्छु। म यसलाई कसरी प्राप्त गर्न सक्छु?

खैर, अध्याय कसरी समाप्त हुन्छ? यसले के भन्छ? "हाम्रो प्रभु येशू ख्रीष्ट मार्फत।" यो अध्यायको उत्कृष्ट क्लाइमेक्स हो। मेरो मतलब, अध्याय धेरै शक्तिशाली छ, तपाईलाई थाहा छ कि अन्त्यमा तपाईलाई यो कसरी प्राप्त हुन्छ भनेर सम्झाउनु पर्छ। “हाम्रो प्रभु येशू ख्रीष्ट मार्फत”। अरू कुनै ठाउँ छ? अरु ठाउँ छैन। " अरू कसैमा मुक्ति छैन, किनकि हामीले मुक्ति पाउनलाई स्‍वर्गमुनि मानिसहरूमा अर्को कुनै नाउँ दिइएको छैन।" प्रेरित ४:१२। अर्को कुनै नाम छैन। अर्को कुनै नाम छैन। येशूले भन्नुभयो, "म ढोका, ढोका हुँ। प्रवेश गर्ने एक मात्र बाटो म मार्फत छ।" येशूले भन्नुभयो, "मद्वारा बाहेक कोही पनि पिताकहाँ आउँनसक्दैन।" सबैभन्दा संकीर्ण मनको कथन अहिलेसम्म बनेको छ। यो सत्य पनि च। यदि तपाईं सही हुनुहुन्छ भने तपाईं संकीर्ण सोच हुन सक्नुहुन्छ। येशूले भन्नुभयो, "म बाटो हुँ। म मात्र बाटो हुँ।" हाम्रा प्रभु येशू ख्रीष्ट मार्फत।

म सक्दिन - म मात्र - मलाई थाहा छैन संसारलाई उनीहरूलाई यस अध्यायमा के छ भनेर बताउनु भन्दा मुक्तिको उपहार प्रदान गर्न अरू के भन्नु पर्छ। यो मलाई अचम्मको कुरा हो, पापबाट मुक्त हुन, अनन्त जीवनको उत्तराधिकारी हुन, पाप र दोषको बन्धनबाट छुटकारा पाउन, र ती सबै चीजहरू, र सही काम गर्न स्वतन्त्र र परमेश्वरको महिमा गर्न। र लज्जित हुने चीजहरू भएको जीवनलाई हेर्नुको सट्टा, तपाईंले कृतज्ञ हुन चीजहरूले भरिएको जीवनलाई हेर्नुहुन्छ। मृत्यु, अनन्त मृत्युको प्रत्याशा गर्नुको सट्टा, तपाईं हाम्रो प्रभु येशू ख्रीष्टद्वारा जीवन, अनन्त जीवनको आशा गर्नुहुन्छ।

त्यसोभए, छैठौं अध्यायले हामीलाई पहिलो १४ पदहरूमा सिकाएको छ कि हामी ख्रीष्टसँग एक छौं किनभने हामी उहाँसँग मर्यौं, हामी उहाँसँगै बौरी उठ्यौं, र पुनरुत्थान जीवनको साथ नयाँ सृष्टिको रूपमा, हामी जीवनको नयाँतामा हिंड्छौं। त्यसकारण, हामीले त्यो नयाँ जीवनको सिद्धान्तमा समर्पण गर्नुपर्छ, हाम्रो पतन, हाम्रो मानवता, हाम्रो नश्वर शरीरलाई त्यो नयाँ जीवन शक्तिमा समर्पण गर्नुपर्छ। र त्यसपछि दोस्रो आधामा, उसले एउटै कुरा भन्नको लागि फरक समानता प्रयोग गर्दछ। हामी पापका दास थियौं, अब हामी धार्मिकताका दास बनेका छौं। त्यसोभए, एक अर्थमा हामी जीवनको नयाँतामा हिड्नको लागि मरेका छौं। अर्को अर्थमा, हामीसँग नयाँ मालिक हुनुहुन्छ। दुबैले एउटै कुरा भने । मुक्तिले तपाईलाई पाप गर्नबाट छुटकारा दिदैन, यसले तपाईको जीवनमा पहिलो पटक सही गर्नको लागि तपाईलाई पापबाट मुक्त गर्दछ। मुक्तिले अपवित्र मानिसहरूलाई लिन्छ र तिनीहरूलाई पवित्र बनाउँछ। मुक्ति भनेको पापबाट पवित्रतातर्फको आह्वान हो।

र कुनै पनि सुसमाचार यस प्रकारको पुष्टि बिना खडा हुन सक्दैन। सुसमाचार प्रचारको यस प्रकारको प्रस्तुति बाहेक अरू केहि, मलाई विश्वास छ, सस्तो अनुग्रह हो। मलाई विश्वास छ कि हामीले मानिसहरूलाई भन्नु पर्छ, "हेर, मुल्या गणना गर्नुहोस्। जब तपाईं येशू ख्रीष्टमा आउनुहुन्छ, उहाँले तपाईंलाई पापबाट पवित्रतामा बोलाइरहनुभएको छ। र यदि तपाइँ ती सर्तहरूमा आउन इच्छुक हुनुहुन्न भने, त्यहाँ कुनै अन्य सर्तहरू उपलब्ध छैनन्।"

येशूले आफ्नो पापमा उहाँलाई थप्न चाहने मानिसहरू खोज्नु भएको छैन। उहाँले आफ्नो जीवनशैलीमा उहाँलाई थप्न चाहने व्यक्तिहरू खोजिरहेको छैन। उहाँले मर्न र फेरि उठ्न चाहने मानिसहरूलाई बोलाउनुहुन्छ। उहाँले वर्तमान मालिकलाई होइन र नयाँ मालिकलाई हो भन्न चाहने पुरुष र महिलाहरूलाई बोलाउँदैछ। अनुग्रहले पाप ढाक्छ। त्यो सहि हो। तर, त्यसले कहिल्यै मान्दिन । र थप, यसले पापीलाई रूपान्तरण गर्दछ।

मलाई यो संग बन्द गर्नदिनुस। डाइट्रिच बोनहोफर, जर्मन धर्मशास्त्री, विचारक, कहिलेकाहीँ अलि टाढा, कहिले सही लक्ष्यमा, यो लेखे। “सस्तो अनुग्रह भनेको पापबाट अलग हुने र पापबाट टाढा हुने पापीको औचित्य बिना नै पापको औचित्य हो। सस्तो अनुग्रह पापको क्षमाको प्रकार होइन जसले हामीलाई पापको परिश्रमबाट मुक्त गर्दछ। सस्तो अनुग्रह भनेको चेलापनबिनाको अनुग्रह हो, क्रुस बिनाको अनुग्रह, येशू ख्रीष्ट बिनाको अनुग्रह हो। महँगो अनुग्रह भनेको ख्रीष्ट स्वयंको अनुग्रह हो जुन अहिले चेलामा सबै छोडेर उहाँलाई पछ्याउन प्रबल भएको छ”।

जब उनले अनुग्रहको कुरा गरे, लुथरले सधैं परिणामको रूपमा संकेत गरे कि यसले उसको आफ्नै जीवन खर्च गर्यो, जुन जीवन पहिलो पटक ख्रीष्टको पूर्ण आज्ञाकारिताको अधीनमा थियो। तिनीहरू धन्यका हुन् जसले संसाको नभइकन अनुग्रह संसारमा बाँच्न सक्छ भनी जान्दछ, जसले येशू ख्रीष्टलाई पछ्याएर आफ्नो स्वर्गीय नागरिकताको लागि यति आश्वस्त छन् कि तिनीहरू यस संसारमा आफ्नो जीवन जिउन साँच्चै स्वतन्त्र छन्।

त्यो अनुग्रहको प्रकार हो जुन परमेश्वरले हामीलाई ख्रीष्टमा बोलाउनुहुन्छ। ख्रीष्टियन हुनुको अर्थ के हो? अध्याय ५ ले भन्यो कि यो सुरक्षित हुनु हो। अध्याय ६ ले पापबाट मुक्त हुनुको अर्थ बताउँछ। अध्याय ७ ले हामीलाई बताउनेछ कि त्यहाँ अझै युद्ध छ। र अध्याय ८ ले हामी कसरी बिजय हुने भनेर बताउनेछ। आउनुस् सँगै प्रार्थना गरौं।

प्रभु, हामी तपाईंको वचनको लागि आज राती धेरै आभारी छौं। धेरै धनी । हामी कृतज्ञ छौं कि हामी पापबाट मुक्त भएका छौं। र यदि हामी यो रातको लागि उदासीन छौं भने, हामीलाई माफ गर्नुहोस्। ओह, कस्तो शानदार उपहार। र हामी अमूल्य खजानालाई कस्तो मुल्य नभएको जसरि व्यवहार गर्छौं। हामी कति सजिलै शरिरलाई आफ्नै तरिकाले अनुमति दिन्छौं र हाम्रो स्वतन्त्रताको खिल्ली उडाउँछौं।

हामीलाई सम्झाउनु भएकोमा धन्यवाद, हे प्रभु, हामी आज्ञाकारिताको दास हौं, जसरी पावलले एउटा पदमा भनेका छन्, धार्मिकताका दासहरू, जसरी उनले अर्कोमा भने, परमेश्वरका दासहरू, जसरी उनले अर्कोमा भने। एक र समान। र पापको अत्याचारबाट मुक्त। यसको लागि तपाईलाई धन्यावाद दिन्छौ। ताकि हामी जुन स्थितिमा छौं हामी व्यवहारमा बाँच्न र शर्म र मृत्यु उत्पन्न गर्ने चीजहरूमा कहिल्यै नफर्कन तर, सधैं धार्मिकता, पवित्रता र जीवन उत्पादन गर्ने चीजहरूमा बाच्न सकौ।

एक क्षणको लागि आफ्नो शिर झुकाएर, यदि तपाईं येशू ख्रीष्टमा कहिल्यै आउनु भएको छैन, उहाँलाई आफ्नो मुक्तिदाता र प्रभुको रूपमा ग्रहण गर्नुभएन भने, तपाईं पापबाट मुक्त हुनुहुन्न र यसले तपाईंलाई मार्नेछ। तर यदि तपाईंले उहाँलाई आफ्नो जीवन दिनुहुन्छ भने, यदि तपाईंले उहाँ, मानव शरीरमा परमेश्वर, मर्नुभयो र तपाईंको लागि पुनरुत्थान हुनुभयो भनी विश्वास गर्नुहुन्छ भने येशूले तपाईंलाई आफ्नो स्वतन्त्रता प्रदान गर्नुहुन्छ। उहाँलाई अहिले आफ्नो हृदय खोल्नुहोस्। भन्नुहोस् "म पापबाट मुक्त हुन चाहन्छु, र म धार्मिकताको दास, अनन्त जीवनको पाएको मानिस बन्न चाहन्छु।"

क्रिस्चियन, उहाँले तपाईंलाई दिनुभएको स्वतन्त्रताको लागि परमेश्वरलाई धन्यवाद दिनुहोस्। उहाँलाई भन्नुहोस् कि तपाईं कृतज्ञ हुनुहुन्छ कि तपाईंले पाप गर्नुपर्दैन, कि तपाईंलाई त्यो पुरानो मालिकको दासत्व र अत्याचारबाट छुटकारा दिइएको छ। र त्यसपछि उहाँसँग क्षमा माग्नुहोस् जुन समयको लागि तपाईंले एक मालिकको आज्ञा पालन गर्नुभयो जसको तपाईंमाथि कुनै दावी छैन र तपाईंको मानवतामा तपाईंले पाप गर्नुभयो। र त्यसपछि उहाँलाई पवित्रताको मार्गमा डोर्याउनको लागि माग्नुहोस् ताकि तपाईंले आफ्नो जीवनमा पवित्रता र आज्ञाकारिताको चाहना पूरा गर्न सक्नुहुनेछ।

पिता, हामी माग्छौ कि तपाईंले आफ्नो काम हरेक हृदयमा गर्नुहुनेछ, कि हामी स्वतन्त्र हुनुको अर्थ के हो भनेर बुझ्न सकौं, त्यो स्वतन्त्रतामा आनन्द गर्न, हाम्रो प्रार्थना छ ताकि आज राती पनि कोहि मुक्त हुन सकून ख्रीष्टको खातिर । आमेन।