तपाईंहरू मध्ये जो हामीसँग हुनुहुन्थ्यो तपाईंहरूलाई थाहा छ कि हामी धर्मशास्त्रमा भएका केही चुनौतीपूर्ण र गहिरो र कठिन सिद्धान्तहरूको सामना गरिरहेका छौं। र मलाई विश्वास छ कि हामी परमेश्वरको अनमोल सत्यतामा गहिरो खन्दै अद्भुत समय बिताइरहेका छौं।
गत आइतबार राति हामीले “ख्रीष्ट कसको लागि मर्नुभयो”? भन्ने विषयलाई हेर्न थाल्यौं। वा, “प्रायश्चितको प्रकृतिलाई”। वा मैले यसलाई “वास्तविक प्रायश्चितको सिद्धान्त” भन्न रोजेको छु। र म त्यसमा फर्कन चाहन्छु। यदि तपाइँ गत हप्ता यहाँ हुनुहुन्थिँएन भने, यो तपाइँको लागि टेप वा सीडी प्राप्त गर्न को लागी साँच्चै उपयोगी हुनेछ, जे तपाइँको लागि सबै भन्दा राम्रो हुन्छ, र मैले भनेको कुरा सुन्न र आज राती हामी जे भन्न गइरहेको छ संग त्यस संग जोड्न को लागी। किनभने तपाईंले त्यो महत्त्वपूर्ण आधारको एकदमै संक्षिप्त समीक्षा प्राप्त गर्नुहुनेछ।
यी सिद्धान्तहरूले हामीलाई चुनौती दिन्छन्। तिनीहरूले हामीलाई चुनौती दिन्छन् किनकि हामीले तिनीहरूलाई बाइबलीय दृष्टिकोणबाट नै उत्कृष्ट रुपमा बुझेतापनि त्यहाँ अझै पनि बाँकी रहेको छ। त्याहाँ परमेश्वरको अगम्य मनको बुझ्न नसकिने वास्तविकता अझै छ। र त्यहाँ सँधै चीजहरू हुन जान्छन् जुन हामीलाई पूर्ण रूपमा समाधान हुदैनन्। हरेक सैद्धान्तिक सिम्फनी, केहि तरिकाहरूमा, एक अधूरो सिम्फनी हो। धर्मशास्त्रको प्रत्येक प्रमुख सिद्धान्त एक अनसुलझे तारमा समाप्त हुन्छ किनभने हामीले, अन्तमा हाम्रो सीमित दिमागमा, परमेश्वरको दिमागको अनन्ततालाई पूर्ण रूपमा बुझ्न सक्दैनौं। तर हामी सकेसम्म सबै भन्दा राम्रो गर्छौं र हामी बाँकी उहाँलाई छोड्छौं। र यसैले, अन्तमा हामीले नबुझेको कुरा उहाँलाई सुम्पन्छौं र हामी जे बुझ्र्छौं हाम्रो सारा हृदयले अँगाल्छौँ।
निस्सन्देह, प्रायश्चितको हदको सिद्धान्त ती सिद्धान्तहरू मध्ये एक हो जसले हामीलाई जहाँ जान सहज हुनेछ त्यसभन्दा बाहिर लैजान्छ। यसले हाम्रो दिमागलाई टुटने बिन्दूमा फैलाउँछ। यसले हाम्रो धर्मशास्त्रलाई हाम्रो सहिष्णुताको परिधि भन्दा बाहिर लैजान्छ। र अन्तमा यसले हामीलाई केही बुझ्न नसकिने वास्तविकताहरू छोड्छ, र यो यस्तो हुनुपर्छ। किनकि हामी सीमित छौं र उहाँ असीमित हुनुहुन्छ, त्याहाँ हामीले के जान्न सक्छौं र परमेश्वरले के जान्नुहुन्छ भन्ने बीचमा ठूलो भिन्नता हुनुपर्छ। तर त्यहाँ उपायहरू छन् जसमा हामी हाम्रो बुझाइको छेउमा र मुक्तिको कामको महानता र महिमा बुझ्न बाइबलीय प्रकाशको किनारमा जान सक्छौं।
हाम्रो तरिकाले काम गरेर प्रायश्चितको हदको बारेमा छलफल गर्न आज राती सुरु गरौं। येशू संसारमा आउनुभयो, र उहाँले भन्नुभयो, “मानिसको पुत्र हराएकालाई खोज्न र बचाउन आएको हो,” लुका १९:१०। उहाँ हराएकाहरूलाई खोज्न र बचाउन आउनुभयो। उहाँ रिकभरी मिशनमा हुनुहुन्थियो। उहाँ यस संसारमा पापीहरूलाई उद्धार गर्न आउनुभयो, पापीहरू जो त्यसबेला जीवित थिए, जो पहिले नै बाँचिरहेका थिए, र जि भविष्यमा बाँच्नेछन्। क्रुसमा उहाँको छुटकाराको काम पछाडि पुग्यो, र अगाडि पुग्यो, र उहाँको आफ्नै पुस्ताका मानिसहरूसम्म पुग्यो।
प्रभु येशूको आगमन अनन्त परमेश्वरको सबैभन्दा सिद्ध प्रकटीकरण थियो। परमेश्वर येशूमा जत्तिकै स्पष्ट रूपमा प्रकट कतै हुनुहुन्थिएन। परमेश्वर प्रकृति, परमेश्वर चरित्र, परमेश्वर उद्देश्य, परमेश्वर इच्छा येशूमा देखियो। र यसैले हामी यो निष्कर्षमा पुग्छौं कि परमेश्वर स्वभावैले मुक्तिदाता हुनुहुन्छ। प्रेरित पावलले उहाँलाई “परमेश्वर हाम्रा मुक्तिदाता” भनेर बोलाउन मन पराउँछन्। उहाँ स्वभावैले एक मुक्तिदाता हुनुहुन्छ, र त्यसैले येशू हराएको कुरा खोज्न र बचाउनको लागि संसारमा आउनुभयो, परमेश्वरको प्रकृतिको त्यो अंश पूरा गर्न जुन पापीहरूलाई छुटकारा दिन पुग्छ।
पापीहरूलाई बचाउनको लागि परमेश्वरको लागि, त्यहाँ एक बलिदान हुनुपर्थ्यो जसले तिनीहरूको पापको दण्ड तिर्न हुनुपर्थ्यो। येशु - जो परमेश्वर हुनुहुन्छ - संसारमा आउनुभयो, मानव रूप धारण गर्नुभयो आफूलाई त्यो बलिदानको रूपमा प्रस्तुत गर्न, एक अकल्पनीय दया, एक अयोग्य कार्य गर्न। वास्तवमा, क्रुसमा येशू मानिसहरूको क्रोधमा मर्नुभएन, तर परमेश्वरको क्रोधमा। रोमी र यहूदीहरूका योजनाहरूद्वारा होइन, तर संसार सुरु हुनुअघि नै पूर्वनिर्धारित परमेश्वरको योजनाद्वारा। अनि उहाँले परमेश्वरको क्रोध बोक्नु भयो र उहाँले पापीहरूका लागि परमेश्वरबाट अलग हुनुभयो, सबै पापीहरूका लागि जसले कहिल्यै विश्वास गर्ने थिए। र जब यो ख्रीष्टको लागि यो गर्नको लागि बलिदान थियो, यो एक सन्तोषजनक बलिदान थियो। यही कारणले उहाँ आउनुभयो, त्यो बलिदान दिन, परमेश्वरका चुनिएका मानिसहरूलाई किन्न, आफ्नै दुलही किन्न।
आफ्नो बाइबललाई यशैया ५३ मा फर्काउनुहोस्। ख्रीष्टको यस बलिदानलाई हेर्दा सुरु गर्न यो राम्रो ठाउँ हो। यशैया ५३:४. यो धर्मशास्त्रको पुरानो नियमको खण्ड हो जुन येशूको प्रतिस्थापन मृत्युसँग सम्बन्धित छ जसमा उहाँ पापीहरूको ठाउँमा मर्नुहुन्छ। अनि यशैयालाई उहाँको मृत्युको बारेमा यी शब्दहरू लेख्न प्रेरित गरिएको छ, पद ४ मा सुरु हुन्छ “निश्चय नै उसले हाम्रा निर्बलताहरू बोक्यो, र हाम्रा दु:ख भोग्यो, तापनि हामीले उसलाई परमेश्वरबाट हिर्काइएको, उहाँबाट पिटिएको र दु:खमा परेको सम्झ्यौं”। यसको अर्थ उहाँलाई हाम्रा पापहरूको लागि परमेश्वरले शाब्दिक रूपमा दण्ड दिनुभयो। पद ५। “तर ऊ त हाम्रा अपराधहरूका निम्ति छेड़ियो। हाम्रा अधर्मका निम्ति ऊ पेलियो। हामीमा शान्ति ल्याउने दण्ड उसमाथि पर्यो, र उसको कोर्राको चोटले हामी निको भयौं। हामी सबै भेड़ाझैँ बरालिएका छौं। हामी हरेक आफ्नै बाटोतिर लागेका छौं, र परमप्रभुले उसमाथि हामी सबैको अधर्म हालिदिनुभएको छ। ऊ थिचोमिचोमा पर्यो, र उसलाई कष्ट पर्यो, तापनि उसले आफ्नो मुख खोलेन। मारिनलाई लगेको थुमाजस्तै ऊ डोर्याएर लगियो”।
म चाहन्छु कि तपाईं एक मिनेटको लागि पद ४ मा फर्कनुहोस्। “हाम्रो पिडाहरु, हाम्रा दु:खहरू। पद ५, “हाम्रा अपराधहरू, हाम्रा अधर्महरू, हाम्रो असलको लागि”। “हामी सबै – “पद ६” - हामी प्रत्येक, तर प्रभुले हामी सबैको अधर्म उहाँमाथि हालिदिनुभएको छ”। हाम्रो, हाम्रो, हाम्रो, हाम्रो, हामी, हामी, हामी, हामी र प्रश्न आउँछ, यो को हो? उहाँले कसको पाप बोक्नुभयो? कसको अपराध ? कसको अधर्मको लागि उहाँ कुल्चियो? कसलाई निको पार्नको लागि उहाँलाई कोर्रा लगाइयो? कसको अधर्म उहाँमाथि लगाइयो?
पद १० मा तल जानुहोस्। “तापनि उसलाई चकनाचूर र कष्टमा पार्न परमप्रभु प्रसन्न हुनुहुन्थ्यो”
यो एक अचम्मको कथन हो। किनभने परमेश्वर स्वभावैले मुक्तिदाता हुनुहुन्छ र उहाँले पापीहरूलाई बचाउनमा आफ्नै सन्तुष्टि पाउनु हुन्छ, जसको अर्थ उहाँको पुत्र तिनीहरूलाई बचाउने बलिदान भएकोमा उहाँ प्रसन्न हुनुहुन्थ्यो। “तापनि उसलाई चकनाचूर र कष्टमा पार्न परमप्रभुको इच्छा थियो, र परमप्रभुले उसको प्राणलाई दोषबलिझैँ बनाउनुभए तापनि, उसले आफ्ना छोराछोरीलाई देख्नेछ र आफ्नो दिन बढ़ाउनेछ र परमप्रभुको इच्छा उसकै हातमा उन्नत हुनेछ”।
अर्को शब्दमा भन्नुपर्दा, उहाँलाई चकनाचुर गरिँन्छ, उहाँको आफ्नो सन्तान, उहाँका सन्तानहरू देख्नुहुनेछ भन्ने विश्वासमा उहाँलाई शोकमा राखिएको छ उहाँलाई दोषबलिको रूपमा दिइँएको छ। जसरी पद ११ ले भन्छ, “उसका प्राणको वेदनापछि उसले जीवनको ज्योति देख्नेछ र सन्तुष्ट हुनेछ”। परमेश्वर प्रसन्न हुनुहुन्थ्यो र ख्रीष्ट सन्तुष्ट हुनुभयो किनभने त्यसबाट उहाँको सन्तान, उहाँको सन्तान आउनेछ भनेर।
र त्यसपछि पद ११ ले भन्छ, पदको अन्त्यमा, “मेरो धर्मी दासले – “ अर्थ मसीह” - धेरैलाई धर्मी बनाउनेछ, र उसले तिनीहरूका अधर्म बोक्नेछ। र पद १२ को अन्त्यमा, “किनकि उसले धेरैको पाप बोक्यो र उसले अपराधीहरूका निम्ति मध्यस्थता गर्यो”। र प्रश्न यो छ कि, हाम्रो र धेरैको प्रयोग गरिएको छ यो को हुन? यो उहाँको सन्तान हुनुपर्छ। त्यो बलिदानबाट जन्मेको बीउ हुनुपर्दछ किनभने यसले परमेश्वरलाई प्रसन्न तुल्याउँछ र यसले ख्रीष्टलाई सन्तुष्ट तुल्याउँछ।
नयाँ नियममा, यसले हामीलाई १ तिमोथी १:१५ मा बताउँछ कि प्रभु येशू पापीहरूलाई बचाउन संसारमा आउनुभयो। पावलले त्यो भने । यो उनको आफ्नै गवाही हो, “पापीहरूलाई उद्धार गर्न येशू ख्रीष्ट संसारमा आउनुभयो”। त्यो ठूलो उद्यम हो। परमेश्वर एक प्रचारक हुनुहुन्छ। परमेश्वर एक मुक्तिदाता हुनुहुन्छ। तब ख्रीष्ट, परमेश्वरको प्रकट हुनुहुन्छ, बचाउने गर्ने काम गर्नुहुन्छ। उहाँ पापीहरूलाई बचाउन संसारमा आउनुभयो। र उहाँले बचाउनुभएका सबैलाई यो काम जारी राख्न आदेश दिनुहुन्छ। र महान् आज्ञा अनुसार, हामीले सारा संसारमा गएर हरेक प्राणीलाई सुसमाचार प्रचार गर्नुपर्छ। हामीले गएर सबै राष्ट्रका मानिसहरूलाई चेला बनाउनुपर्छ, तिनीहरूलाई बप्तिस्मा दिनुपर्छ र मैले तिमीहरूलाई आज्ञा गरेको सबै कुराहरू पालन गर्न सिकाउनुपर्छ र हेर, म सधैँ तिमीहरूको साथमा हनेछु। हामी ख्रीष्टका लागि राजदूतहरू हौं, मानिसहरूलाई परमेश्वरसँग मिलाप हुन बिन्ती गर्दै। हामी यस महान सुसमाचारवादी उद्यममा समात्नको लागि छुटकारा पाएका छौं।
प्रेरित १:८ मा, येशूले यस संसारबाट बिदा लिनुहुँदा, उहाँका अन्तिम शब्दहरू,“तर पवित्र आत्मा तिमीहरूमा आउनुभएपछि तिमीहरूले शक्ति पाउनेछौ, र तिमीहरू यरूशलेममा, सारा यहूदियामा, सामरियामा र पृथ्वीको अन्तिम छेउसम्म मेरा साक्षी हुनेछौ।” येशूले पृथ्वीमा भन्नुभएको अन्तिम कुरा यही हो। “मेरो पिता मुक्तिदाता हुनुहुन्छ। म एक मुक्तिदाता हुँ र तिमीहरुले मुक्तिको महिमित सुसमाचार उठाउनुपर्छ र यसलाई पृथ्वीको पल्लो छेउमासम्म लैजानुपर्छ”।
त्यसकारण हामी यहाँ छौं। अरू सबै कुराहरू माध्यमिक छन्, अरू सबै कुरा मण्डलीमा तृतीयक छन्। एक अर्थमा अरू सबै कुरा कम महत्त्वपूर्ण छन्। र म यसलाई कहिल्यै घटाउन चाहन्न। यसैकारण जब तपाईं सार्वभौम चुनावको सिद्धान्तमा सिकाउँदै हुनुहुन्छ, र तपाईंले पूर्ण अक्षमता र अनिच्छाको सिद्धान्तमा सिकाउँदै हुनुहुन्छ, र प्रायश्चितको सीमाको सिद्धान्तमा सिकाइरहनुभएको छ, यो अझै पनि पूर्ण रूपमा एकरूप छ कि ती सबैलाई चार आइतवारमा सुसमाचार प्रचारको चार रातहरूमा पालना गर्न बिल्कुल संगत छ, किनकि यो हाम्रो जनादेश हो, यसैले चर्च यहाँ छ।
हामीले स्वर्गमा अझ राम्रो सँग आराधना गर्नेछौं। हामीले स्वर्गमा अझ राम्रो सँग प्रभुको सेवा गर्नेछौं। हामीले एक अर्कालाई स्वर्गमा अझ राम्रो प्रेम गर्नेछौं। वास्तवमा, हामी ती सबै पूर्ण रूपमा गर्नेछौं। तर एउटा कुरा हामीले स्वर्गमा गर्ने छैनौं, त्यो हो, हराएकोलाई सुसमाचार प्रचार। तिनीहरू त्यहाँ हुनेछैनन्। र यर्मियाको आँखाबाट रुने परमेश्वर र यरूशलेममा हराएकाहरको लागि आफ्नो आँखाबाट रुने येशूले हामीलाई पश्चात्तापीहरूको लागि रुन र आँसुसहित बहुमूल्य बीउ बोकेर अघि बढ्न आह्वान गर्नुहुन्छ।
परमेश्वर पश्चात्तापीहिन को लागि रुनुहुन्छ। अविश्वासीहरू लागि परमेश्वर रुनुहुन्छ। दुष्टको मृत्युमा उहाँ प्रसन्न हुनुहुन्न। र उहाँले संसारभरिका पापीहरूलाई धर्मशास्त्रका पानाहरूबाट र सन्देश लिने सबै विश्वासीहरूको मुखबाट, आउन र विश्वास गर्न र मुक्ति पाउनको लागि वैध आह्वान प्रदान गर्नुहुन्छ।
त्यो सुसमाचारवादी जनादेशले चर्च किन संसारमा हुनु को कारण हो भनेर परिभाषित गर्दछ। यसैले हामी यहाँ छौं, मुक्ति र मेलमिलाप र क्षमा र स्वर्गको सुसमाचार सारा संसारलाई प्रचार गर्न। हामीले मानिसहरूलाई मुक्तिमा आउन बिन्ती गर्नुपर्छ। र मैले भजनसंग्रह १२६:५ मा उल्लेख गरेझैं, हामीले सत्य बचाउने बहुमूल्य बीउ बोकेर र रमाहटका साथ विश्वासको फसल काट्ने आँसु बोकेर अघि बढ्नुपर्छ। यो येशू हुनुहुन्थ्यो जसले भन्नुभयो, “हे सबै थाकेका र बोजले दबिएका होओ मकहाँ आओ, र म तिमीहरूलाई विश्राम दिनेछु”।
हामीलाई सबै मानिसहरूको मुक्तिको लागि प्रार्थना गर्न भनिएको छ, १ तिमोथी २. हामीलाई ईश्वरीय उदाहरण हुन र हाम्रो जीवन चम्किलो ज्योतिको रूपमा बाँच्न भनिएको छ ताकि मानिसहरूले हामीमा ख्रीष्टको शक्ति देख्न सकून् र उहाँतर्फ आकर्षित हुन सकून्। हामीलाई भनिएको छ यदि हामी ख्रीष्टको नाम भन्न जाँदैछौं भने, हामी उहाँ जस्तै हुनुपर्छ। हामीलाई सुसमाचार घोषणा गर्न र ख्रीष्टको सुसमाचारबाट कहिल्यै लज्जित नहुन भनिएको छ, किनकि यो मुक्तिको लागि परमेश्वरको शक्ति हो। हामीलाई यहूदी र ग्रीकलाई पनि यो घोषणा गर्न भनिएको छ। र यो एक वैध प्रस्ताव हो, र एक वास्तविक प्रस्ताव हो। र ग्रहमा रहेको हरेक पापी त्यो प्रस्तावको प्रतिक्रियाको लागि उत्तरदायी छ। र हामीले आज बिहान हाम्रो अध्ययनमा देख्यौं, प्रत्येक मानिससँग एउटा भण्डारी छ जुन परमेश्वरले उसलाई दिनुभएको छ। र यो उसको हृदयमा लेखिएको कानूनको भण्डारी हुन सक्छ, र उसको तर्कसंगत दिमागको भण्डारण उसको वरिपरिको सृष्टिलाई हेर्ने र परमेश्वरको ज्ञानतर्फ डोर्याइएको हुन सक्छ। र यदि उसले बाटो पछ्याउँछ, जसरी उसले गर्नुपर्छ, परमेश्वरले उसलाई दिनुभएको त्यो भण्डारको आज्ञापालनमा, उसले सत्य उसको लागि खुला भएको भेटाउनेछ। हरेक मानिस उत्तरदायी हुन्छ र कसैलाई बहाना छैन। र यसैले हामीलाई सुसमाचारलाई पृथ्वीको छेउमा लैजानको लागि जिम्मेवारी दिइएको छ। तर हामीलाई यो थाहा छ कि: सबैले पश्चात्ताप गर्नेछैनन् र सबैले विश्वास गर्नेछैनन्। त्यो हामीलाई थाहा छ। त्यो सधैं सत्य भएको छ, सधैं।
त्यहाँ अहिले पनि असंख्य आत्माहरू छन् जसले यो पृथ्वी छोडेका छन् र अनन्त यातनामा सदाको लागि परमेश्वरको उपस्थितिबाट बाहिर छन्। त्यो तथ्य अपरिहार्य छ। र तिनीहरू हामी बस्ने हरेक दिन त्यहाँ जाँदैछन्। हजारौंको संख्यामा तिनीहरू मर्छन्। त्यहाँ अनन्त नरक छ र छुटकाराको इतिहास समाप्त नभएसम्म पापीहरूले भरिनेछ, पापीहरू जसले विवेकलाई बेवास्ता गरे, पापीहरू जसले तिनीहरूको हृदयमा लेखिएको व्यवस्थालाई बेवास्ता गरे, पापीहरू जसले तिनीहरूमा राखिएको परमेश्वरको बारेमा थाहा भएको कुरालाई बेवास्ता गरे, पापीहरू जसले सत्यलाई सुनेर पनि बेवास्ता गरे, धर्मशास्त्रलाई जब तिनीहरूले यो पढे, सुसमाचारला जब तिनीहरूलाई प्रचार गरिएको थियो, पापीहरू जसले परमेश्वरको अनुग्रह र भलाइलाई अस्वीकार गरे, पापीहरू जसले पश्चात्ताप गर्न इन्कार गरे। र तिनीहरू सबै नरकमा समाप्त हुन्छन् र यदि उनीहरूलाई नरकमा हुँदा फरक छनौट गर्ने विकल्प दिइयो भने ता पनि उनीहरूले त्यसो गर्दैनन्। तिनीहरूले त्यतिबेला परमेश्वरको कुनै चासो देखाएनन्, अब उहाँमा तिनीहरूको कुनै चासो देखाउँनेछैन।
त्यसैले हामीलाई विश्वव्यापी कार्यको लागि बोलाइएको छ, पापीहरु उनीहरूले सन्देशलाई जुनसुकै स्तरमा प्राप्त गरे ता पनि उनीहरुको प्रतिक्रिया जवाफदेही हुनेछन्। अब म अर्को आइतवार बिहानको वचनमा औंल्याउनेछु, कि नरकमा त्याहाँ सजायको डिग्रीहरू छन्। नर्कमा सबैको सजाय समान कठोर हुनेछैन। त्यो तपाईंसँग कति सत्य थियो भन्ने कुरामा भर पर्छ, सत्य खतरनाक हुन्छ। तपाईंसँग जति धेरै छ, तपाईं त्यति धेरै दोषी हुनुहुन्छ, तपाईंको अपराध जति हुन्छ, तपाईंको सजाय पनि त्यति ठूलो हुनेछ।
यसमा हामी अचम्म मान्नुपर्दैन। तपाईं यशैयामा भएको बेला यशैया ६ मा फर्कनुहोस्। यशैया अध्याय ६. र यहाँ अगमवक्ता यशैयाको परमेश्वरको बोलावट छ। र पद ८ मा, प्रभुले एउटा प्रश्न सोध्नुहुन्छ। र यो हो प्रश्न। “म कसलाई पठाउँ र हाम्रो लागि को जान्छ”? परमेश्वरका मानिसहरू गम्भीर समस्यामा छन्। तिनीहरू गम्भीर खतरामा छन्। अघिल्लो अध्याय, अध्याय ५, परमेश्वरका जनहरूको पापहरूको बारेमा बताउँछ जुन उनीहरुको विशेषता थियो र न्याय आउँदै थियो, गम्भीर र घातक न्याय आउँदै थियो। यसलाई पाँचौं अध्यायको अन्त्यमा वर्णन गरिएको छ। र परमेश्वरलाई उनीहरुलाई चेताउनी दिनको लागि एक दूत चाहिन्छ, न्याय आउनु अघि मानिसहरूलाई पश्चात्ताप गर्न बोलाउने एक दूत हो। र यो प्रश्न सोधिन्छ, “म कसलाई पठाउँ र हाम्रो लागि को जान्छ”? मतलब त्रियक परमेश्वर।
अनि यशैयाले जवाफ दिए, “म यहाँ छु, मलाई पठाउनुहोस्। म जानेछु”। यो, निस्सन्देह, प्रत्येक विश्वासीको प्रतिक्रिया हुनुपर्छ। “न्यायमा डुब्दै गरेको यस संसारमा म कसलाई पठाउँ”? “म जानेछु”। र त्यसपछि सबैभन्दा विचित्रको कथन छ। अनि परमप्रभुले भन्नुभयो, “जाऊ र यी मानिसहरूलाई भन। तिनीहरूलाई भन्, जाउँ र तिनीहरूलाई न्यायको बारेमा भन्, र तिनीहरूलाई अनुग्रह, क्षमा, र दयाको बारेमा पनि भन्। तिनीहरूलाई आफ्नो पापबाट फर्क भनेर भन्। जाऊ गएर यी मानिसहरूलाई भन”। र त्यसपछि यो भन्छ, तिमीहरू सुन्न त सुन्छौ, तर बुझ्दैनौ, तिमीहरू देख्न त देख्छौ, तर थाहा पाउँदैनौ। यी मानिसहरूका हृदय कठोर, र तिनीहरूका कान नसुन्ने पार, र तिनीहरूका आँखा बन्द गरिदेऊ, नत्रता तिनीहरूले आफ्ना आँखाले देख्लान्, र आफ्ना कानले सुन्लान्, र तिनीहरूका हृदयले बुझ्लान्, र फेरि फर्केर तिनीहरू निको होलान्”।
त्यसले के भनिरहेको छ भने - र वैसे, त्यो खण्डलाई नयाँ नियममा बारम्बार उद्धृत गरिएको छ, किनकि यो अविश्वासी समाज, विशेष गरी इजरायलको जिद्दीमा परिभाषित खण्ड हो। उहाँले यशैयालाई भन्नुभयो, “यो जान् कि, तिनीहरूले सुन्नेछन्, तर बुझ्दैनन्। तिनीहरू देख्छन्, तर बुझ्दैनन्। तिनीहरू संवेदनहीन, सुस्त श्रवण, दृष्टि अस्पष्ट हुनेछन्। उनीहरूले बुझ्ने छैनन्। तिनीहरू फर्कने छैनन्। तिनीहरूले पश्चात्ताप गर्नेछैनन्। तिनीहरू निको हुनेछैनन्। त्यसैले जाँदा यो जानेर जाउँ।
मैले कतै पढें, हिजो मात्र, एउटा सानो नोट जसमा “आज संसारमा ख्रीष्टमा धेरै मानिसहरु फर्केका छन्” भनिएको थियो, साँच्चै? त्यो कहाँ भयो? मैले केहि मिस गरेको हुनुपर्छ। र उनले पद ११ मा सही प्रश्न सोधेँ। “मैले भने, हे परमप्रभु कहिलेसम्म”? मेरो मतलब, मैले यो धेरै लामो समयसम्म किन गर्नुपर्छ? मैले कहिलेसम्म त्यो गर्नेछु, हुनसक्छ दुई हप्ता सम्म? होइन, यो गरिरह, “जबसम्म सहरहरू विनाश भएर बासिन्दाविनाका हुँदैनन्, र घरहरू निर्जन हुँदैनन्, र खेतहरूचाहिँ ध्वंस र नष्ट हुँदैनन्, जबसम्म परमप्रभुले हरेक मानिसलाई टाढ़ा पठाउनुहुन्न, र पूर्ण रूपमा देश परित्याग गरिँदैन। र भूमिको बीचमा छोडिएका ठाउँहरू धेरै हुदैनन”। ठाउँ भत्किएसम्म गरिरहो। यो गर्न कोही बाँकी नभएसम्म यो गर।, केवल प्रचार गरिरहो।
तपाईं भन्नुहुन्छ, “ठीक छ, एक मिनेट पर्खनुहोस्। यो निष्फल देखिन्छ”। होइन पद १३ कुन्जी हो “त्यसमा दशौं भाग रहनेछ”। यो पुरानो नियमको कुनै पनि खण्डको सबैभन्दा जटिल हिब्रू निर्माणहरू मध्ये एक हो, म तपाईको लागि यसलाई खोल्न प्रयास गर्न जाँदैछैन, केवल यो भन्नु छु कि, प्रभुले त्यहाँ एक दशांश छ भन्नुहुन्छ, जसलाई हामी “बाँकिरहेकोहरुको सिद्धान्त” भन्छौं । त्यहाँ एक दशौं भाग छ। र पद १३ को अन्त्यमा। “त्यसरी नै त्यस देशमा पवित्र बीउचाहिँ ठुटो हुनेछ”। त्यहाँ एउटा समूह छ, त्यहाँ बाँकिरहेको छ, त्यहाँ एक पवित्र बीउ छ। यो त्यही बीउ हो जुन मसीहले यशैया ५३ मा देख्नुभयो र उहाँले आफ्नो सन्तान देख्नुभयो र उहाँको आत्मा सन्तुष्ट भयो। कसले मुक्ति पाउनेछ भन्ने बारेमा परमेश्वरसँग केही रहस्य छ जस्तो लाग्छ? पक्कै छैन। उहाँलाई थाहा छ। उहाँलाई थाहा छ यो थोरै हुनेछन् भनेर। उहाँलाई थाहा छ यो बाँकिरहेका हुनेछ भनेर। उहाँलाई थाहा छ यो केवल एक अंश, एक पवित्र बीउ हुनेछ। “पवित्र” शब्दको अर्थ “छुट्टै राखिएको” हो।
त्यसैले हामी यशैया गए जस्तै जान्छौं। हामी संसारमा जान्छौं र हामी सुसमाचार साथ जान्छौं र हामीलाई थाहा छ कि धेरैले विश्वास गर्ने छैन भनेर। र हामी धेरै निरुत्साहित हुन सक्छौं र भन्न सक्छौं, “म कहिले सम्म यो गर्ने”? र प्रभु भन्नुहुन्छ, “केवल यो गरिरहओ किनभने त्यहाँ पहिले नै पवित्र भनी तोकिएको बीउ छ”। तिनीहरू पहिले नै परमेश्वरको उद्देश्यमा छन् जुन परमेश्वरको लागि छुट्याइएका छन्। तिनीहरू चुनिएकाहरू हुन्, जसले सुसमाचार सुनेर पश्चात्ताप गर्नेछन् र विश्वास गर्नेछन्।
तपाईंले प्रेरित १३:४८ सम्झनुहुन्छ। “जब अन्यजातिहरूले यी कुरा सुने, तिनीहरू खुशी भए, र परमेश्वरको वचनको प्रशंसा गरे, र अनन्त जीवनको लागि नियुक्त भएकाहरू जतिले विश्वास गरे”। अनन्त जीवनको लागि नियुक्त गरिएका जति धेरैले विश्वास गरे। त्यहाँ बाँकि रहेकाहरु छन्। अनन्त जीवनको लागि नियुक्त गरिएका मानिसहरू छन्।
प्रेरित १८ मा, प्रभु पावलकहाँ दर्शनमा आउनुभयो। प्रभुले भन्नुभयो, “नडराऊ, तर बोल्दैजाऊ, र चूप नलाग, किनकि म तिम्रो साथ छु, र कसैले तिमीलाई आक्रमण गरेर हानि गर्न सक्नेछैन-” यसलाई सुन्नुहोस –“किनकि यस सहरमा मेरा धेरै मानिसहरू छन्”। तिनीहरू अझै रूपान्तरण भएका थिएनन्। तिनीहरू अझै रूपान्तरण भएका थिएनन्। तिमी त्यहाँ जाउँ, तिमी प्रचार गर् किनकि मसँग पहिले नै धेरै पवित्र बीउहरू त्यहाँ छन्। तिनीहरू केवल सुन्न पर्खिरहेका छन्।
त्यसोभए कसले विश्वास गर्नेछन्? कसले विश्वास गर्नेछन्? हाम्रो खबर कसले पत्याउने छन्? यशैया भन्छन्। सुसमाचार प्रचार गर्दा कसले मुक्ति पाउनेछ? सबै मानिसहरू जवाफदेही छन् र प्रस्ताव वैध छ, तर कसलाई बचाइन्छ? र यसले हामीलाई वास्तविक प्रायश्चित वा निश्चित प्रायश्चित वा विशिष्ट प्रायश्चित वा विचित्र वा विशेष प्रायश्चितको सिद्धान्तमा हाम्रो हेराईमा प्रक्षेपण गर्दछ जुनलाई यी सबै प्रकारले भनिन्छ।
अब हामीलाई यो पहिले नै थाहा छ, जब हामी यो प्रश्न सोध्छौं कि कसले विश्वास गर्नेछ र मुक्ति पाउनेछ? हामीले भर्खरै पूर्ण असक्षमता र अनिच्छाको सिद्धान्तको बारेमा कुरा गरिसक्यौं, कहिलेकाहीँ यसलाई पूर्ण भ्रष्टताको सिद्धान्त भनिन्छ। र त्यो सिद्धान्तले कुनै पापीले भन्छ - र यो बाइबलमा सिकाइएको छ - कुनै पनि पापीले आफैले परमेश्वरलाई खोज्न सक्दैन, हैन र? कुनै पनि पापी आफै सत्यको पछि लाग्नेछैन, धार्मिकताको पछि लाग्नेछैन, मेलमिलाप र मुक्तिमा आउनेछैन। उ लाग्नेछैन किनभने उसले सक्दैन। उनको पापमा मरेको अवस्थाले त्यो असम्भव बनाउँछ। र यसरी आउन सक्नेहरू तिनीहरू मात्र हुन् जसलाई परमेश्वरले जीवन र ज्योति र समझ र पश्चात्ताप र विश्वास दिनुहुन्छ। र हामीले यस अघिको अध्ययनबाट यो पनि सिकेका थियौं कि जसलाई परमेश्वरले त्यो दिनुहुन्छ तिनीहरू नै हुन् जसलाई उहाँले त्यो दिन चुन्नुभएको छ। परमेश्वरले कसलाई बचाउनुहुनेछ भनेर छान्नुहुन्छ र परमेश्वरले आफूले छान्नुभएकोलाई बचाउनु हुन्छ।
स्पष्ट रूपमा, त्यसोभए, मुक्ति सबै परमेश्वरको हो। यो उहाँको पवित्र बीउ हो। यो उहाँको पवित्र सन्तान हो, यशैया ५३ को भाषामा। यो उहाँका मानिसहरू हुन जसलाई उहाँले पहिल्यै पहिचान गरिसक्नु भएको छ। अब, तिनीहरूको मुक्ति तिनीहरूको इच्छाबाट अलग छैन, तर यो तिनीहरूको इच्छासँग मेल खान्छ जब तिनीहरूको इच्छा परमेश्वरको शक्तिद्वारा परिवर्तन हुन्छ। त्यसोभए यो प्रश्न उठ्छ कि ख्रीष्ट कसको लागि मर्नुभयो? उहाँ कसको लागि मर्नुभयो?
र हामीले पछिल्लो पटक भनेका थियौं, म चाँडै समीक्षा गर्नेछु, चर्चका धेरैजसो मानिसहरूले सोच्छन् कि उहाँ सम्भावित रूपमा सबैको लागि मर्नुभयो र वास्तवमा रुपमा कसैको लागि पनि मर्नु भएन, हैन? उहाँ भर्खरै सम्भावित रूपमा सबैको लागि मर्नुभयो, यो त्यहाँ एक प्रकारले छ, र तपाईंले यसलाई उठाउन सक्नुहुन्छ यदि तपाईं यो चाहनुहुन्छ भने वा यदि तपाईंले चाहानुहुन्न भने, यो तपाईंमा लागू हुने छैन। त्यसैले उहाँ सम्भावित रूपमा सबैको लागि मर्नुभयो, र वास्तविक रुपमा कसैको लागि पनि मर्नु भएन । त्यसकारण, प्रायश्चितको वास्तविकतालाई पापीले आफ्नो तर्फबाट येशू ख्रीष्टको प्रायश्चित कार्यलाई वास्तविक बनाउने निर्णयमा निर्भर गर्दछ। र यदि पापीले कहिल्यै विश्वास गरेन, यदि उसले ख्रीष्टलाई कहिल्यै ग्रहण नगर्ने छनोट गर्छ भने, उसको लागि ख्रीष्टको मृत्यु एक अवास्तविक सम्भावनामा रहन्छ।
त्यसैले त्यसमा विश्वास गर्नेहरूले विश्वास गर्छन् - अब ध्यान दिएर सुन्नुहोस् - कि ख्रीष्टको प्रायश्चित यसको प्रभावमा सीमित छ, ठीक छ? यो आफ्नो प्रभाव मा सीमित छ। तिनीहरू भन्न चाहन्छन् कि तिनीहरू सीमित प्रायश्चितमा विश्वास गर्दैनन्, तिनीहरू असीमित प्रायश्चितमा विश्वास गर्छन्। त्यो सत्य होइन। तिनीहरू प्रायश्चितमा विश्वास गर्छन् जुन यसको शक्तिमा सीमित छ, जुन यसको प्रभावमा सीमित छ, जुन पापीको इच्छामा यसको प्रभावमा सीमित छ। यो धेरै सीमित प्रायश्चित हो। तिनीहरू विश्वास गर्छन् कि यो यसको हदमा असीमित छ, यो सम्पूर्ण मानव जातिमा फैलिएको छ, तर यसको प्रभावमा यो धेरै सीमित छ।
बाइबलले सिकाएको कुरा ठीक यसको उल्टो छ। यो आफ्नो हदमा सीमित छ जसलाई परमेश्वरले छान्नुहुन्छ र बचाउनु हुन्छ। र तिनीहरूका लागि यो यसको प्रभावमा, यसको शक्तिमा असीमित छ। तब यो सबैको लागि सम्भावित मुक्ति होइन, यो धेरैको लागि वास्तविक मुक्ति हो। हाम्रो, र हाम्रो, र हामी, र हामी, र धेरै, र धेरै जसको लागि उहाँ मर्नुभयो, जसको लागि उहाँले वास्तवमा पापको न्याय बोक्नुभयो? यो पवित्र बीउ हो। यो पवित्र सन्तान हो। यो पिताले चुनेको हो। यो पुत्रको दुलही हो। हेर्नुहोस्, यसले सबै कुरा परिवर्तन गर्छ। यदि तपाईं विश्वास गर्नुहुन्छ कि यस प्रकारको झुन्डिएको प्रकारको सम्भावित प्रायश्चित संसारभरि तैरिरहेको छ र तपाईंले पापीहरूलाई यसलाई उठाउन, यसको फाइदा लिनको लागि मनाउनुपर्छ भने, तब सुसमाचारवादले पूर्ण रूपमा फरक दृष्टिकोण लिन्छ। यो केवल सम्भावित प्रायश्चितलाई वास्तविकतामा प्राप्त गर्नको लागि पापीको इच्छामा भर पर्दछ।
र तपाईले आफैलाई सोध्नु पर्छ कि यसको श्रेय कसले पाउँछ? सही हो? यो परमेश्वरको महिमा गर्ने तरिका जस्तो लाग्दैन। हेर्नुहोस्, यो विचार यो हो कि येशूको प्रायश्चित यसको हदमा असीमित छ तर यसको प्रभावमा धेरै सीमित छ। वास्तवमा, यो तपाईंलाई बचाउन पर्याप्त छैन। के त्यो अचम्मको छ? त्यो सिदान्त मुनि येशूको क्रुसको मर्ण, तपाईंको पापको दण्ड तिर्न, तपाईंलाई बचाउन पर्याप्त हुदैन। तपाईंले यसलाई पूरा गर्नको लागि केहि गर्नु पर्छ, जुन मलाई कामहरूद्वारा मुक्ति जस्तो लाग्छ। तर पापीले त्यो कसरी गर्न गइरहेको छ जब ऊ त्यो गर्न पूर्ण रूपमा असक्षम छ र त्यसो गर्न चाहँदैन? अपराध र पापमा मरेका, शैतान द्वारा अन्धा पारिएका। त्यसैले हामीलाई थाहा छ कि सबैजनाले मुक्ति पाउँने छैन भनेर। प्रायश्चित आफ्नो हदमा सीमित छ र प्रश्न यो छ, कसले यो सीमित गर्यो? कसले सीमित गर्यो ? परमेश्वरले।
मलाई थाहा छ यो कहिलेकाहीं लिन गाह्रो हुन्छ। तर उहाँले गर्नुभयो। त्यहाँ नरक छ र यस संसारमा बाँच्ने अधिकांश मानिसहरूको अन्त्य त्यहीँ हुनेछ। यो यस्तै हो। वास्तविक कठोर सिद्धान्त भनेको अनन्त दण्डको सिद्धान्त हो। यदि त्यहाँ नरक नभएको भए, हामीले यी अन्य मुद्दाहरूमा बहस गर्नुपर्दैन थियो, तिनीहरू शैक्षिक हुनेथिए। तर यो परमेश्वर हुनुहुन्छ जसले निर्णय गर्नुहुन्छ कि उहाँले कसलाई बचाउनु हुन्छ र जसले तिनीहरूलाई संसारको सृष्टि हुनु अघि छान्नुभयो।
म केवल क्रुसलाई हेर्न सक्दिन र क्रुसको छेउमा येशूले माथि हेर्दै “यो सुरु भयो” भनेको। के? “यो सम्भावित छ”। उहाँले यो भनेको कुरा होइन, कि हो र? के ख्रीष्टको मृत्युले केही विशेष चुनिएका मानिसहरूको लागि परमेश्वरको न्यायपूर्ण क्रोधलाई सन्तुष्ट पार्ने पूर्ण र पूर्ण भुक्तानी थियो? वा यो कसैको लागि सम्भावना थियो? कसैको लागि वास्तविक नभएको, सबैको लागि सम्भावना भएको।
हामी धर्मशास्त्रलाई हेरौं र यसलाई कसरी बुझ्ने भनेर हेरौं। हामीसँग थोरै मात्र समय छ। यो एक सर्वेक्षण प्रकारको रूप हुन गइरहेको छ। हामीले केही सर्तहरू हेर्नुपर्छ। हुन्छ?। संसार। संसारलाई लिऔं। सबै आएर भन्छन्, “एक मिनेट पर्खनुहोस्, एक मिनेट पर्खनुहोस्, संसारको बारेमा चाहिँ के, संसारको बारेमा चाहिँ के”? मलाई यसको साथ मद्दत गर्न दिनुहोस्, ठीक छ? यो ती पुरानो तरवार ड्रिल बाइबल ड्रिलहरू जस्तै हुनेछ जुन तपाईंले बाल्यकालमा गर्नुहुन्थ्यो। तपाई मसँग छिटो अघि बढ्नुपर्छ।
हामीले संसार उल्लेख गरेको सुनेका छौं। जब हामी “संसार” शब्द सुन्छौं, हामीलाई लाग्छ कि संसार भनेको सधैं बाँचेका सबैजना हुन् भनेर। त्यो बाइबलीय होइन। यूहन्ना १:९ “हरेक मानिसलाई ज्ञान प्रदान गर्ने साँचो ज्योति संसारमा आउँदैहुनुहुन्थ्यो”। त्यसको मतलब के हो? संसारमा आउँदैहुनुहुन्थ्यो, यसको अर्थ के हो? के यसको मतलब उहाँ पृथ्वीमा रहेका हरेक मानिसकहाँ आउनुभयो? होइन, यसको अर्थ उहाँ मानव क्षेत्रमा आउनुभयो हो। उहाँ संसारमा हुनुहुन्थ्यो। उहाँ मानव क्षेत्रमा हुनुहुन्थ्यो। “र संसार उहाँद्वारा बनाइएको थियो, र संसारले उहाँलाई चिनेन”। “संसार” मानवता, वा सृष्टि गरिएको संसारको लागि मात्र एक शब्द हो। उहाँ संसारमा हुनुहुन्थ्यो, मानव शरीरमा परमेश्वर। त्यहाँ ग्रहमा भएका प्रत्येक व्यक्तिको बारेमा आवश्यक रूपमा त्यो शब्दमा संलग्न भएको केही छैन, केवल सिर्जना गरिएको व्यवस्था, केवल मानवता हो।
त्यसोभए, यहाँ तपाईले देख्नुहुन्छ संसार शब्दलाई तुरुन्तै योग्य बनाउनु पर्दछ। यूहन्ना १:२९। “भोलिपल्ट उनले येशूलाई आफूतिर आइरहनुभएको देखेर भने हेर”,- के को -“संसारको पाप उठाइलैजाने परमेश्वरका थुमा”!
अब एक मिनेट पर्खनुहोस्, हामीले त्यो तुरुन्तै योग्य बनाउनुपर्छ, हैन र? यदि उहाँले संसारको पाप लैजानुभयो भने, के? सबैजना के हुनेछन् - के? – मुक्ति पाएको। तिनीहरू सबैको आफ्नो पाप हटाइएको हुनेछ। त्यसैले तुरुन्तै हामीले “संसार” शब्दलाई योग्य बनाउनुपर्छ। र तपाइँ यसलाई कसरी योग्य बनाउनु हुन्छ? उहाँ यस मानवीय दायरामा आउनुभयो, उहाँ यो सृष्टि गरिएको व्यवस्थामा आउनुभयो, उहाँ पाप हटाउन मानवतामा आउनुभयो। र भविष्यमा, पक्कै पनि, यो नयाँ स्वर्ग र नयाँ पृथ्वीमा पूर्ण रूपमा हटाइनेछ।
तर तपाईंले याद गर्नुहुनेछ कि यो स्पष्ट रूपमा सीमित छ। उहाँ सबैको पाप हटाउन आउनुभएको होइन। पद ११ मा फर्कनुहोस्। “उहाँ आफ्नै मानिसहरूकहाँ आउनुभयो, तर उहाँका आफ्ना मानिसहरूले उहाँलाई ग्रहण गरेनन्”। पद १२। “तर जतिले उहाँलाई ग्रहण गरे र उहाँको नाउँमाथि विश्वास गरे, उहाँले तिनीहरूलाई परमेश्वरका सन्तान हुने अधिकार दिनुभयो”। त्यसकारण संसारको पापलाई हटाउने उहाँमा जस जसले विश्वास गर्नेहरूद्वारा योग्य हुन्छ। तिनीहरूलाई मात्र क्षमा पाउने र परमेश्वरका सन्तान बन्ने अधिकार थियो। त्यसैले “संसार” केवल एक सामान्य शब्द हो जसको अर्थ मानवता, सृष्टि गरिएको व्यवस्था हो। र यो योग्य बनाउनुपर्छ।
यूहन्ना अध्याय ३:१६ मा फेरि, “परमेश्वरले संसारलाई यस्तो प्रेम गर्नुभयो”। र त्योसको बारेमा हामी जनवरीमा कुरा गर्न जाँदैछौं: परमेश्वरको प्रेम कति टाढा, र कति चौडा, र कति उच्च, र कति गहिरो छ? “परमेश्वरले संसारलाई धेरै प्रेम गर्नुभयो”। त्यसको मतलब के हो? मानवतालाई। “उहाँले आफ्ना एकमात्र पुत्र दिनुभयो, ताकि उहाँमाथि विश्वास गर्ने कोही पनि नाश नहोस्, तर त्यसले अनन्त जीवन पाओस्। किनकि परमेश्वरले संसारलाई दोषी ठहराउन भनी पुत्रलाई संसारमा पठाउनुभएन, तर संसार उहाँद्वारा बाँचोस् भनेर पठाउनुभयो”। तपाईलाई तुरुन्तै थाहा छ कि संसारलाई योग्य गर्नुपर्दछ। यदि तपाइँ यसलाई योग्य बानाउनुहुन्न भने, हामी सबै यहाँ विश्वव्यापीवादीहरू भएर बाहिर आउनेछौं, सबैलाई बचाएर। र हामी जान्दछौं कि यो सत्य हुन सक्दैन किनभने बाइबल न्यायमा एकदम स्पष्ट छ।
यूहन्ना अध्याय ४ मा - यूहन्ना ३ मा यसको अर्थ भनेको उहाँले मानवतालाई प्रेम गर्नुभयो, उहाँले मानवजातिलाई प्रेम गर्नुभयो। उहाँले सबै जाति, भाषा र राष्ट्रका मानिसहरूलाई प्रेम गर्नुभयो। उहाँले प्रेम गर्नुभयो, र धेरै सामान्य अर्थमा, साझा अनुग्रहको भावना र सुसमाचार र करुणाको प्रस्तावमा, उहाँले संसारलाई प्रेम देखाउनुहुन्छ। तर संसारको लागि उहाँको बचाउने प्रेम संसारमा, मानवताको क्षेत्र, विश्वास गर्नेहरूमा सीमित छ। “किनभने परमेश्वरले संसारलाई यस्तो प्रेम गर्नुभयो, कि उहाँले आफ्ना एकमात्र पुत्र दिनुभयो, ताकि उहाँमाथि विश्वास गर्ने”।
यूहन्ना ४:४२ मा, फेरि, यो एउटै कुरा छ। यसमा भनिएको छ, “अब तिमीले भनेका कुराले गर्दा हामीले विश्वास गरेका होइनौं, तर हामी आफैले सुनेका कारणले साँच्चै उहाँ संसारका मुक्तिदाता हुनुहुन्छ भनी हामीले जानेका छौं।” यसले उहाँ संसारको सम्भावित मुक्तिदाता हुनुहुन्छ भनेर भन्दैन, उहाँ संसारको मुक्तिदाता हुनुहुन्छ। उहाँ संसारको मुक्तिदाता हुनुहुन्छ यो शब्द अयोग्य छ त्यसैले संसार शब्द योग्य हुनुपर्छ, तपाईले “मुक्तिदाता” शब्दलाई योग्य बनाउन सक्नुहुन्न। उहाँ नै हुनुहुन्छ - खैर, सम्भावित मुक्तिदाता। तपाईं संसारको विश्वव्यापी अवधारणाको रक्षा गर्न कोशिस गर्दै हुनुहुन्छ र तपाईंले मुक्तिदातालाई सीमित गर्न पुग्नुहुन्छ। यसले साँच्चै चित्रलाई देखाउँछ, हैन र? या त तपाईं ख्रीष्टको बचत कार्यको प्रभावलाई सीमित गर्न जाँदै हुनुहुन्छ, वा तपाईं यसको हदलाई सीमित गर्न जाँदै हुनुहुन्छ, दुई मध्ये एक।
उहाँ यस अर्थमा संसारको मुक्तिदाता हुनुहुन्छ: उहाँ एक मात्र मुक्तिदाता हुनुहुन्छ जुन यस संसारमा कहिल्यै हुनेछ। मानव जातिले कहिल्यै थाहा पाउने उहाँ एक मात्र मुक्तिदाता हुनुहुन्छ। जुन संसारमा अर्को मुक्तिदाता छैन। जब तपाइँ यो पढ्नुहुन्छ यूहन्नाको सुसमाचार भरि सबै तरिकामा ध्यान दिनको लागि वास्तवमा महत्त्वपूर्ण कुरा के छ भने, “संसारको मुक्तिदाता” “परमेश्वरले संसारलाई धेरै प्रेम गर्नुभयो”, “उहाँ संसारमा हुनुहुन्थ्यो,” र अन्य कुराहरू, यहून्नाले यहूदी- अन्याजात्ति विरोधी जातिवादको वातावरणलाई सम्बोधन गर्दै छन् भन्ने कुरालाई ध्यान दिनुहोस्। र मसीह संसारको लागि हो भन्ने विचार एक विदेशी विचार थियो - कुनै शब्द अभिप्रेरित नभनेत्र होइन। यो एक क्रान्तिकारी विचार थियो।
यूहन्ना ६:३३ मा, फेरि उही जोड छ। “किनभने परमेश्वरको रोटी त्यही हो, जो स्वर्गबाट ओर्लिआउँछ, र संसारलाई जीवन दिन्छ”। संसारलाई। संसारको कुन भाग? पद ३५,“जीवनको रोटी म हुँ। मकहाँ आउने भोकाउनेछैन, र ममाथि विश्वास गर्ने कहिल्यै तिर्खाउनेछैन’। यदि तपाईं यस ग्रहको जुनसुकै राष्ट्रबाट आएर विश्वास गर्नुहुन्छ भने तपाईं जीवन पाउनुहुनेछ। उहाँ संसारको मुक्तिदाता हुनुहुन्छ।१ यूहन्ना ४:१४ ले यही कुरालाई यस अर्थमा भन्छ कि यो यहूदीहरूमा मात्र सीमित छैन।
तर यो सीमित छ। यो सधैं विश्वास गर्नेहरूमा सीमित छ। यूहन्ना ६:३३ हामीले भर्खरै पढ्यौँ, र यूहन्ना ६:५१ ले यसलाई पछ्याउँछ। “स्वर्गबाट ओर्लिआएको जिउँदो रोटी म नै हुँ। कसैले यो रोटी खायो भने त्यो सधैँभरि जिउनेछ। र जुन रोटी म संसारका जीवनको लागि दिनेछु, त्योचाहिँ मेरो देह हो”। उहाँले संसारको लागि आफ्नो ज्यान दिनुहुन्छ, तर संसारमा कसको लागि? एउटै पदमा भनिएको छ, “कसैले यो रोटी खायो भने त्यो सधैँभरि जिउनेछ”।
यो सधैं विश्वास गरेर, विश्वास गरेर योग्य हुन्छ। तपाईंले यसलाई फेरि देख्नुहुन्छ, यो सबै यूहन्नाको सुसमाचारमा छ। यूहन्ना अध्याय १२:४७-४८, फेरि सधैं योग्य हुन आवश्यक छ। “कसैले मेरा वाणी सुन्छ, र ती पालन गर्दैन भने, म त्यसको न्याय गर्दिनँ। किनभने म संसारको न्याय गर्न आएको होइनँ, तर संसारलाई बचाउन आएको हुँ”। जाहिर छ, यसको मतलब यो होइन कि उहाँले बाँच्ने हरेक मानिसलाई बचाउनुहुनेछ। यसको मतलब यो हो कि उहाँले यस ग्रहका जाति, वा रंग, वा लिङ्ग, ख्याल नगरी आफ्नो मुक्ति विस्तार गर्न जाँदै हुनुहुन्छ, सामान्यतमा मानवता हो।
अध्याय १४:२२ हेर्नुहोस्। यो केवल अर्को दृष्टान्त हो कि तपाई कसरी सधैं संसारलाई योग्य बनाउनु पर्छ। यूहन्ना १४:२२ मा यहूदा। “यहूदाले (इस्करियोत चाहिँ होइन) उहाँलाई भने, “प्रभु, तपाईंले के भन्नुभएको, तपाईं आफैलाई हामीमा प्रकट गर्नुहुन्छ, र संसारलाई चाहिँ होइन”? उनले के भन्न खोजेको के थियो “तपाईं आफैलाई हामीमा प्रकट गर्नुहुन्छ, र संसारलाई चाहिँ होइन”? उसले पक्कै पनि यस ग्रहमा भएका सबै मानिसलाई भनेका थएनन्। यसको मतलब फराकिलो संसार, यो साँघुरो समूह बाहिर मानवताको फराकिलो दायरा, आम जनता हो।
अनि येशूले “संसार” भन्ने शब्दलाई आफ्नै सीमितता पनि बुझ्नुभएको थियो। यूहन्ना १७ मा हेर्नुहोस्, धेरै महत्त्वपूर्ण छ। यूहन्ना १७. येशू प्रार्थना गर्दै हुनुहुन्छ र उहाँले पद ६ का लागि प्रार्थना गर्नुहुन्छ “तपाईंले मलाई संसारबाट दिनुभएको मानिसहरूको लागि म प्रार्थना गर्दछु। “तिनीहरू तपाईंका थिए, अनि तपाईंले तिनीहरू मलाई दिनुभयो, र तिनीहरूले तपाईंको वचन पालन गरेका छन्”। र त्यसपछि पद ९ मा जानुहोस्। “म तिनीहरूका निम्ति प्रार्थना गर्दछु, संसारको निम्ति म प्रार्थना गर्दिनँ, तर तिनीहरूका निम्ति, जसलाई तपाईंले मलाई दिनुभएको छ। किनभने तिनीहरू तपाईंकै हुन्”। त्यहाँ तपाईंसँग येशूले संसारको लागि होइन, तर परमेश्वरले उहाँलाई संसारबाट दिनुभएको मानिसहरूको लागि मध्यस्थता गर्नुहुन्छ। फेरि, तपाईंले त्यो योग्यता हासिल गर्नैपर्छ, र त्यहाँ येशू आफैले त्यो योग्यता बनाउनुहुन्छ।
यूहन्ना १७: को १५ मा, उहाँले आफ्ना को लागि प्रार्थना गर्नुहुन्छ र भन्नुहुन्छ, “तपाईंले तिनीहरूलाई संसारबाट लैजानुहोस् भनी म प्रार्थना गर्दिनँ, तर तिनीहरूलाई दुष्टबाट सुरक्षित राखिदिनुहोस्”। र त्यहाँ उहाँले संसारलाई यस मानव उद्यमको रूपमा यसको सम्पूर्ण पाप सहित बुझ्नुहुन्छ। पद १६ मा उहाँले भन्नुहुन्छ, “तिनीहरू संसारका होइनन्”। पद १८, “जसरी तपाईंले मलाई संसारमा पठाउनुभयो, मैले पनि तिनीहरूलाई संसारमा पठाएको छु”। तर “म संसारको लागि प्रार्थना गर्दिन, म केवल तिनीहरूका लागि प्रार्थना गर्छु जुन तपाईंले मलाई संसारबाट दिनुभएको छ”। येशूलाई “संसार” शब्दको प्रयोगमा योग्यताहरू छन् भनेर पनि थाहा थियो, इजरायल भन्दा बाहिरका, सबै जाति र भाषाहरूमा। संसार सधैं योग्य गरिएको छ, त्यहाँ कुनै अवसर छैन कि जहाँ हामी दृढतापूर्वक भन्न सक्छौं कि यसको मतलब बाँचेको हरेक मानिस हो भनेर।
वास्तवमा, यूहन्ना १२ मा - म यसको प्रतिरोध गर्न सक्दिन, भर्खर यो सोचें - यूहन्ना १२:१९। फरिसीहरू येशूको बारेमा झन्-झन् चिन्तित भइरहेका थिए, त्यसैले यूहन्ना १२:१९ मा यसो भनिएको छ, “तब फरिसीहरूले एक-अर्कालाई भन्न लागे, “हेर, तिमीहरूबाट केही हुने होइन। देख्तछौ, संसारै त्यसको पछि लागिसक्यो”! खैर, तपाईलाई के लाग्छ तिनीहरूको मतलब के थियो भनेर? के कहिल्यै बाँचेको हरेक मानिस हो र? होइन, यो सधैं योग्य परिएको छ। लूका ९:२५ मा येशू भन्नुहुन्छ, “किनकि सारा जगत् प्राप्त गरेर आफैलाई चाहिँ नाश पार्छ वा गुमाउँछ भने मानिसलाई के लाभ हुन्छ र”? खैर, यो योग्य भएको छ कि, कुनै पनि मानिसले सम्पूर्ण संसारको स्वामित्व लिने छैन।
त्यसैले, हामी केवल सन्दर्भमा बुझ्छौं कि “संसार” शब्दले हामीलाई प्रान्तीयता, संकीर्णता र यहूदी धर्मको नस्लवादबाट बाहिर ल्याउनको लागि यो पृथ्वीमा सबै समय र सबै राष्ट्रहरूमा फैलिएको प्रायश्चितको हदसम्म पुग्नको लागि हो। रोमी ११:१५ मा पावलले इजरायलको अस्वीकृतिले संसारको मेलमिलाप ल्याएको बताउँछन्। र फेरि, पावलले एक क्षणको लागि पनि विश्वास गर्दैनन् कि यसको मतलब यो हो कि बाँच्ने प्रत्येक व्यक्ति परमेश्वरसँग मेलमिलाप हुनेछ भनेर। उसको मतलब यो हो कि इजरायलको अस्वीकृतिलाई अलग राखिएको छ, मण्डलीलाई कलमी गरिएको छ र मण्डली यहूदी र अन्याजातिहरुले मिलेर बनेको छ।
यहूदीहरूलाई यो मान्न गाह्रो भयो। यसैले प्रेरितहरूले तिनीहरूलाई चकित पार्नु परेको थियो कि प्रभुले अन्यजातिहरूका बीचमा काम गरिरहनुभएको छ भनेर। तपाईंलाई प्रेरितको पुस्तक याद छ? “पत्रुस अझै बोल्दै थिए – “प्रेरित १० मा, -“पवित्र आत्मा आउनुभयो- “कर्नेलियस, अन्यजातिहरूमाथि” पनि पवित्र आत्माको वरदान खन्याइएको देखेर पत्रुसको साथमा आउने यहूदी विश्वासीहरू आश्चर्यचकित भए”। खैर, त्यो पनि त्यही प्रादेशिकताको हिस्सा थियो।
अनि सुसमाचार इजरायलमा मात्र सीमित हुने इरादा थिएन। प्रेरित १५:६ मा पछ्याउदा पनि त्यस्तै छ। पद ७, हामी यसलाई उठाउन सक्छौं। पत्रुसले उभिएर भने, “भाइ हो, तपाईंहरूलाई थाहै छ, सुरुका दिनहरूमा कसरी परमेश्वरले मेरो मुखबाट अन्यजातिहरूले सुसमाचारको वचन सुनून् र विश्वास गरून् भनी तिमीहरूका बीचबाट मलाई चुन्नुभयो। हृदयका कुरा जान्नुहुने परमेश्वरले तिनीहरूलाई पनि हामीलाई जस्तै पवित्र आत्मा दिनुभएर तिनीहरूलाई ग्रहण गर्नुभएको कुरा देखाउनुभयो। उहाँले तिनीहरू र हामीहरूका बीच कुनै भेदभाव राख्नुभएन, तर तिनीहरूका हृदय विश्वासद्वारा शुद्ध पार्नुभयो”। सुसमाचार यहूदी धर्म बाहिर मानवतामा फैलिएको छ, हरेक भाषा, र जाजाति, र मानिसहरू र राष्ट्रमा जुन यो यहूदीहरूका लागि यो निल्न गाह्रो चक्की हो।
त्यसोभए, हामीले “संसार” शब्दलाई हेर्यौ र हामी सधैं यसलाई योग्य बानाउँछौ। त्यहाँ अर्को खण्ड छ - दुई थप - जसलाई हाम्रो छोटो ध्यान चाहिन्छ। म केवल संक्षिप्त टिप्पणी गर्न जाँदैछु। पहिलो यूहन्ना २. पहिलो यहून्ना २. “येशू ख्रीष्ट धर्मी” – पद १. पद २। “उहाँ हाम्रा पापका निम्ति प्रायश्चित हुनुहुन्छ, र हाम्रा निम्ति मात्र होइन, तर सारा संसारका पापका निम्ति पनि”। यसले भनेको के हो? त्यो “उहाँ हाम्रा पापहरूको लागि मात्र होइन – “फेरि यो यसको सन्दर्भमा धेरै यहूदी छ” - तर सम्पूर्ण संसारको लागि। यो उही बिन्दु हो जुन यूहन्नाले बारम्बार गरे, उही बिन्दु जुन उनीहरूले प्रेरितको पुस्तकमा गरे, उही बुँदा जुन पावलले रोमी ११ मा बताउँछन्: कि सुसमाचार यहूदीहरूमा मात्र सीमित छैन।
“प्रायश्चित”, वैसे, एक धेरै बलियो शब्द हो, ग्रीक मा हिलासमोस हो। र “प्रायश्चित” भनेको परमेश्वरको न्यायपूर्ण क्रोधको वास्तविक सन्तुष्टि हो। यो सम्भाव्यता होइन। यो एक वास्तविक शब्द हो। यसलाई “आनन्दित” वा “सन्तुष्ट” भनी अनुवाद गर्न सकिन्छ। उहाँ आफै नै सन्तुष्ट हुनुहुन्छ। उहाँ नै स्थान हुनुहुन्छ। उहाँले परमेश्वरलाई प्रायश्चित दिनुहुन्छ, परमेश्वरलाई सन्तुष्ट पार्नुहुन्छ, हाम्रा पापहरूका लागि परमेश्वरको क्रोधलाई शान्त गर्नुहुन्छ। तर हाम्रो मात्र होइन, हामी भित्री मानिसको लागि मात्र होइन, तर सम्पूर्ण विश्वको मानिसहरुको। यसको अर्थ अरू कुनै राष्ट्रमा मानिसहरूको लागि अरू कुनै पनि प्रायश्चित छैन जो हाम्रो लागि प्रायश्चित हुनुहुन्छ।
यदि यसको मतलब उहाँ वास्तवमा कहिल्यै बाँचेको हरेक व्यक्तिको लागि सन्तुष्टि हुनुहुन्थ्यो भने तब यो शब्द कुनै पनि सम्भाव्यताको अर्थमा धेरै बलियो हुनेछ। यसको वास्तविक अर्थ हुनुपर्छ किनभने यो सन्तुष्टि हो। परमेश्वर तिनीहरूको सट्टाको बलिदानबाट सन्तुष्ट हुनुभयो। केही छुटेको छैन । अनि प्रियहरु हो येशूको मृत्यु सन्तुष्टि थियो। उहाँ प्रायश्चितको अन्तिम दिनमा बलिदानको थुमा हुनुहुन्थ्यो जसको रगत परमेश्वरको अगाडि छर्किएको साँचो सन्तुष्टि थियो। प्रायश्चित केहि सम्भाव्यताको अर्थको हो भन्नको लागि धेरै बलियो शब्द हो किनभने प्रायश्चितको अर्थ यसले परमेश्वरको क्रोधलाई सदाको लागि हटाउँछ। हाम्रो लागि मात्र होइन, तर अन्यजाति वा विश्वास गर्ने अरू कसैको लागि।
र २ कोरिन्थी अध्याय ५ मा, र म यसलाई कभर गर्न जाँदैछु किनकि मलाई थाहा छ यदि मैले गरेन भने तपाईं आएर मलाई तिनीहरूको बारेमा सोध्नुहुनेछ। २ कोरिन्थी ५:१९. “स्वयम् ख्रीष्टमा हुनुभएर परमेश्वरले संसारलाई आफूसँग मिलापमा ल्याउँदैहुनुहुन्थ्यो। र फेरि, तपाईं भन्नुहुन्छ, “ठीक छ, संसारलाई मिलाएर। मानिसहरूलाई सधैं थाहा छ ... के उहाँले सारा संसारलाई मिलाप गर्नुभएन” ? खै, संसार भनेको के हो ? यसलाई सधैं योग्य बनाउनुपर्छ। नत्र तपाई अन्ततः, मैले भनेझैं, एक सार्वभौमिकतावादी बन्नु हुन्छ, र त्यसपछि नर्कमा पठाइएका सबैलाई के गर्नुहुन्छ? परमेश्वरले संसारलाई आफैसँग मिलाइरहनुभएको छ। र यसको अर्थ के हो? यो सुन्नुहोस्, “तिनीहरूका अपराधका लेखा नलिएर”। यो सम्भावित केहि होइन, यो एक वास्तविक हो।
परमेश्वरले मेलमिलाप गर्दै हुनुहुन्छ। परमेश्वरले मेलमिलाप सम्भव बनाउनु भएको छैन। परमेश्वरले मेलमिलापको बाधा हटाउनुहुन्न। परमेश्वरले दिनुभएको छैन, तपाईलाई थाहा छ, सम्झौताको आठ-दशांशको क्रमबद्ध र पापीलाई अर्को दुई पाइला चाल्न भन्नुहुन्छ। उहाँ ख्रीष्टमा आफैंसँग मेलमिलाप गर्दै हुनुहुन्छ, त्यो ख्रीष्टको मृत्युमा हो, संसारको तिनीहरूको विरुद्धमा तिनीहरूको अपराधहरू लेखा नलिएर। र म तपाईलाई भन्न चाहन्छु, मेरो साथीहरु हो, तपाईंको अपराधहरू तपाईंको विरुद्धमा लेखा नलिनुको मतलब यो हो कि उहाँले तपाईंको अपराध पूर्ण रूपमा बोक्नुभयो र तपाईं कुनै दण्डको अधीनमा हुनुहुन्न।
र त्यो सम्भावित मुक्ति होइन, त्यो वास्तविक मुक्ति हो। यहाँ संसार जो कोही छ, यो ती व्यक्तिहरू हुन् जसलाई अब तिनीहरूको अपराधहरू तिनीहरूको विरुद्धमा गनिने छैन। यो तिनीहरू हुन् जो ख्रीष्टमा नयाँ प्राणीहरू हुन्, पद १७। यो पद २१ मा भएका ती व्यक्तिहरू हुन् जसको लागि “पाप नचिन्नुहुनेलाई परमेश्वरले हाम्रा खातिर पाप बनाउनुभयो”। कसको लागि हो? हामी उहाँमा परमेश्वरको धार्मिकता बन्न सकौं भनेर परमेश्वरसँग मेलमिलाप भएकाहरूको लागि।
सम्भावित प्रायश्चितको रूपमा बाइबलमा त्यस्तो कुनै चीज छैन। यसको सरल अर्थ हो कि त्यहाँ कुनै वर्गको सीमाहरू छैनन्, त्यहाँ कुनै जातीय सीमाहरू छैनन्। संसारको सम्बन्धमा यी खण्डहरू सबै योग्य छन्। यो केवल मानवता हो, मानव संसार, यो क्षेत्र, कहिल्यै बाँच्ने हरेक व्यक्ति होइन। तपाईलाई थाहा छ, त्यो हामीलाई वर्षौंदेखि बेचिएको छ कि। ख्रीष्टले पूर्ण रूपमा तिर्नुभएन, उहाँले मेलमिलाप गर्नुभएन, उहाँले परमेश्वरलाई पूर्ण रूपमा सन्तुष्ट पार्नुभएन त्यसैले परमेश्वरले अब संसारका हरेक मानवहरू विरुद्ध अपराधहरू गन्नु हुन्न। यदि त्यो साँचो हो भने त्यो वास्तविक मुक्ति हो र त्यहाँ कुनै नरक हुन सक्दैन कारण त्यहाँ कुनै सजाय हुन सक्दैन। त्यसो भए परमेश्वर के हुनुहुन्छ? न्यायिक मात्र होइन तर के? अन्यायिक हुनुहुन्छ।
खैर, तपाईं भन्नुहुन्छ, “ठीक छ, बाइबलले “सबै” भनरे भन्छ,' बाइबलले “सबै” भन्छ। मलाई थाहा छ यसले “सबै” भन्छ। हो, यसले सबै भन्छ। केहि “सबै” हेर्न चाहनुहुन्छ? रोमी ५. केही “सबै कुराहरूलाई” हेरौं। मलाई थप केही मिनेट दिनुहोस् र हामी त्यहाँ पुग्नेछौं। मसँग यहाँ करिब ४५ खण्डहरू मात्र छन्। हामी यसलाई कहीं पनि काट्न सक्छौं र हामी यसलाई अर्को पटक प्राप्त गर्नेछौं।
तर रोमी ५:१८। “यसैले “- यो अर्को खण्ड महत्त्वपूर्ण छ। “यसैले जसरी एउटै मानिसको अपराधले सबै मानिसहरू दण्डका भागीदार बने”। त्यो एउटा अपराध आदम थियो, हैन र? र यसले सबैलाई असर गर्यो। “त्यसरी नै एउटै मानिसको धार्मिकताको कामले सबै मानिसका निम्ति धर्मी ठहराएर जीवन ल्याउँछ”। खैर यदि तपाइँ त्यहाँ सावधान हुनुहुन्न भने, यदि तपाइँ गलत दिशातीर समानान्तर ड्राइभ गर्नुहुन्छ भने, तपाइँ यसरी बाहिर आउनुहुनेछ। “खैर सबैजना आदमको पापबाट प्रभावित थिए र पापी भए, त्यसैले सबैजना ख्रीष्टको धार्मिक कार्यबाट प्रभावित हुन्छन् र धर्मी बन्छन्”। यसमा समस्या भनेको यो सत्य होइन।
यहाँ एउटा मात्र दृष्टान्त बनाइएको छ। यो केवल यो हो। यहाँ तर्क आउँदैछ, पावलले ख्रीष्टको कामको प्रभावको बारेमा कुरा गरिरहेका छन्, यो कसरी ख्रीष्टको काम विश्वास गर्ने सबैको उद्धार गर्ने काम हो भनेर। र पाठकको दिमागमा उठ्ने प्रश्न यो हुन्छ, “एउटा मानिसको कार्यले कसरी यति ठूलो प्रभाव पार्न सक्छ? एउटै मानिसको कार्यले कसरी यति ठूलो असर पार्न सक्छ”? र त्यसैले उसले समानान्तर मात्र गर्छन्। “हेर, एक जना मानिसको पापले सबै मरे। मर्ने सबै मरे। र एउटै मानिसको धार्मिकताद्वारा, धर्मी बनेका सबै धर्मी बने।” उनले पद १९ मा आफ्नो शब्दावली पनि परिवर्तन गर्छन् जहाँ उनी भन्छन् – “सबै” समावेशी छन् भनी हामी सोच्नुहुन्न भन्ने सुनिश्चित गर्न – “किनकि जसरी एउटै मानिसको अनाज्ञाकारिताले धेरै जना पापी बनाइए, त्यसै गरी एकै जनाको आज्ञाकारिताद्वारा धेरै जना धार्मिक बनाइनेछन्”। र मलाई लाग्छ कि उनले हामीलाई पद १८ को गलत बुझाइलाई फिर्ता लिनको लागि त्यहाँ राख्छन् जसले सबैलाई बचाईएको बनाउन सक्छन्। र उसले, “ओहो, त्यो मैले भन्न खोजेको होइन भनेर भन्छ। “धेरै” शब्द प्रयोग गरौं ताकि हामी यहाँ भ्रमित हुनेछैनौं। हामी केवल एक व्यक्तिको काम, एक व्यक्तिको कर्मले सबैलाई प्रभाव पार्छ भन्ने बिन्दुलाई चित्रण गर्न कोशिस गर्दैछैनौ जुन एक व्यक्तिबाट अगाडि बढ्छ”। त्यसैले त्यो सबै उपयुक्त अर्थमा मात्र हो, सन्दर्भमा फेरि योग्य हुनु पर्छ।
रोमी ८:३२ मा जानुहोस्। यहाँ फेरि “सबै” छ। “जसले आफ्नै निज पुत्रलाई बाँकी राख्नुभएन, तर हामी सबैका निम्ति उहाँलाई दिनुभयो”। यहाँको “सबै” को हो? ख्रीष्ट हामी सबैको लागि सुम्पनुभयो। अब केही मानिसहरूले भन्नेछन्, “खैर, उहाँ सारा संसारको सबैको लागि सुम्पनुभयो”। त्यो होइन - यही जसको बारेमा याहाँ कुरा गर्दै छन्? के त्यो पावलको “हामी” हो?
खैर, पद ३१ मा फर्कौं, एउटा पद पछाडि जानुहोस्। “यदि परमेश्वर हामीतर्फ हुनुहुन्छ भने, हाम्रो विरुद्ध को हुन्छ”? अब त्यहाँको “हामी” को हो? के सारा संसारमा भएका सबै हो? के परमेश्वर सारा संसारका सबैका लागि हुनुहुन्छ? हामीसँग “हामी” योग्य छ। परमेश्वर “हामी” कसको लागि हुनुहुन्छ? म तपाईंलाई बताउनेछु कि यो को हो भनेर। पद २९. “जस-जसलाई उहाँले पहिलेबाटै चिन्नुभएको छ, उहाँले तिनीहरूलाई आफ्ना पुत्रको रूपसमान बनाउनलाई, धेरै भाइहरूमध्ये उहाँचाहिँ ज्येष्ठ होऊन् भनेर, अघिबाटै नियुक्त गर्नुभयो”। “पद ३० – “उहाँले अघिबाटै नियुक्त गर्नुभयो, तिनीहरूलाई उहाँले बोलाउनु पनि भयो, र जस-जसलाई उहाँले बोलाउनुभयो, तिनीहरूलाई उहाँले धर्मी पनि ठहराउनुभयो, र जस-जसलाई धर्मी ठहराउनुभयो तिनीहरूलाई उहाँले महिमित पनि पार्नुभयो, हामीले यसमा के भन्ने त? यदि परमेश्वर हामीतर्फ हुनुहुन्छ भने, हाम्रो विरुद्ध को हुन्छ”? यो ती “हामी” हो जो पूर्वनिर्धारित थिए, र बोलाइएका थिए, र धर्मी ठहरिएका थिए, र महिमित परिएका थिए। यसलाई अर्को तरिकामा भन्नको लागि, पद ३३, “परमेश्वरका चुनिएकाहरूका विरुद्धमा कसले अभियोग लाउनेछ? यो चुनिएकाहरू हो, हामी “हामी” सबै हौं।
दोस्रो कोरिन्थी अध्याय ५। दोस्रो कोरिन्थी ५:१४। र यहाँ भाषा धेरै रोमी ५ जस्तै छ, त्यसैले तपाईं यसलाई तुलना गर्न सक्नुहुन्छ। दोस्रो कोरिन्थी ५, हामी त्यहाँ सानो, केही पदहरू तल थियौँ। म १४ र १५ मा फर्कन चाहन्छु। “ख्रीष्टको प्रेमले हामीलाई बाध्य गराउँछ, किनभने हामीलाई यो निश्चय छ, कि सबैका निम्ति एक जना मर्नुभएको हुनाले सबै मरे। उहाँ सबैका निम्ति मर्नुभयो, ताकि बाँच्नेहरू अब उसो आफ्नै निम्ति बाँच्ने होइन, तर उहाँको निम्ति बाँचून्, जो तिनीहरूका खातिर मर्नुभयो, र फेरि जीवित पारी उठाइनुभयो”। अब “सबै” योग्य परिएको छ। अब यसलाई ध्यानपूर्वक पाछ्यउनुहोस्।
“ख्रीष्टको प्रेमले हामीलाई बाध्य गराउँछ, किनभने हामीलाई यो निश्चय छ, कि सबैका निम्ति एक जना मर्नुभएको हुनाले सबै मरे”। मानिसहरू भन्छन्, “ओह, उहाँ सबैको लागि मर्नुभयो। उहाँ सारा संसारको लागि मर्नुभयो, सारा संसारका प्रत्येक व्यक्तिको लागि। उहाँ सबैको लागि मर्नुभयो? यो होइन, “उहाँ सबैको लागि मर्नुभयो, त्यसैले सबै मरे”। उहाँको लागि मर्नु भएको सबै मर्नुभयो। त्यो के हो? ठीक छ, जब तपाईं ख्रीष्टमा आउनुभयो, के तपाईंलाई सम्झना छ कि तपाईं मर्नुभयो, के यो सत्य होइन र? “म क्रूसमा टाँगिएको छु”– को संग? “- ख्रीष्टसँग”। उहाँमा तपाई मर्नु हुन्छ। त्यसैले, “उहाँ सबैको लागि मर्नुभयो, त्यसैले सबै उहाँमा मरे”। उहाँमा मर्नेहरू सबैको लागि उहाँ मर्नुभयो। पद १५, “उहाँ सबैको लागि मर्नुभयो” - र यो सबै को हुन्? “उनीहरू जो बाँच्छन्”। उहाँ मर्ने र उहाँमा बाँच्ने लागि मर्नुभयो। यो तिनीहरूको लागि थियो कि उहाँ “मर्नभयो र फेरि बौरी उठ्नुभयो – “पद १५ को अन्त्य” - तिनीहरूको सट्टा। तिनीहरूको तर्फबाट।
यदि हामीसँग समय भएको भए तपाईले “धेरै” शब्द हेर्न सक्नुहुन्थियो। यसमा केही रोचक प्रयोगहरू छन् र तपाईंले “धेरै” शब्दमा धेरै सन्दर्भहरू पाउनुहुनेछ। हामीले रोमी ५ मा पहिले नै देख्यौं, तपाईले यसलाई तुलना गर्न सक्नुहुन्छ, यसो भन्दै कि प्रभु सबैका लागि मर्नुभएन, तर धेरैको लागि। र यो उही बिन्दुमा पुग्न अर्को तरिका हो, “सबै” को अर्थ “सबै” संसारभरि व्यापक अर्थमा, “धेरै” को अर्थ “सबैभन्दा कम”।
हिब्रू ९ मा, “ख्रीष्ट पनि धेरै जनाका पाप बोक्नलाई एकै पल्ट बलि हुनुभयो” वाह, धेरैको पाप बोक्न बलि हुनुभयो । तपाईं यी शब्दहरूसँग धेरै गर्न चाहनुहुन्न सन्दर्भमा बुझ्नु बाहेक तिनीहरू कसरी योग्य छन् भनेर।
मत्ती २०:२८ सुन्नुहोस्। “मानिसको पुत्र पनि सेवा पाउनलाई होइन तर सेवा गर्न र धेरैको छुटकाराको मोल स्वरूप आफ्नो प्राण दिन आयो”। धेरै को लागी। धेरै को हुन्? विश्वास गर्नेहरु सबै। उहा वास्तवमा फिरौती हुनुहुन्थियो। वास्तवमा उहाँ सन्तुष्ट हुनुहुन्थ्यो। उहाँले वास्तवमा प्रायश्चित प्रदान गर्नुभयो। उहाँले वास्तवमा विश्वास गर्नेहरूका लागि प्रायश्चित प्राप्त गर्नुभयो।
यसलाई स्वर्गदूतीय भाषामा राख्दा, यो यसरी जान्छ। स्वर्गदूतले भने, “योसेफ, दाऊदका छोरा, तिम्री पत्नी मरियमलाई स्वीकार गर्न नडराऊ, किनभने जो तिनको गर्भमा हुनुहुन्छ, उहाँ पवित्र आत्माबाट हुनुहुन्छ। तिनले एउटा पुत्र जन्माउनेछिन्, र तिमीले उहाँको नाउँ येशू राख्नेछौ”-। सुन्नुहोस् – “किनभने उहाँले आफ्ना मानिसहरूलाई तिनीहरूका पापबाट बचाउनुहुनेछ” – कसलाई? – “उहाँका मानिसहरूलाई तिनीहरूको पापबाट”। बाइबलले कतै पनि सम्भावित मुक्ति सिकाउँदैन। उहाँले आफ्ना मानिसहरूलाई तिनीहरूका पापहरूबाट बचाउनु हुन्छ। उहाँ आउनुभएपछि उहाँले त्यो गर्नुहुनेछ। यो उहाँका मानिसहरूको लागि वास्तविक मुक्ति हुनेछ।
यूहन्ना १०:११। “म असल गोठालो हुँ। असल गोठालाले आफ्ना भेड़ाहरूका निम्ति आफ्नो प्राण अर्पण गर्छ”- र म मेरो आफ्नै भेडाहरू जान्दछु। “म असल गोठालो हुँ, म आफ्ना भेड़ाहरूलाई चिन्छु, अनि मेरा भेड़ाहरूले मलाई चिन्छन्…अनि म भेड़ाहरूका लागि आफ्नो प्राण अर्पण दिन्छु”।
यूहन्ना ११:५० मा, “समस्त राष्ट्र नष्ट हुनुभन्दा बरु जनताको निम्ति एक जना मानिस मर्नुमा नै तिमीहरूको कल्याण छ भनी तिमीहरू बुझ्दैनौ”। कैयाफा यसो भन्छन्। “यो तिनले आफ्नै तर्फबाट भनेका थिएनन्, तर त्यस वर्षका प्रधान पूजाहारी भएका हुनाले राष्ट्रको निम्ति येशू मर्नुपर्छ”- यो सुन्नुहोस् – “राष्ट्रको निम्ति मात्र तिनले यो भनेका थिएनन्, तर छरपष्ट भएका परमेश्वरका सन्तानलाई एकसाथ जम्मा गर्नलाई यो भनिएको थियो”। वाह, कस्तो कथन। बुझ्नु भयो? येशू मर्नुभयो। येशू यहूदीहरूको लागि मात्र होइन, तर संसारभर छरिएका परमेश्वरका सन्तानहरूलाई एउटै शरीरमा जम्मा गर्न मर्नुभयो। उहाँ तीनीहरु जसका लागि उहाँ मर्नुभयो।
एफिसी अध्याय ५ मा - केवल दुई जति मात्र। “पति हो, आफ्ना पत्नीहरूलाई प्रेम गर, जसरी ख्रीष्टले-” के “पनि मण्डलीलाई प्रेम गर्नुभयो र त्यसको निम्ति आफूलाई अर्पण गर्नुभयो यस हेतुले कि उहाँले त्यसलाई पानीले धोएर वचनद्वारा पवित्र पार्न सकून, र उहाँले दाग वा चाउरी नभएको, अथवा यस्ता कुनै कुरा नभएको तेजस्वी मण्डली आफैकहाँ प्रस्तुत गर्न सकून्।” आफैले आफ्नो दुलही, उहाँको चर्चको लागि मूल्य तिर्नुभयो। उहाँले तिनलाई छुटकारा दिनुभयो। यो विशेष गरी कसैको उद्धार थिएन, यो उहाँको आफ्नै उद्धार गरिएको चर्चको छुटकारा थियो।
यो एक विशेष मुक्ति थियो। संसारको सृष्टि हुनुभन्दा पहिले उहाँले हामीलाई उहाँमा चुन्नुभयो। उहाँले हामीलाई पूर्वनिर्धारित गर्नुभयो। “उहाँमा हाम्रो उद्धार छ,” एफिसी १:७। हामीसँग “उहाँको अपार अनुग्रहअनुसार ख्रीष्टको रगतद्वारा हामी उहाँमा उद्धार, हाम्रा पापको क्षमा, पाउँछौं”, हामी हौ - मलाई यो मन पर्छ - एफिसी १:१४, “परमेश्वरको आफ्नो सम्पत्ति” यसले भन्छ, “परमेश्वर हाम्रो उत्तराधिकारको बैना हुनुहुन्छ”। उहाँको आफ्नै उत्तराधिकारको मानिस।
तीतस २:१३. हाम्रो “धन्यको आशा— हाम्रा महान् परमेश्वर र मुक्तिदाता येशू ख्रीष्टका महिमाको आगमनको हामी प्रतीक्षा गर्दछौं”। मलाई यो मन पर्छ “-ख्रीष्टले हामीलाई सबै अधर्मबाट मोल तिरेर उद्धार गर्नुभयो, सुकर्ममा जोशिलो भएको आफ्नै निम्ति एक विशेष जाति शुद्ध पार्नलाई आफूलाई दिइहाल्नुभयो। अनि ती मानिसहरू को थिए? ती मानिसहरू जसलाई परमेश्वरले संसारको सृष्टि गर्नु अघि छान्नुभयो र पुत्रलाई आफ्नो दुलहीको रूपमा दिनुभयो।
पत्रुस भन्छन्, “उहाँले हाम्रा पापहरू आफ्नै शरीरमा बोक्नुभयो,” १ पत्रुस २:२४। पत्रुस भन्छन्, “किनभने हामीलाई परमेश्वरकहाँ ल्याउन ख्रीष्ट पनि पापहरूका निम्ति सदाको लागि एक चोटि मर्नुभयो। उहाँ शरीरमा मारिनुभयो— धर्मी जन अधर्मीहरूका निम्ति— तर आत्माद्वारा जीवित पारिनुभयो”। उहाँ सम्भावित रूपमा मानिसहरूलाई परमेश्वरमा ल्याउन मर्नुभएन, उहाँ हामीलाई परमेश्वरमा ल्याउन मर्नुभयो। परमेश्वरलाई सन्तुष्ट पार्न उहाँ मर्नुभयो। उहाँ पवित्र सन्तान, पवित्र सन्तानलाई छुटकारा दिन मर्नुभयो।
एउटा अर्को पद, त्यो मात्र हो। एउटा अर्को, किनकि मलाई थाहा छ तपाईंले मलाई सोध्नुहुनेछ। हिब्रू १०:२९. यो एक स्पष्टीकरण हो, साँच्चै। हिब्रू १०:२९. “परमेश्वरका पुत्रलाई खुट्टामुनि कुल्चने, आफूलाई पवित्र तुल्याएको करारको रगतलाई अपवित्र बनाउने र अनुग्रहका आत्मालाई अपमान गर्नेचाहिँ झन् कति बढ़ी कड़ा दण्डको योग्य ठहरिनेछ”। केही मानिसहरू भन्छन्, “खैर, एक मिनेट पर्खनुहोस्। त्यसले त्यहीँ भन्छ कि केही मानिसहरू सजाय भोग्ने छन् , जुन मानिसहरू जसले परमेश्वरको पुत्रलाई कुल्चीमिल्ची गर्छन्, र आफूलाई पवित्र तुल्याएको उहाँको करारको रगतलाई अपवित्र बनाउनेलाई भनेको छ”।
के म तपाईंलाई त्यो पदको बारे मद्दत गर्न सक्छु? आफ्नो सानो कलम निकाल्नुहोस् र “h” भन्दा माथि एउटा सानो रेखा राख्नुहोस् जसले यसलाई ठूलो H मा परिणत गर्दछ। यसले पापीहरूलाई पवित्र पारिएको बारेमा कुरा गरिरहेको छैन, यो ख्रीष्टको बारेमा कुरा गरिरहेको छ, “जसद्वारा उहाँ पवित्र हुनुभयो”। “परमेश्वरका पुत्रलाई खुट्टामुनि कुल्चने, आफूलाई पवित्र तुल्याएको करारको रगतलाई अपवित्र ठान्ने जसद्वारा उहाँलाई करारको बलिदानको रूपमा अलग गरिएको थियो”।
ठिक छ, कसैले २ पत्रुस २:१ जस्तै पदमा फ्याक्न सक्छ र भन्न सक्छ, “एक मिनेट पर्खनुहोस्, त्यहाँ झूटा शिक्षकहरु तिनीहरूलाई उद्धार गर्नुहुने स्वामीलाई पनि तिनीहरूले इन्कार गर्नेछन्” निस्सन्देह, त्यहाँ एक व्यंग्य छ, तिनीहरूले साँचो विश्वासी भएको दाबी गरे। उनीहरूले आफूलाई साँचो शिक्षक भएको दाबी गरे। तिनीहरूले झूटा शिक्षकहरूको रूपमा मण्डलीमा घुसपैठ गरे र पत्रुसले भने, “तिनीहरूलाई उद्धार गर्नुहुने स्वामीलाई पनि तिनीहरूले इन्कार गर्यौ”। हामीलाई थाहा छ कि स्वामीले हानिकारक झूटा शिक्षकहरु लागि मूल्य तिर्नुभएन भनेर।
त्यसोभए हामीले यसलाई कसरी संक्षेप गर्ने? ख्रीष्टको मृत्यु ईश्वरीय न्यायको सहि, वास्तविक वास्तविक सन्तुष्टि थियो। यो एक साँचो भुक्तान र पूर्ण रूपमा एक साँचो प्रायश्चित थियो, वास्तवमा, सम्भावित रूपमा होइन, ख्रीष्टद्वारा परमेश्वरलाई भुक्तान गरिएको थियो, जो कहिल्यै विश्वास गर्ने सबैको तर्फबाट किनभने तिनीहरू परमेश्वरको शक्तिद्वारा चुनिएका र छुटकारा पाएका थिए। ख्रीष्टको मृत्यु त्यसैकारण परमेश्वरका चुनिएका मानिसहरूको लागि निश्चित, विशेष, विशिष्ट र वास्तविक थियो, परमेश्वरको सार्वभौम उद्देश्यहरूद्वारा सीमित, तर प्रभावमा असीमित। सबैका लागि जस जसको लागि यो प्रदान गरिएको थियो यो पूर्ण रूपमा लागू हुन्छ, वा प्रत्येक व्यक्तिगत जीवनमा हुनेछ।
यो परमेश्वरको काम हो। यो ख्रीष्टको काम हो जसले छुटकारा पूरा गर्नुभयो, मुक्ति सम्भव बनाउनको लागि पापीद्वारा अन्त्यमा पूरा गर्न होइन। परमेश्वरले बोलाउनुहुने र धर्मी ठहराउने सबैका लागि ख्रीष्टले मुक्ति प्राप्त गर्नुभयो। पापीहरूले प्रायश्चितलाई सीमित गर्दैनन्, परमेश्वरले गर्नुहुन्छ। येशूले वास्तवमा विश्वास गर्ने सबैको लागि पूर्ण दण्ड लिनुभयो।
यसले तपाईलाई के अर्थ राख्छ? खैर एकको लागि, तपाईंले आनन्द गर्नुपर्दछ किनभने मूल्य तपाईंको लागि पूर्ण रूपमा भुक्तान गरिएको थियो। तपाईंले यसलाई सक्रिय गर्न आवश्यक छैन। तपाईं ईश्वरीय कृपाको ईनाम हुनुहुन्छ। दोस्रो, बाहिर जानुहोस् र हराएकाहरूलाई खुसीसाथ सुसमाचार प्रचार गर्नुहोस् कि यो जानेर कि त्यहाँ पवित्र बीउ छ किनभने ख्रीष्टले पहिले नै तिनीहरूको पापको मूल्य चुक्ता गरिसक्नु भएको छ र तिनीहरूसम्म पुग्नको लागि परमेश्वरको साधन बन्न पाउनु हाम्रो आनन्द र विशेषाधिकार हो।
पिता, आज राती हाम्रो समयको लागि धन्यवाद र हामी ख्रीष्टको नाममा हाम्रो मुक्तिको महानतामा हरेक अर्थमा रमाउन सक्कौँ। आमेन।
समाप्त
This article is also available and sold as a booklet.
